II SA/Gl 1263/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi J. K. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie nabycia w drodze sprzedaży z wolnej ręki własności samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. oraz na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. wobec naruszenia przez nich przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, kodeksu cywilnego oraz kodeksu karnego" domagając się unieważnienia całości postępowania związanego ze sprzedażą samochodu marki [...] o nr rej. [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż dnia [...] r. zgłosił chęć kupna pojazdu marki [...] od Skarbu Państwa za kwotę [...] zł, niezwłocznie uiścił ww. kwotę, nabywając tym samym pojazd osobowy. Następnego dnia zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z prośbą o anulowanie umowy nabycia samochodu, z uwagi na zły stan techniczny samochodu, brak kluczyków oraz dokumentów samochodu. Postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) oraz art. 18 i 68b oraz 108 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954) Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. stwierdził nabycie przez skarżącego w drodze sprzedaży z wolnej ręki w dniu [...] r. prawa własności ruchomości-samochodu osobowego marki [...] o nr rej. [...]. Następnie pismem z dnia [...] r. organ udzielił odpowiedzi na ww. pismo skarżącego z dnia [...] r. wyjaśniając, iż niemożliwe jest spełnienie prośby skarżącego o anulowanie umowy sprzedaży, albowiem jak wynika z treści ww. przepisu art. 68b wydanie takiego postanowienia było niezbędne do dysponowania tą ruchomością przez nabywcę oraz że przepis ten nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na to rozstrzygnięcie organu. Kolejnym pismem z dnia [...] r. skarżący zwrócił się ponownie do organu z żądaniem wydania dokumentów samochodu oraz kluczy pod rygorem odstąpienia od umowy nabycia z winy Urzędu. W odpowiedzi na powyższe organ podtrzymał swoje wcześniejsze twierdzenia i jednocześnie poinformował skarżącego o rosnących kosztach parkowania nabytego przez niego od Skarbu Państwa samochodu. W związku z powyższym skarżący wniósł o unieważnienie ww. postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego. Jednocześnie skarżący pismem z dnia [...] r. doprecyzowanym pismem z dnia [...] r. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w K. ze skargą na działania i przewlekłe postępowania Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. Wskazany wyżej organ udzielił odpowiedzi na przedmiotową skargę pismem z dnia [...] r., znak [...] wskazując, iż jest ona nieuzasadniona. Wobec zaistniałych wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia wezwano skarżącego do dokładnego oznaczenia organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. W odpowiedzi na powyższe skarżący J. K. w piśmie z dnia [...] r. oświadczył, iż skarga z dnia [...] r. dotyczy postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r., nr [...] oraz "decyzji" Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...]. W związku z powyższym pismem z dnia [...] r. na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a. zarządzono rozdzielenie wniesionych przez skarżącego w jednym piśmie skarg na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia z dnia [...] r., nr [...] oraz na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...]. Skarga na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Gl 1263/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) przewiduje, iż ww. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) na inne niż wyżej wskazane akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego, i ich związków, inne niż określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powyższej ustawy). Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż wskazane przez skarżącego pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., znak [...] jest odpowiedzią ww. organu na wcześniejszą korespondencję skarżącego w szczególności na jego skargę złożoną w trybie przepisów art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U Nr 64, poz. 565) na działania Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. i w żadnym wypadku nie można go zaliczyć do ww. katalogu aktów zaskarżalnych w trybie skargi do sądu administracyjnego. Zważyć bowiem przyjdzie, iż w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (vide: postanowienie z dnia 14 września 2005 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt IV SAB/Wa 80/05, LEX nr 205439). Powyższe uzasadnia odrzucenie skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.