II SA/Gl 1297/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zjazdu z drogi publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2018 r. Z.D. (dalej wnioskujący, skarżący) wystąpił do Zarządu Województwa Śląskiego o wydanie zezwolenia na lokalizuję nowego zajazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] - ulica [...] w miejscowości R. na działkę nr 1. i nr 2.. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Zarząd Województwa Śląskiego odmówił, po rozpoznaniu złożonego wniosku, wydania zezwolenia na lokalizację nowego zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] na teren wnioskowanych działek. Po rozpoznaniu odwołania wnioskującego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z dnia [...] r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Ponownie rozpatrując sprawę Zarząd Województwa Śląskiego decyzją nr [...] z dnia [...] r. odmówił wnioskującemu wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu drogi wojewódzkiej nr [...] na wskazane działki. Wobec odwołania wnioskującego, rozpatrujące je Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Samorządowe decyzją z dnia [...] r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kolejny raz rozpatrując sprawę Zarząd Województwa Śląskiego decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 21 ust. 1a ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.jedn.Dz.U. z 2018 r., poz. 2068) kolejny raz odmówił skarżącemu wydania zezwolenia na lokalizację nowego zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] ulica [...] na teren działki nr 1., na której wraz z działką nr 2. planowana jest budowa składu z artykułami ogrodniczymi w miejscowości R.. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Zarząd wskazał, że droga wojewódzka nr [...] stanowi klasę drogi G (główna), droga wojewódzka nr [...] stanowi klasę drogi Z (zbiorcza), a planowany zjazd znajduje się w obszarze skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...]. Klasy wskazanych dróg zostały oznaczone zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstość zjazdów przez zapewnienie dojazdu z innych dróg niższych klas, w szczególności do terenów przeznaczonych pod nową zabudowę. Natomiast zgodnie z § 8a ust 1 pkt 1 rozporządzenia obsługa ruchu z terenów przyległych do pasa drogowego drogi publicznej, z zachowaniem warunków zawartych w § 9 może być realizowana przez inne drogi publiczne i drogi wewnętrzne "w tym dojścia i dojazdy do nieruchomości - zlokalizowane poza jej pasem drogowym". Zarząd zaakcentował, że zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych zarządca drogi ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne, może odmówić wydania zezwolenia na zjazd. Podkreślił, że planowana inwestycja polegająca na budowie składu z artykułami ogrodniczymi w miejscowości R. jest inwestycją o charakterze publicznym i w świetle § 55 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia planowany obiekt winien być skomunikowany za pośrednictwem zjazdu publicznego. Natomiast zgodnie z § 77 "zjazd z drogi (...) w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze (...)". Organ uznał, że projektowana lokalizacja zjazdu w odległości około 160 metrów od skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] (strona prawa) będzie stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników ruchu w przypadku zjazdu na przedmiotową działkę (np. najechanie na tył pojazdu). Mimo istniejącego oznakowania na wskazanym odcinku drogi rozwijane są znaczne prędkości jazdy, gdyż droga posiada prosty przebieg i umożliwia rozwinięcie prędkości większych niż dopuszczalna, co powoduje wypadki (nawet jeden śmiertelny). Wspomniane zdarzenia drogowe, zdaniem organu, stanowią potwierdzenie faktu, iż analizowany odcinek drogi jest aktualnie bardzo niebezpieczny i nie jest wskazane wykonanie w jego ciągu dodatkowych włączeń czy zjazdów. Zarząd uwzględnił, że planowane włączenie byłoby zlokalizowane w niedalekim sąsiedztwie skrzyżowania z drogą wojewódzką nr [...] . Wykonanie dodatkowego włączenia o charakterze zjazdu publicznego w tym rejonie, w sposób istotny wpłynie na pogorszenie czytelności układu drogowego oraz może być przyczyną najechania na tył pojazdu skręcającego w lewo, od strony miejscowości B.. Manewr taki może być odbierany jako skręt w lewo na skrzyżowaniu w celu wjazdu na drogę wojewódzką nr [...] . Rozpędzone pojazdy jadące od strony miejscowości B. będą zmuszone do gwałtownych reakcji omijania bądź hamowania, co może być przyczyną bardzo niebezpiecznych sytuacji. Dodatkowo należy liczyć się z bardzo niebezpiecznymi zdarzeniami kiedy rozpędzony pojazd poruszający się ze znaczną prędkością, po prostym odcinku drogi, w kolumnie innych pojazdów podejmie manewr wyprzedzania kolumny pojazdów zwalniających przed zjazdem jednego z nich do obiektu. Podobnie w przypadku wyjazdu z obiektu na drogę wojewódzką nr [...] pojazdy wyjeżdżające i skręcające w lewo w drogę wojewódzką nr [...] będą blokowały ruch na drodze nr [...], w związku z czym może dochodzić do bardzo niebezpiecznych najechań na tył pojazdu. Organ przyznał, że działka na której planowana jest lokalizacja obiektu praktycznie przylega do drogi wojewódzkiej nr [...] . Jednak z uwagi na znaczne natężenie ruchu pojazdów w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] należy się liczyć także z przypadkami ryzykownych manewrów wyjazdu na drogę wojewódzką przez kierujących zniecierpliwionych długim oczekiwaniem na zjeździe. Kierujący pojazdami są w takich przypadkach skłonni do akceptowania odstępów między pojazdami mniejszych niż bezpieczne, powodując kolizje o charakterze wymuszenia pierwszeństwa przejazdu. Zarząd przywołał także statystykę zdarzeń drogowych z 2018 r., z której wynika, że na odcinku drogi wojewódzkiej nr [...] powiat [...] R. obszar miejski doszło do 43 zdarzeń drogowych, co obejmuje 41 kolizji, 2 wypadki, natomiast w 2017 r. doszło do 48 zdarzeń, w tym 3 wypadków. Zwrócił uwagę na znaczne natężenie ruchu drogowego na przedmiotowym odcinku drogi wojewódzkiej nr [...], które według pomiaru z 2015 r., wynosiło 5287 pojazdów na dobę. Tak więc usytuowanie kolejnego zjazdu może powodować poważne ograniczenie płynności ruchu drogowego i prawdopodobieństwo wystąpienia wypadku lub kolizji spowodowanych wjazdem lub wyjazdem z działki i włączeniem się do ruchu. Zarząd uznał, że działka objęta wnioskiem zlokalizowana jest w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] w miejscowości R.. Przepisy rozporządzenia i ustawy o drogach publicznych nie definiują wprawdzie tego obszaru, pozostawiając to do decyzji właściwego organu każdorazowo w okolicznościach danej sprawy ustalenie, jakie są granice oddziaływania skrzyżowania. Organ odwołał się w tym zakresie do zarządzenia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] r., zaznaczając, że nie ma ono charakteru przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Zaakcentował, że w pkt 2.1.2 tego zarządzenia określono, że obszar "oddziaływania skrzyżowania obejmuje określony w punkcie 2.1.1 obszar skrzyżowania i dodatkowo powinien obejmować odcinek, na którym występuje w ruchu pojazdów opóźnienie lub przyspieszenie związane z dojazdem do skrzyżowania lub jego opuszczaniem (wyjazdem) - jeśli manewry te nie mogą być wykonane w obrębie skrzyżowania". Podkreślił, że zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym jest podstawowym kryterium wyrażania zgody na wykonywanie zjazdów z dróg publicznych, może też mieć wpływ na uprawnienia właściciela działki w swobodnym korzystanie ze swojej własności. Zarząd stwierdził także, że działki objęte wnioskiem, zgodnie z przedłożonym wypisem i wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta R. z dnia [...] r. (Dz.Urz. Woj. Śląskiego z dnia [...], poz. [...]) przeznaczone są pod tereny zabudowy usługowej symbolu EZ2/1U, gdzie w rozdziale 14 planu zawarto ustalenia dla przedmiotowego symbolu, przy czym w § 22 pkt 2 ppkt h nakazano obsługę komunikacyjną terenu z istniejącego układu komunikacyjnego. W układzie komunikacyjnym objętym planem ujęto tylko ulicę [...] oznaczoną symbolem EZ2/1KDZ, stanowiącą drogę wojewódzką nr [...] . Według organu działki objęte wnioskiem, zgodnie ze stanem faktycznym jak i prawnym posiadają już dostęp do drogi publicznej - drogi wojewódzkiej Nr [...] - ulica [...], uzgodnionym i wykonanym układem komunikacyjnym istniejącej stacji paliw. W konsekwencji organ pierwszej instancji uznał, że interes strony koliduje z interesem publicznym - bezpieczeństwo uczestników ruchu, co jest podstawą orzeczenia jak w sentencji. Odwołanie od powyższej decyzji złożył, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, skarżący. Nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie prawa materialnego w postaci art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych poprzez bezpodstawną i dowolną odmowę wydania wnioskowanego zezwolenia oraz naruszenie art. 7 w związku z art. 6 oraz w związku z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez bezpodstawną i dowolną odmowę wydania wnioskowanego zezwolenia. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że przytoczone przez organ hipotetyczne i niezgodne z prawem zachowania uczestników ruchu nie mogą stanowić podstawy prawnej dla decyzji administracyjnej. Zaakcentowano, iż przepis § 77 rozporządzenia nie odnosi się do kwestii wydania decyzji o zezwoleniu na wjazd, lecz do samego jego zaprojektowania. Zarzucono także, że przywołane przez organ pierwszej instancji dane dotyczące zdarzeń drogowych z 2018 r. na odcinku drogi wojewódzkiej nr [...] są wysoce nieprecyzyjne oraz nie mają odniesienia do innych danych pozwalających na ich porównanie. W odwołaniu zaakcentowano również, że argumentacja organu opiera się na hipotetycznych założeniach o nieprzestrzeganiu zasad ruchu drogowego przez kierowców. Jednocześnie organ nie wykazał na podstawie jakiego przepisu przedmiotowa lokalizacja zjazdu nie mogłaby być wydana. Decyzją z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach uchyliło wskazaną powyżej decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Uzasadniając