II SA/Gl 1304/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. i S. P. na uchwałę Rady Gminy Mierzęcice z dnia 9 czerwca 2006 r., nr XLI/271/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 8 października 2025 r. M. P. i S. P. (dalej: "skarżący") złożyli skargę na uchwałę Rady Gminy Mierzęcice z dnia 9 czerwca 2006 r., nr XLI/271/2006 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Mierzęcice dla obszaru Mierzęcice – Centrum. Powyższa skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 20 marca 2025 r. na które Rada Gminy Mierzęcice (dalej: "Rada Gminy") nie udzieliła pisemnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 935; dalej: "ustawa zmieniająca z 2017 r.") - tj. z dniem 1 czerwca 2017 r. - modyfikacji uległ stan prawny dotyczący wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego, jak również uległa zmianie treść art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (aktualny t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1153; dalej: "u.s.g."). Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast od dnia 1 czerwca 2017 r. przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Oznacza to, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie przyjdzie wskazać, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2017 r. do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9 (dot. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu dotychczasowym. Z kolei z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2017 r. wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (dot. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (dot. ustawy o samorządzie gminnym), art. 6 (dot. ustawy o samorządzie województwa), art. 7 (dot. ustawy o samorządzie powiatowym) i art. 11 (dot. ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie, wszystkie przypisy sądu) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 9 czerwca 2006 r., a zatem przed wejściem w życie ustawy zmieniającej z 2017 r. Powyższe skutkuje koniecznością zastosowania art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. - tj. wymagającym poprzedzenia skargi do sądu wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do organu, który wydał kwestionowany akt. W konsekwencji, w przypadku skargi na taką uchwałę zastosowanie znajdują również przepisy art. 52 § 4 i art. 53 § 2 p.p.s.a. - w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji - które ówcześnie stanowiły, że: - art. 52 § 4 p.p.s.a. - W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. - art. 53 § 2 p.p.s.a. - W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Na tle tego ostatniego przepisu w orzecznictwie sądów administracyjnych ostatecznie ukształtował się pogląd, zgodnie z którym do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 u.s.g. zastosowanie znajduje art. 53 § 2 p.p.s.a. Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga (por. postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13). W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 20 marca 2025 r. (doręczonym do organu dnia 21 marca 2025 r.) wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych nie wynika, aby organ udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie. Tym samym termin do wniesienia skargi na powołaną wyżej uchwałę organu wynosił 60 dni i biegł od daty 21 marca 2025 r. Termin do wniesienia skargi upłynął więc 20 maja 2025 r. Przedmiotowa skarga została natomiast wniesiona dnia 8 października 2025 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Mając na uwadze powyższe, skarga jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlegała odrzuceniu. Stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji). Dodać jeszcze wypadnie, że powołane orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl