II SA/Gl 1327/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. J.G. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. o wyjaśnienie sytuacji, w której się znalazła. Wskazała, że wraz z córką i jej rodziną zamieszkuje w miejscowości J. – [...], przy ulicy [...] na działce, której jest właścicielką. Jej działka graniczy z działką T. S., na której rozbudowano dom w odległości [...] m od granicy z jej działką, wstawiając okno w ścianie szczytowej bez jej wiedzy i zgody w kierunku jej działki. Stan taki sprzeczny jest z prawem budowlanym, gdyż w ścianie usytuowanej w takiej odległości od granicy z działką sąsiednią nie można mieć okna. Okno to znajduje się na wprost jej okien, co powoduje uciążliwość – zaglądanie do jej okien. Czuje się przez ten fakt pokrzywdzona i podglądana. Dlatego też zwróciła się do organu o interwencję w tej sprawie i odpowiedź czy sąsiadka może mieć okno w takiej odległości. W dniu [...] r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. zgłosiła się T. S. i oświadczyła, że budynek na posesji przy ulicy [...] 1, której jest właścicielką został rozbudowany około [...] lat temu w latach [...] tych ubiegłego wieku na podstawie zatwierdzonego projektu i pozwolenia na budowę. Okno w szczycie budynku zostało wykonane w trakcie tej rozbudowy. Komplet dokumentów – tj. wymieniony projekt oraz pozwolenie na budowę z dnia [...] r. przedłożyła w Inspektoracie w dniu [...] r. Na tej podstawie pismem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. poinformował J. G. o braku podstaw do dalszego prowadzenia postępowania, wobec ustalenia faktu, iż przedmiotowe okno powstało zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym z [...] r. Pismem z dnia [...] r. skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i nazwanym "zażalenie" J. G. wniosła o uchylenie "decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] r." i wydania nakazu zamurowania wykonanego bezprawnie okna w ścianie szczytowej budynku przy ulicy [...]. Wyjaśniła, że ojciec sąsiadki bezprawnie wybudował tak blisko jej domu ścianę szczytową budynku z małym oknem, ale "obecnie nie wyraża zgody na zamierzoną inwestycję na strychu i wnosi o cofniecie wydanej decyzji odmownej". Także w kolejnym piśmie z dnia [...] r. J. G. wniosła o uchylenie "decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] r." i wydania nakazu zamurowania wykonanego bezprawnie okna. Kolejnymi pismami J. G. domagała się wydania dokumentów związanych z budynkiem na sąsiedniej działce. Kolejnym pismem z dnia [...] r. skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniosła skargę na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J.. Podniosła, że od ponad dwu lat koresponduje z tym organem w sprawie wydania polecenia zamurowania okna w ścianie szczytowej budynku na sąsiedniej działce i do dnia dzisiejszego nie wiadomo, jaki jest stan rzeczywisty sprawy. Pomimo skierowania zażalenia do organu drugiej instancji nie zostało ono przekazane. Nie zostały udostępnione jej żądane dokumenty, a sprawa nadal nie została załatwiona. W wyniku pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., w dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. przeprowadził czynności kontrolne na działce należącej do T. S.. Ustalił, że ściana budynku nr [...] znajduje się w [...] m od granicy z działką nr [...], (zgodnie z projektem). Budynek był wybudowany przed II wojną światową, a rozbudowany w [...] r. Ściana szczytowana od strony posesji nr [...] posiadała zgodnie z projektem trzy okna – w piwnicy, na parterze i poddaszu. W dniu kontroli okna parteru i piwnicy były zabudowane, pozostało tylko okno poddasza, które jest stare, drewniane, dwukwaterowe zabudowane w [...] r. i do dnia dzisiejszego istniejące bez zmian. Organ ustalił, że na dzień kontroli brak było śladów wykonywania robót budowlanych. Wobec dalszego braku rozstrzygnięcia sprawy, J. G. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 2 lutego 2012 r. zobowiązał organ pierwszej instancji do wydania aktu rozstrzygającego wniosek skarżącej z dnia [...] r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że kolejne pisma kierowane do wnioskującej nie załatwiają sprawy. W ocenie Sądu organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji winien przeprowadzić postępowanie w sprawie legalności wykonania spornego otworu okiennego, a następnie wydać rozstrzygnięcie kończące sprawę. Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności okna usytuowanego na poddaszu budynku mieszkalnego przy ulicy [...]w J.. W krótkim uzasadnieniu organ stwierdził, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że przedmiotowe okno w szczycie budynku usytuowane jest zgodnie z decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury w C. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego z dnia [...] r. znak [...]. Ściana szczytowa z oknem oddalona jest od istniejącego ogrodzenia [...] m, co potwierdzono w trakcie przeprowadzonych oględzin terenu z dnia [...] r. W związku z ustaleniem legalnego wykonania tego otworu okiennego, orzeczono jak na wstępie. W odwołaniu od powyższej decyzji J. G. zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezzasadnym uznaniu legalności okna usytuowanego na poddaszu budynku mieszkalnego położonego przy ulicy [...]. Pomimo dość długiego okresu prowadzenia korespondencji, miejscowy organ nie wydał polecenia, aby okno to zostało zamurowane. Podniosła, że wystąpiła o wydanie dokumentów potwierdzających fakt legalnej przebudowy, ale uzyskała odpowiedź, że dokumentów brak i nikt nie występował o zgodę. Wobec powyższego okno zostało wykonane bez wiedzy i zgody sąsiadów z ulicy [...] oraz urzędu. Stąd też organ winien wezwać T. S. do przedstawienia oryginalnej zgody (decyzji). Dodała, że gdyby wystąpiono o taką zgodę, to ona jako sąsiadka dostałaby z urzędu także na ten temat informację. Dlatego też umorzenie postępowania nie wyjaśnia sprawy i nie załatwia jej w sposób rzetelny. Decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że prowadząc postępowanie organ pierwszej instancji nie ustalił stron tego postępowania i pominął w nim W. G. a, współwłaściciela nieruchomości. Odwołując się do orzecznictwa sądowego stwierdził, że brak ten musiał wpłynąć na podjęte rozstrzygnięcie. Po powiadomieniu wszystkich stron postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem, decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J., działając na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności okna usytuowanego na poddaszu budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w J. na elewacji od strony posesji nr [...], pozostającego własnością T. S.. W uzasadnieniu powtórzył argumentację zawartą w poprzedniej decyzji. Wyjaśnił, że przedmiotowe okno w ścianie szczytowej budynku usytuowane zostało zgodnie z decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury w C. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego z dnia [...] r. znak [...]. Ustalenie to uzasadnia stwierdzenie, że wykonane zostało legalnie i w związku z powyższym postępowanie w sprawie jego legalności należało umorzyć. W złożonym odwołaniu J. G. wniosła o uchylenie tej decyzji, dopuszczenie dowodów na okoliczność, że T. S. posiada zgodę na wykonanie przedmiotowego okna oraz wydanie decyzji zgodnej z przepisami prawa. Uzasadniając powtórzyła argumenty już prezentowane, podkreślając, że okno wykonane zostało bez jej zgody i ulokowane jest naprzeciw jej okna i drzwi. Podniosła, że dotąd żaden urząd nie potwierdził wydania zezwolenia na wykonanie tego okna. Utrudnia ono codzienne funkcjonowanie z uwagi na kontrolowanie zachowań jej rodziny. W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż podstawą rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji stał się art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Z bezprzedmiotowością postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 Kodeksu mamy do czynienia wtedy, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej (w formie decyzji administracyjnej) ingerencji organu administracyjnego, co oznacza, że jakiekolwiek rozstrzygnięcie organu – pozytywne czy negatywne – staje się prawnie niedopuszczalne. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż na podstawie art. 84 i art. 84a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane do zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowania prawa budowlanego obejmująca kontrolę zgodności wykonania robót budowlanych z przepisami Prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę, co oznacza, że w przypadku stwierdzenia, że roboty budowlane wykonane są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę nie mają prawa ingerować i zobowiązane są do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. W przedmiotowej sprawie w wyniku przeprowadzonego postępowania organ pierwszej instancji stwierdził, że inwestor - T. S. uzyskała decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury w C. z dnia [...] r. znak [...] pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ulicy [...]w J.. Oględziny, przeprowadzone w dniu [...] r. potwierdziły, że przedmiotowe okno w ścianie szczytowej budynku zrealizowane zostało w związku z rozbudową dokonaną na podstawie wymienionego powyżej pozwolenia. Podkreślając, iż dowód z oględzin jest dowodem bezpośrednim, zwalniającym ze stosowania innych dowodów, dla ustalenia stanu faktycznego organ odwoławczy uznał ustalenia organu pierwszej instancji jako swoje. Stwierdził, że ustalenia te muszą prowadzić do wniosku, że postępowanie w istocie stało się bezprzedmiotowe, gdyż sporny otwór został zrealizowany w sposób legalny. W efekcie brak jest podstawy do władczej ingerencji organów. Niezadowolona z powyższego rozstrzygnięcia J. G. , złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarzucając sprzeczność ustaleń ze stanem faktycznym, wskutek nie wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a mianowicie w jakich