swoją decyzję Kolegium wskazało na treść art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2. W myśl art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych, ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne, zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu lub jego przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony. Kolegium zaakcentowało, że w świetle powyższych przepisów decyzja zarządcy drogi dotycząca wyrażenia zgody na budowę zjazdu ma charakter uznaniowy, granice uznania wyznaczają: interes społeczny i słuszny interes obywateli. Interes społeczny wyraża się w potrzebie zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom drogi i w takim zakresie przeważa nad indywidualnym interesem strony. Jednak w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie uznanie administracyjne zostało wyłączone w sytuacjach, gdy wyjazd i wjazd na drogę miałby zostać urządzony w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Kolegium zaakcentowało, że w dniu 13 września 2019 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 1 sierpnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie poprzez dodanie przepisów definiujących pojęcia dotychczas nie zdefiniowane - "obszar skrzyżowania" oraz "obszar oddziaływania skrzyżowania". Wobec braku w tym rozporządzeniu przepisów intertemporalnych organ odwoławczy powinien uwzględnić stan prawny istniejący w dniu wydania decyzji. Stąd też powołując się na treść art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego Kolegium stwierdziło, że skoro organ pierwszej instancji wywodzi, że planowany zjazd będzie kolidował ze skrzyżowaniem, to winien dokonać konkretnych ustaleń związanych z ich wzajemną lokalizacją, natężeniem ruchu oraz ewentualnych innych czynników, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów, w tym ze zmianami wprowadzonymi wymienionym powyżej rozporządzeniem zmieniającym. Wobec wniesionego od powyższej decyzji przez skarżącego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę wyrokiem z dnia 27 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 1659/19 uchylił zaskarżoną wówczas decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd wskazując, kiedy organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, stwierdził, że warunki te nie zostały spełnione w rozpatrywanym przypadku, w szczególności organ odwoławczy nie skorzystał z możliwości wskazanych w art. 136 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż okoliczności jakimi kierował się organ odwoławczy nie uzasadniały uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania mu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem Sądu Kolegium wskazując na zmianę rozporządzenia wykonawczego poprzez wprowadzenie definicji pojęć "obszar skrzyżowania" oraz "obszaru oddziaływania skrzyżowania" nie dostrzegło, że w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji w istocie uznał, że działka, której dotyczy wniosek strony znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] . Dostrzegając brak legalnej definicji tego pojęcia organ pierwszej instancji posiłkował się i odwoływał się do definicji zawartej w zarządzeniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...]. W zasadzie więc posłużył się już definicją zbieżną z definicją legalną wprowadzoną wymienionym rozporządzeniem. Organ pierwszej instancji posłużył się więc już definicją zbieżną z definicją legalną wprowadzoną wymienionym rozporządzeniem. Zatem samo wprowadzenie do rozporządzenia wykonawczego definicji legalnej "obszaru oddziaływania skrzyżowania" nie mogło spowodować, że dotychczas poczynione przez organ pierwszej instancji ustalenia stały się niewystarczające. Stąd też Sąd uznał, że stwierdzone okoliczności sprawy przemawiają za koniecznością uchylenia zakwestionowanej w drodze sprzeciwu decyzji Kolegium. Rozpatrując ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzupełniło akta sprawy o aktualne stanowisko Zarządu Województwa Śląskiego wyrażone w piśmie z dnia [...] r., powiadomiło strony o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a następnie zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium przypomniało, że droga wojewódzka nr [...], zgodnie z załącznikiem nr 1 do uchwały nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] r. w sprawie ustalenie kategorii dróg wojewódzkich, zaliczona została do klasy drogi G (główna), natomiast droga wojewódzka nr [...] - stanowi klasę drogi Z (zbiorcza). Odwołując się do treści przepisów § 9 ust. 1 pkt 4 i § 8a ust. 1 pkt 1 rozporządzania Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny drogi i ich usytuowanie Kolegium przyznało, że organ pierwszej instancji odmówił wydania zezwolenia na lokalizację nowego zjazdu drogi wojewódzkiej nr [...] - ulica [...] 1 na działkę nr 1., na której wraz z działką nr 2. planowana jest budowa sklepu z artykułami ogrodniczymi w miejscowości R.. Podkreśliło, że działka objęta wnioskiem zlokalizowana jest w obszarze skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] w R., a zgodnie z obowiązującym planem miejscowym działki objęte wnioskiem położone są w terenie oznaczonym symbolem EZ2/1U - zabudowa usługowa, gdzie w rozdziale 14 w § 22 pkt 2 nakazy ppkt h wskazano- obsług komunikacyjna z terenu istniejącego układu komunikacyjnego. Kolegium podało, że decyzją nr [...] z dnia [...] r. zarządca drogi uzgodnił lokalizację układu komunikacyjnego projektowanej stacji paliw płynnych na działkach nr 3,nr 4, nr 5, nr 6 i 7 stanowiącego wyjazd i wjazd z drogi wojewódzkiej nr [...] - ulica [...] w R.. Organ pierwszej instancji ustalił, że działki nr 8, nr 2., nr 9, nr 1., nr 10 i nr 3 stanowią własność wnioskującego i R.D. (współwłasność ustawowa majątkowa małżeńska). Tym samym objęte wnioskiem działki mają dostęp do drogi publicznej- drogi wojewódzkiej nr [...] ulica [...]. Następnie Kolegium stwierdziło, że normatywną podstawę orzekania w rozpatrywanej sprawie stanowi art. 29 ustawy o drogach publicznych, a definicja "zjazdu" zawarta jest w art. 4 pkt 8 tej ustawy. Z treści wymienionych przepisów wynika, że zarządca drogi, w drodze decyzji administracyjnej wyraża zgodę na budowę zjazdu, a decyzja ta jest decyzją uznaniową. Granice tego uznania wyznaczają interes społeczny i słuszny interes obywateli. W ocenie Kolegium nie budzi żadnych wątpliwości fakt, iż przepisy rozporządzenia, do których odsyła art. 29 ustawy o drogach publicznych w sprawach lokalizacji zjazdu publicznego wyłączają uznanie administracyjne w sytuacjach, gdy wjazd lub wyjazd na drogę miałby zostać urządzony w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Kolegium na podstawie zgromadzonych akt sprawy potwierdziło, że przedmiotowy zjazd projektowany jest w odległości ok. 160 metrów od skrzyżowania dwóch dróg wojewódzkich. Budowa wnioskowanego zjazdu na działkę skarżącego będzie stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego, np. poprzez najechanie na tył pojazdu, a to wobec umożliwienia (z uwagi na geometrię drogi) rozwijania przez kierujących znacznych prędkości na tym odcinku drogi, mimo istniejącego oznakowania pionowego. Wykonanie kolejnego zjazdu publicznego w tym rejonie w sposób istotny wpłynie na pogorszenie czytelności układu drogowego oraz może być przyczyną najechania na tył pojazdu skręcającego w lewo, od strony miejscowości B.. Manewr taki może być bowiem odbierany jako skręt w lewo na skrzyżowaniu w celu wjazdu na drogę wojewódzką nr [...] . Rozpędzone pojazdy jadące od strony miejscowości B. będą zmuszone do gwałtownych reakcji omijania bądź hamowania, co może być przyczyną niebezpiecznych sytuacji. Podobnie w przypadku wjazdu na drogę nr [...] pojazdy wjeżdżające i skręcające w lewo w drogę wojewódzką [...] będą blokowały ruch na drodze nr [...], w związku z czym może dochodzić do niebezpiecznych najechań na tył pojazdu. Na dodatkowe zagrożenia wskazał Zarząd w piśmie z dnia [...] r., o które Kolegium wystąpiło w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ odwoławczy podkreślił, że w orzecznictwie wskazuje się, że zezwolenie na lokalizację zjazdu z drogi publicznej stanowi prawny środek ograniczenia korzystania z dróg publicznych. Stąd też zarządca drogi został upoważniony do przeprowadzenia indywidualnej oceny technicznych i infrastrukturalnych możliwości dostępu do drogi publicznej z terenu nieruchomości do niej przyległych z uwzględnieniem obowiązujących zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego. Uznaniowy charakter tego zezwolenia powoduje, że żaden przepis prawa nie może obligować zarządcy drogi do podjęcia określonej treści rozstrzygnięcia. Przepisy ustawy o drogach publicznych stanowią regulację szczególną do przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym do przepisów prawa miejscowego, a przewidziane w niej instytucje i środki prawne, realizują odmienne cele i zadania. Z faktem bezpośredniego przylegania działki do drogi publicznej nie wiąże się bowiem z mocy samego prawa możliwość ustanowienia zjazdu z tej drogi na działki. W kontekście niniejszego stanu faktycznego sprawy - w przypadku wnioskowanego przez skarżącego zjazdu z drogi wojewódzkiej zachodzą przesłanki odmowy udzielenia zezwolenia na taką lokalizację zjazdu, w szczególności przemawiają za tym względy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Przemawia za tym m.in. treść § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego, wskazująca, że na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstość zjazdów przez zapewnienia dojazdów z innych dróg niższych klas. Kolegium potwierdziło więc stanowisko organu pierwszej instancji, wbrew stanowisku prezentowanemu przez skarżącego, że względy bezpieczeństwa ruchu drogowego stoją na przeszkodzie proponowanej lokalizacji zjazdu z drogi publicznej. Zasadnym jest zatem utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Pismem z dnia 12 września 2020 r., reprezentowany przez pełnomocnika, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu odwoławczego, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych poprzez bezpodstawną i dowolną odmowę