okolicznościach doszło do bezprawnego wykonania okna w ścianie szczytowej budynku T. S., naruszenia Prawa budowlanego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, zobowiązanie uczestniczki postępowania do przedstawienia Sądowi posiadanych decyzji na wykonanie okna w ścianie szczytowej budynku oraz wydanie nakazu zamurowania tegoż okna i obciążenie kosztami uczestniczki postępowania. W uzasadnieniu skargi przedstawiła przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie, szczególnie zwracając uwagę na fakt, iż uzyskała z urzędu informację o braku dokumentów wyrażających zgodę na wykonywanie prac budowlanych, a w szczególności podkreśliła, iż nie posiada ona żadnej rzekomej decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury. Dlatego też zwróciła się o ingerencję organów nadzoru, gdyż usytuowanie okna na wprost jej drzwi wejściowych i okien w odległości nie [...] m, ale [...] m od granicy działki jest kłopotliwe i uciążliwe. Pomimo długotrwałej korespondencji nie wyjaśniono dotąd podnoszonych wątpliwości i nikt nie przedstawił jej dokumentów potwierdzających zgodę na wykonanie tego okna. Przyznała, że w ścianie tej początkowo był wywietrznik na jedną cegłę, a następnie ojciec T. S. remontując dom powiększył okienko bez jej wiedzy i zgody. Fakt istnienia tego okna zmusza ją do ciągłego zasłaniania okien swojego pokoju, gdyż z przeciwnej strony zaglądają do jej pomieszczeń na pierwszym piętrze. Z uwagi na fakt, ze uczestniczka postępowania wykonała okno w ścianie szczytowej bez jej zgody i wbrew przepisom Prawa budowlanego, a także bez podstawy w rzekomo wydanej decyzji, co potwierdzają pisma, które otrzymała z Urzędu Miejskiego w C., jej zarzuty są w pełni uzasadnione. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymując swoje stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie złożonej skargi. Wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. ustalił, że inwestor – T. S. uzyskała decyzję na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ulicy [...], a oględziny wykazały, że okno na poddaszu zostało zrealizowane w związku z rozbudową dokonaną w oparciu o udzielone pozwolenie z dnia [...] r. W ocenie organu musi to prowadzić do wniosku, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe, gdyż otwór okienny zrealizowany został legalnie. W piśmie procesowym z dnia [...] r. uczestniczka postępowania T. S. wskazała, że powodem niniejszej sprawy są złe stosunki sąsiedzkie, które generowały już sprawy sądowe. Wyjaśniła, że sporne okno wybudowane zostało legalnie, co potwierdziły już poprzednie kontrole urzędników. Zarzuciła skarżącej kłamstwo w zakresie twierdzeń o poszerzeniu okna, wybudowaniu mieszkania na strychu, wyrzucania śmieci przez okno, zaglądania do jej okien. Dodała, iż nigdy skarżąca nie zgłaszała zastrzeżeń do rozbudowy domu. Wyjaśniła, iż nie może zgodzić się z ponoszeniem kosztów postępowania, gdyż jest osobą przebywającą na zasiłku przedemerytalnym i nie stać jej na opłatę kosztów zbędnego postępowania. Na rozprawie w dniu 21 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącej wnosił i wywodził jak w skardze oraz w piśmie procesowym. Zwrócił uwagę, że wskazany jako uczestnik postępowania W. G. , mąż skarżącej i w przeszłości współwłaściciel budynku, zmarł [...] lat temu. Pełnomocnik podkreślił, iż skarżąca nie zgadza się, iż okno wybudowane zostało zgodnie z decyzją. W jej odczuciu była to samowola budowlana. Uczestniczka postępowania wnosząc o oddalenia skargi, podtrzymała swoje stanowisko zaprezentowane w piśmie dnia [...] r. Podkreśliła, że jeszcze z dzieciństwa pamięta, że w [...] r. przedmiotowe okno istniało w budynku. Zostało zrealizowane w sposób legalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). Jednakowoż sądy administracyjne – w myśl art. 134 § 1 tej ustawy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu. Kierując się tym zapisem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż zarówno zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa w sposób mogący spowodować ich uchylenie. Należy zaznaczyć, że na podstawie art. 84 i art. 84a ustawy Prawo budowlane od zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmująca kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że organy nadzoru budowlanego w przypadku stwierdzenia, że roboty budowlane wykonane są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę nie mają prawa ingerować w sposób władczy. Z kolei zgodnie z art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej właściwy w sprawie jest zobligowany do załatwienia sprawy w sposób w tym przepisie określony tzn. decyzją rozstrzygającą sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończącą sprawę w danej instancji. Ustawodawca dopuścił jednak inny tzn. niemerytoryczny sposób załatwiania sprawy administracyjnej określając jego warunki m.in. w przepisie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten nakazuje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w całości albo w części, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono w całości albo w części bezprzedmiotowe. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i niekwestionowanymi poglądami nauki bezprzedmiotowość postępowania wynika z braku jednego z elementów materialnego stosunku prawnego, a poprzez to oznacza niemożność skonkretyzowania prawa lub obowiązków określonego podmiotu, które obliguje do zakończenia postępowania w sprawie administracyjnej w inny sposób niż poprzez wydanie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (np. W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne, Warszawa 1983 r.; zob. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1996 r., sygn. art. SA/Ka 2493/95). Oznacza ona brak legalnej możliwości ingerowania właściwego organu w sferę prawną jednostki. W rozpoznawanej sprawie, w wyniku postępowania przeprowadzonego z inicjatywy skarżącej J. G. , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. ustalił, ponad wszelką wątpliwość, że budynek należący do uczestniczki postępowania T. S., został wybudowany przed II wojną światową, a następnie na podstawie pozwolenia udzielonego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa i Architektury w C. A. i K. W. został rozbudowany według zatwierdzonego projektu budowanego z dnia [...] r. Dołączone do tego pozwolenia plan sytuacyjny oraz szkic projektowanego budynku, jego rzut parteru, piętra i piwnic oraz wygląd budynku z wszystkich stron, wskazuje, iż od strony zachodniej, tj. tej części budynku od strony z działką skarżącej, budynek ten miał przewidziane trzy okna, a mianowicie małe okienko piwnicy, oraz duże okno na parterze i mniejsze okno w szczycie budynku, a ściana ta przewidziana została w odległości [...] m od granicy z działką sąsiednią. Tak więc zarówno lokalizacja budynku, jak i wszystkie okna były legalne, zatwierdzone projektem budowlanym, udzielonym ojcu uczestniczki postępowania. Oględziny przedmiotowej nieruchomości przeprowadzone przez organ pierwszej instancji w trakcie niniejszego postępowania w dniu [...] r. ustaliły, że budynek należący obecnie do T. S. zlokalizowany jest ścianą od działki ze skarżącą w odległości [...] m, a nadto, że w ścianie tej znajduje się obecnie tylko jedno okno – okno w szczycie budynku. Po dwóch pozostałych oknach pozostały tylko ślady ich zamurowania. Pozostałe okno na poddaszu – w szczycie budynku- jest stare, drewniane, dwukwaterowe. Organ nie stwierdził żadnych oznak aktualnej zmiany zastanego stanu faktycznego. Nie stwierdzono także prowadzenia żadnych robót budowlanych. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy organ pierwszej instancji, a za nim organ odwoławczy przyjmując te ustalenia za swoje, uznały, że brak jest podstaw do władczej ingerencji nadzoru budowlanego. W opinii składu orzekającego uznać należy, iż ocena dokonana przez organy nadzoru budowlanego jest prawidłowa. Nie można podważyć faktu, iż budynek należący do uczestniczki postępowania T. S. powstał legalnie w takim stanie, w jakim obecnie się znajduje. Świadczą o tym przedłożone dokumenty w postaci pozwolenia na rozbudowę z dnia [...] r. Nie stwierdzono żadnych samowolnych prac budowlanych wykonywanych obecnie. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania w obecnym postępowaniu legalnie wydanego i skonsumowanego pozwolenia na rozbudowę tego budynku. Nie można w takich okolicznościach sprawy uznać, że nastąpiło naruszenie zasad Prawa budowlanego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż w dacie powstania przedmiotowego budynku mieszkalnego oraz w czasie jego rozbudowy, obecnie przywoływane przez skarżącą przepisy nie obowiązywały. Nie można zatem legalnej rozbudowy (przeprowadzonej na podstawie obowiązujących wówczas przepisów prawa budowlanego) konfrontować z obecnie obowiązującymi przepisami. Czynności podjęte przez orzekające w sprawie organy, których prawidłowości Sąd nie kwestionuje, doprowadziły do prawidłowej oceny, iż w sprawie brak jest podstaw do władczej ingerencji organów nadzoru budowlanego. Konsekwencją braku możliwości merytorycznego orzekania w sprawie przez organ nadzoru budowlanego była konieczność zakończenia postępowania w inny sposób tzn. poprzez orzeczenie niemerytoryczne, czyli umarzające postępowanie. Odnosząc się natomiast do zarzutu zgłoszonego w trakcie rozprawy, iż w sprawie uznano za stronę postępowania zmarłego męża skarżącej, skład orzekający zauważa, że niniejsze postępowanie wszczęte zostało już po śmierci Władysława G. a, a nadto należy podkreślić, iż korespondencja kierowana do niego przez organ pierwszej instancji została odebrana przez członków rodziny bez powiadomienia organu o zaistniałym fakcie. Nie mogło o zatem wpłynąć na ogólną ocenę przedmiotowego postępowania. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny - stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa - stosownie do przepisu art. 151 powołanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.