wydania wnioskowanego zezwolenia, - art. 7 w związku z art. 6, art. 11 § oraz art. 80 i art. 85 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez bezpodstawną i dowolną odmowę wydania wnioskowanego zezwolenia, pominięcie stanowiska skarżącego i wniosków dowodowych zawartych w piśmie z dnia 30 lipca 2020 r., złożonych w wyznaczonym 7-dniowym terminie, po zapoznaniu się z pismem Zarządu Dróg Województwa z dnia [...] r. - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż planowany zjazd stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego i jego użytkowników, - art. 11 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez pominięcie przy wydaniu decyzji twierdzeń skarżącego oraz wniosków dowodowych zawartych w piśmie z30 lipca 2020 r., - art. 107 § 1 pkt 6 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak istotnej części uzasadnienia decyzji z zakresie podstaw faktycznych, tj. okoliczności, które zdaniem organu drugiej instancji skatują ustaleniem, iż planowany zjazd ma stanowić zagrożenie dla uczestników ruchu. W uzasadnieniu rozwinięto postawione powyżej zarzuty, podkreślając, że sprawa była wielokrotnie rozpatrywana przez organy i poprzednio Samorządowe Kolegium Odwoławcze wielokrotnie uchylało odmowną decyzję organu pierwszej instancji. Po uchyleniu ostatniej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrokiem z dnia 27 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 1659/19 organ odwoławczy przeprowadził ponowne postępowanie, nie zapewniając jednak skarżącemu czynnego w nim udziału. Doręczając skarżącemu pismem z dnia 6 lipca 2020 r. stanowisko Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] r. i wyznaczając 7- dniowy termin na zgłoszenie ewentualnych uwag, organ nie uwzględnił pisma skarżącego z dnia 30 lipca 2020 r., złożonego w wyznaczonym terminie. Organ nie odniósł się do wniosku o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Bez zapoznania się z tym pismem w dniu [...] r. organ odwoławczy wydał swą decyzję, bez przeprowadzenia kontroli twierdzeń skarżącego. Kolegium powieliło w ten sposób argumentację organu pierwszej instancji. W ocenie skarżącego argumentacja organu drugiej instancji jest nietrafna i oczywiście błędna. Opiera się jedynie na hipotetycznych założeniach o nieprzestrzeganiu zasad ruchu drogowego przez kierowców. Wobec rozbieżnych stanowisk i twierdzeń zaprezentowanych przez Zarząd Dróg Wojewódzkich oraz skarżącego organ nie przeprowadził własnej analizy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze Kolegium stwierdziło, że wnioskowane oględziny oraz przeprowadzanie rozprawy administracyjnej nie wniosłyby nic nowego do sprawy, gdyż lokalizacja nowego zjazdu oraz układ drogowy w jego obrębie jest Kolegium dobrze znany. Nadto oględziny tego istniejącego układu drogowego bez pomiaru natężenia ruchu drogowego oraz prędkości poruszających się w tym miejscu pojazdów nie stanowiłyby wystarczającego dowodu w sprawie. Podnieść przy tym należy, że natężenie ruchu oraz zachowania kierowców są różne w rożnych dniach i godzinach. Wiedzą specjalistyczną w tym zakresie dysponuje zarządca drogi, który swoje wnioski i spostrzeżenia formułuje na podstawie długotrwałych obserwacji i doświadczeń. W piśmie procesowym z dnia 25 stycznia 2021 r., reprezentowany przez pełnomocnika, skarżący podtrzymał swoje stanowisko, polemizując z argumentacją przedstawioną przez Zarząd Dróg Wojewódzkich. Przyznał jednak, że "projektowany zjazd miałby być zaraz przed zakrętem, który jest dość ostry..". Potwierdził, że ruch na skrzyżowaniu przebiega powoli i nie da się tam rozwijać dużych prędkości, gdyż nie pozwala na to zakręt oraz skręcające samochody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie bowiem do treści art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2021, poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje zatem w przypadkach przewidzianych w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - tj. w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej wykazało, że nie są one dotknięte uchybieniami uzasadniającymi ich wzruszenie. Rozpatrywana sprawa dotyczy odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] na działki skarżącego. Definicję legalną zjazdu zawiera art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tjedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 470), wedle którego "zjazd" to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej, w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Budowa lub przebudowa zjazdu, w myśl art. 29 ust. 1 tej ustawy, wymaga uzyskania przez właściciela lub użytkownika nieruchomości zezwolenia zarządcy drogi, wydawanego w drodze decyzji, na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu. Stosownie do art. 29 ust. 3 omawianej ustawy, zezwolenie na lokalizację zjazdu, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem ust. 5. W zezwoleniu na lokalizację zjazdu określa się miejsce lokalizacji zjazdu i jego parametry techniczne, a w zezwoleniu na przebudowę zjazdu - jego parametry techniczne, a także zamieszcza się, w przypadku obu zezwoleń, pouczenie o obowiązku: 1) przed rozpoczęciem robót budowlanych: a) dokonania czynności wymaganych przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, b) uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót w pasie drogowym; 2) uzgodnienia z zarządcą drogi projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zjazdu - o ile projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlanego jest wymagany. Zgodnie z art. 29 ust. 4 tej ustawy zarządca drogi może odmówić wydania takiego zezwolenia ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne. Przepis odsyła do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (tjedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1234). Analiza przytoczonych przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę decyzji w sprawie lokalizacji zjazdu (szczególnie art. 29 ust. 3 oraz ust. 4) prowadzi do wniosku, że rozstrzygnięcie to ma, co do zasady, charakter aktu związanego - zezwolenie "wydaje się". W przypadku odmowy wydania zezwolenia, co może nastąpić ze względu na przeszkody wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne, pojawia się określony zakres uznaniowości. Organ zarządzający drogą odmawia wydania zezwolenia na zjazd w sytuacji gdy nie spełnia on wymaganych prawem warunków technicznych, a w szczególności warunków mających głównie na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa na drogach publicznych. Niespełnienie zatem wymagań technicznych skutkuje odmową wydania zezwolenia. O uznaniowości można mówić jedynie w sytuacji, w której zjazd odpowiada wymogom technicznym, ale ze względu na interes publiczny, wiążący się z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego, koniecznym (uzasadnionym) jest niedopuszczenie do usytuowania zjazdu w określonym miejscu. W tym zakresie decyzja kwalifikowana jest jako decyzja uznaniowa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2005 r., sygn. VI SA/Wa 428/05; wyrok NSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 1997 r., II SA 3036/95). W rozpatrywanym przypadku, co nie ulega wątpliwości, projektowany zjazd objęty wnioskiem zlokalizowany jest w obszarze skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] w R.. Zgodnie z § 3 pkt 9a rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny drogi i ich usytuowanie przez "obszar skrzyżowania" rozumie się wspólną część przecinających się lub łączących się dróg oraz odcinki tych dróg, na których występują poszerzenia jezdni spowodowane dodatkowymi pasami ruchu lub wyspami kanalizującymi, a w przypadku braku poszerzenia odcinki obejmujące minimalne długości akumulacji i zwalniania określone w § 66 i § 67, a zgodnie z pkt 9b tego rozporządzenia "obszar oddziaływania skrzyżowania" to obszar skrzyżowania powiększony o wyznaczone indywidualne odcinki, na których występuje zwalnianie lub przyspieszanie związane z dojazdem do skrzyżowania lub jego opuszczaniem, jeżeli manewry te nie mogą być wykonywane w obszarze skrzyżowania. Według obowiązującego planu miejscowego działki objęte wnioskiem położone są w terenie oznaczonym symbolem EZ2/1U - zabudowa usługowa. W rozdziale 14 w § 22 pkt 2 nakazy ppkt h tego planu wskazano- obsługa komunikacyjna z terenu istniejącego układu komunikacyjnego. Jak wynika z poczynionych w trakcie postępowania ustaleń decyzją nr [...] z dnia [...] r. zarządca drogi uzgodnił lokalizację układu komunikacyjnego dla stacji paliw płynnych na działkach nr 3, nr 4, nr 5, nr 6 i nr 7. Wjazd i wyjazd na ten teren przewidziano z drogi wojewódzkiej nr [...] - ulica [...] w R.. Wymienione działki nr 8, nr 2., nr 9, nr 1., nr 10 i nr 3 stanowią własność skarżącego i jego żony – R.D. (ustawowa współwłasność majątkowa małżeńska). Zjazd rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy wjazdu na teren działek nr 1. i nr 2., gdzie planowana jest budowa składu z artykułami ogrodniczymi, z ulicy [...] stanowiącej drogę wojewódzką nr [...]. Jednak objęte wnioskiem w niniejszej sprawie działki mają dostęp do drogi publicznej- od strony drogi wojewódzkiej nr [...] ulica [...]. Należy podkreślić, że w orzecznictwie za naczelną zasadę przy wyrażaniu zgody na lokalizację zjazdu uważa się zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Może ona prowadzić do ograniczenia uprawnienia właściciela w swobodnym korzystaniu z nieruchomości. Spełnienie wymagań dotyczących konieczności zapewnienia bezpieczeństwa ruchu realizowane jest przez zapewnienie zgodności planowanej lokalizacji zjazdu z wymogami formalnymi wynikającymi z przepisów rozporządzenia. Nie podlega sporowi fakt, że droga wojewódzka nr [...] stanowi klasę drogi G (główna), a planowany zjazd z tej drogi znajduje się w obszarze skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] . Klasy wskazanych dróg zostały oznaczone zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstość zjazdów przez zapewnienie dojazdu z innych dróg niższych klas, w szczególności do terenów przeznaczonych pod nową zabudowę. Natomiast zgodnie z § 8a ust 1 pkt 1 rozporządzenia obsługa ruchu z terenów przyległych do pasa drogowego drogi publicznej, z zachowaniem warunków zawartych w § 9 może być realizowana przez inne drogi publiczne i drogi wewnętrzne "w tym dojścia i dojazdy do nieruchomości - zlokalizowane poza jej pasem drogowym". Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych zarządca drogi ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne, może odmówić wydania zezwolenia na zjazd. Planowana przez skarżącego inwestycja polegająca na budowie składu z artykułami ogrodniczymi w miejscowości R. jest inwestycją o charakterze publicznym i w świetle § 55 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia obiekt ten winien być skomunikowany za pośrednictwem zjazdu publicznego. Zgodnie jednak z § 77 "zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznczony oraz do wymagań ruchu pieszych". Należy podzielić stanowisko orzekających w sprawie organów, że projektowana lokalizacja zjazdu w odległości około 160 metrów od skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] (strona prawa) będzie stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników ruchu drogowego w przypadku zjazdu na przedmiotową działkę - np. poprzez najechanie na tył pojazdu. Z uwagi na prosty odcinek drogi, mimo istniejącego oznakowania na wskazanym odcinku drogi, jak wskazał zarządca drogi monitorujący ruch drogowy na wskazanych drogach wojewódzkich, rozwijane są tu znaczne prędkości jazdy, co może powodować i powoduje wypadki i kolizje. Analizowany odcinek drogi jest już aktualnie bardzo niebezpieczny, stąd nie jest wskazane wykonanie w jego ciągu dodatkowych włączeń czy zjazdów. Podzielić trzeba bowiem stanowisko zarządcy drogi, ze każdy zjazd z drogi publicznej oraz każdy wyjazd na drogę publiczną powoduje utrudnienie i zaburza płynny ruch drogowy. Bardzo dokładnie opisał to zarządca drogi wskazując, że wykonanie kolejnego zjazdu publicznego w tym rejonie w sposób istotny wpłynie na pogorszenie czytelności układu drogowego. Wykonanie zjazdu na działki skarżącego w odległości ok. 160 ma od skrzyżowania z drogą wojewódzka nr [...] spowoduje, że przy sygnalizowaniu skrętu w lewo od strony miejscowości B., można będzie odbierać ten manewr albo jak zjazd na działki skarżącego, albo jako skręt w drogę wojewódzką - ulicę [...], co niewątpliwie może przyczyniać się do najechania na tył skręcającego pojazdu. Powodować to może częste i gwałtowane hamowanie pojazdów, względnie omijanie pojazdów skręcających. Także w przypadku wyjazdu z działek skarżącego na drogę nr [...] – manewry te stwarzać będą utrudnienia. Jak wskazywał organ pierwszej instancji pojazdy wyjeżdżające i skręcające w lewo w drogę wojewódzką nr [...] będą blokowały ruch na drodze nr [...], w związku z czym może dochodzić do bardzo niebezpiecznych najechań na tył pojazdu. Z uwagi na znaczne natężenie ruchu pojazdów w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] należy się liczyć także z przypadkami ryzykownych manewrów wyjazdu na drogę wojewódzką przez zniecierpliwionych długim oczekiwaniem na zjeździe kierowców. W takich przypadkach, zasadnie zarządca podnosi, że kierujący skłonni są do akceptowania odstępów między pojazdami mniejszych niż bezpieczne, powodując niejednokrotnie kolizje o charakterze wymuszenia pierwszeństwa przejazdu. Wszystkie te niebezpieczeństwa wskazane zostały przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w piśmie z dnia [...] r. Wprawdzie w piśmie tym podniesiono, że aktualne zagrożenia m.in. wysokie prędkości rozwijane przez kierowców po minięciu skrzyżowania z DW [...] na prostym odcinku drogi przebiegającym w niezabudowanym obszarze, co skarżący potraktował jako naruszenia przepisów Prawa o ruchu drogowym, ale ze stanowiskiem takim nie można się zgodzić. Przy prostym odcinku drogi, po minięciu skrzyżowania z drogą nr [...] , kierowca jadący z przepisową prędkością zmuszony będzie niebezpiecznie hamować przy pojazdach włączających się do ruchu na drodze nr [...] z projektowanego zjazdu. O mylącej już sygnalizacji skrętu w lewo – tj. w kierunku zjazdu, względnie w kierunku skrętu w drogę wojewódzka nr [...] była już mowa. Wszystkie te zagrożenia spowodowane są m.in. bliskością zakrętu - jak wskazał pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 25 stycznia 2021 r. "...który jest dosyć ostry...". W takim położeniu projektowanego zjazdu, niezależnie od której strony będzie on analizowany, będzie zawsze stwarzał niebezpieczeństwo dla ruchu drogowego, biorąc pod uwagę m.in. duży ruch pojazdów na tej drodze. Bliska odległość projektowanego zjazdu od tego zakrętu, czyli skrzyżowania z drogą wojewódzka nr [...] , nie może bowiem świadczyć o bezpiecznym jego położeniu. Zapewnienie wymaganego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego stanowi pewien ogólny standard, natomiast szczegółowe warunki jakie muszą (powinny) zaistnieć, aby został on spełniony, są zróżnicowane, także co do zjazdów, w zależności od klasy drogi. I tak stosownie na drodze klasy A (autostrady) i S (drogi ekspresowe) stosowanie zjazdów jest zabronione (§ 9 ust. 1 pkt.1 i pkt. 2 in fine), na drogach GP stosowanie zjazdów jest dopuszczalne wyjątkowo. W przypadku drogi G (głównej) przepis nie wyklucza możliwości uzyskania zezwolenia na zjazd, jednak formułuje dyrektywę ograniczania liczby i częstości zjazdów, uwarunkowaną zapewnieniem dojazdu z nieruchomości do drogi publicznej z wykorzystaniem innych dróg niższych klas lub dodatkowej jezdni. Inaczej rzecz ujmując, już sam zjazd na drogę klasy G stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, a ściślej rzecz ujmując, dla wymaganego poziomu tego bezpieczeństwa i jeśli w danym przypadku jest możliwość skomunikowania nieruchomości z drogą publiczną inną drogą, to zachodzi przeszkoda do wydania zezwolenia na zjazd. Tak jest w tym przypadku, gdzie działki z projektowaną zabudową mają dostęp do drogi wojewódzkiej nr [...] – na mocy wymienionej powyżej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skargi naruszenia przez organ odwoławczy zasady czynnego udziału strony w postępowaniu – tj. naruszenia art. 7, art. 6 w związku z art. 11 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez, w ocenie skarżącego, bezpodstawne i dowolne pominięcie wniosków dowodowych w postaci zgłoszonych w wyznaczonym terminie 7 dni uwag i zastrzeżeń do pisma do Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] r., a przedstawionych w piśmie z dnia 30 lipca 2020 r., należy stwierdzić, że faktycznie organ odwoławczy naruszył wskazane przez skarżącego przepisy. Organ wyznaczył bowiem skarżącemu termin do ustosunkowania się do pisma Zarządu Dróg, a następnie nie czekając na zajęcie stanowiska przez skarżącego, w dniu [...] r. wydał własną decyzję bez kontroli twierdzeń skarżącego. Wskazać przy tym jednak należy, że skarżący przesłał swoje uwagi w ostatnim dniu wyznaczonego terminu, a nadto stanowiły one potwierdzenie stanowiska prezentowanego przez skarżącego w toku całego postępowania, z którymi organ się zapoznawał i w stosunku do których zajmował swoje stanowisko. W takiej sytuacji, o ile można zarzucić organowi naruszenie przepisów postępowania, to pamiętać jednak należy, że nie każde naruszanie przepisów procedury administracyjnej jest podstawą do uchylenia decyzji organu administracji, a jednie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Także zarzucając organowi naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, należy podnieść, iż dla jego uznania skarżący powinien wskazać jaki to miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W niniejszym przypadku należy stwierdzić, że wspomniane naruszenie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Należy podzielić w tym miejscu stanowisko organu odwoławczego, że zgłoszone przez skarżącego uwagi i zastrzeżenia stanowiły w istocie polemikę ze stanowiskiem prezentowanym przez Zarząd Dróg Wojewódzkich. Wnioskowane oględziny terenu czy wnioskowane przeprowadzenie rozprawy administracyjnej nie wniosłoby do spawy nic nowego. Lokalizacja wnioskowanego zjazdu oraz układ drogowy w jego obrębie jest tak organowi pierwszej, jak i drugiej instancji dobrze znany. Dodatkowo należy zgodzić się, że same oględziny tego układu drogowego bez pomiaru natężenia ruchu drogowego czy prędkości poruszających się w tym miejscu pojazdów nie stanowiłyby wystarczającego dowodu w sprawie, tym bardziej, że natężenie ruchu oraz zachowania kierowców są różne w rożnych dniach i godzinach. Podzielić trzeba twierdzenia organu odwoławczego, że pełną wiedzę specjalistyczną w tym zakresie posiada zarządca drogi, dokonując długotrwałych obserwacji, wyliczeń i badań zachowań kierowców. Reasumując, stwierdzić należy, iż zapadłe w przedmiotowej sprawie decyzje organów administracji zostały wydane z pełnym zachowaniem zarówno przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. Rozstrzygnięcie poprzedzone zostało wyczerpującym postępowaniem wyjaśniającym, a wydane w sprawie decyzje opatrzone zostały uzasadnieniami wyjaśniającymi stanowisko orzekających organów zgodnie z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone przez organy nadzoru budowlanego stosownie do przewidzianej w ustawie procedury, przy jednoczesnym zebraniu i rozpatrzeniu w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego) oraz podjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 tego Kodeksu) . Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawę niniejszą rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) w związku z §1 zarządzenia nr 31 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw i wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach dalszych działań profilaktycznych przeciwdziałających rozprzestrzenianiu się wirusa SARS CoV-2. Zgodnie z tym przepisem przewodniczący zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzać jej na odległość z jednoczesnym, bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Regulacja ta stanowi lex specialis względem ogólnych zasad określonych w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności w odniesieniu do reguły określonej w art. 90 ustawy