II SA/Gl 1343/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2025 r. sprawy ze skargi L. J. (J.) na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 6 września 2024 r. nr IFXIV.7840.10.8.2024 w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku T.M. Prezydent Miasta G., decyzją z 2 kwietnia 2024 r. nr [...], zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych A, B i C z wbudowanymi garażami na 10 miejsc postojowych dla samochodów osobowych wraz z zagospodarowaniem terenu obejmującym infrastrukturę techniczną i towarzyszącą, przy ul. [...] w G. na działce nr [...], obręb [...]. W uzasadnieniu organ administracji architektoniczno-budowlanej wskazał, że przedłożone mu projekty odpowiadają przepisom prawa, w tym techniczno-budowlanym. Zamierzenie jest również zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odwołanie od tej decyzji złożył właściciel sąsiedniej nieruchomości L. J.. Zarzucił organowi administracji: - naruszenie przepisów postępowania poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego przez organ oraz wadliwe ustalenie, czy zachodzą przesłanki do zatwierdzenia projektu budowlanego, - naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego poprzez niesprawdzenie przez organ I instancji kompletności projektu budowlanego, jak również niezweryfikowanie "posiadania przez inwestora wszystkich wymaganych pozwoleń dotyczących tego projektu", - nieuwzględnienie przez organ I instancji interesów pozostałych stron postępowania, poprzez "niezbadanie czy na skutek wydania pozwolenia na budowę nie dojdzie do naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich występujących w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu budowlanego". Ponadto skarżący w swoim odwołaniu wskazał, że "budynek, który ma powstać na działce nr [...] (obręb [...]) będzie za wysoki i tym samym zasłoni dostęp do światła słonecznego na terenie mojej nieruchomości. Wskutek tego moja nieruchomość straci na wartości, a także może pojawić się na niej mech oraz grzyb (...)". Dodał również, że "T. M. wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedłożył wadliwy projekt budowy, w którym nie uwzględniono okien umieszczonych w piwnicy mojej nieruchomości. Dzięki tym oknom mam w piwnicy światło dzienne Zaskarżoną decyzją Wojewoda Śląski utrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Szczegółowo przeanalizował zarówno postępowanie Prezydenta Miasta G., jak i ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy. Przedłożona przez inwestora dokumentacja projektowa jest zgodna z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta G. dla terenu położonego po wschodniej stronie ulicy [...], obejmującego część dzielnicy [...] i [...] (Dz. Urz. Woj. Śl. z dnia [...] r. Nr [...] poz. [...]), a także z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Organ odwoławczy odniósł się szczegółowo do zarzutów odwołania. I tak: - w ocenie Wojewody w sprawie nie doszło do naruszenia art. 81 c ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, powyższe przepisy odnoszą się do uprawnień organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz organów nadzoru budowlanego na etapach procesu budowlanego, jakimi są prowadzenie robót budowlanych oraz oddanie obiektu budowlanego do użytkowania. Natomiast na obecnym etapie, stanowiącym fazę poprzedzającą realizację zamierzenia inwestycyjnego, która sprowadza się do uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę, powyższe przepisy nie znajdują zastosowania, - organ nie naruszył również przepisów postępowania w zakresie dokonanych ustaleń. Postępowanie było prowadzone z zachowaniem zasad k.p.a. Jak wynika z akt sprawy, organ I instancji, stosownie do art. 61 § 4 k.p.a., zawiadomił o wszczęciu przedmiotowego postępowania jego strony - tj. inwestora oraz właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Organ ten sprawdził, czy inwestor spełnia przesłanki do uzyskania pozwolenia na budowę, a po stwierdzeniu braków w kompletności wniosku i jego zgodności z przepisami prawa, stosownie do art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia nieprawidłowości. W ocenie Wojewody Śląskiego organ I instancji podjął niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpująco zebrał i rozpatrzył całość materiału dowodowego, w oparciu o który wydał decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę. Jednocześnie zauważyć należy, że wtoku prowadzonego postępowania organ I instancji zrealizował dyspozycje zawarte w art. 10 § 1 k.p.a., zapewniając stronom czynny udział w postępowaniu poprzez możliwość zapoznania się z dokumentacją sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów - a z którego to uprawnienia strony skorzystały, w tym odwołujący się, składając swoje zastrzeżenia, do których kolejno ustosunkował się inwestor. - w ocenie organu odwoławczego w sprawie nie doszło do bezprawnego naruszenia interesów składającego odwołanie .Z projektu budowlanego wynika wprost , że wody opadowe będą odprowadzane na nieutwardzony teren nieruchomości inwestycyjnej oraz, że inwestor nie planuje ingerować w naturalny spływ wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości, co stanowi o spełnieniu wymogów z § 28 i 29 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm. - dalej rozporządzenia WT). Natomiast w kwestii odprowadzania ścieków, zauważyć należy, że będą one odprowadzane do kanalizacji sanitarnej, która projektowana jest w granicach działki inwestycyjnej (§ 26 ww. rozporządzenia WT). Podobnie wygląda sprawa z zarzutem naruszenia regulacji zawartych w § 13 i 60 rozporządzenia WT określających wymagania odnośnie naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz podnoszonych w odwołaniu obaw co do ograniczenia przez planowaną inwestycję dostępu światła słonecznego na terenie nieruchomości odwołującego się- co w konsekwencji mogłoby wpłynąć na obniżenie jej wartości - wyjaśnić należy, że do projektu budowlanego Inwestor dołączył analizę nasłonecznienia i przesłaniania obiektów zlokalizowanych na działkach sąsiednich, z której wynika, że spełnione zostały warunki z § 13 i 60 rozporządzenia WT określające wymagania odnośnie naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Wojewoda podkreślił, że aby mówić o naruszeniu art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane konieczne jest wskazanie konkretnego przepisu materialnego, od którego zastosowania odstąpiono. A taka okoliczność nie została wykazana. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył L. J.. Nie formułując jej zarzutów wskazał, że "w decyzji nie wzięto pod uwagę faktu, iż w planach zagospodarowania przestrzennego istnieje już budynek jednorodzinny, którego jestem właścicielem. Wojewoda powołuje się na nieprzychyłne dla wnioskodawców wyroki Sądów w Gdańsku, natomiast ja czytałem wyroki z Poznania, Warszawy, Gdańska i wiele innych, że Sąd przychylił się do skarg właścicieli nieruchomości znajdujących się w tej samej sytuacji, w której znalazłem się niestety teraz ja oraz moja rodzina. Nadmienię tylko, że w ostatnich latach zainwestowałem w fotowoltaikę oraz instalację solarną, aby obniżyć koszty utrzymania domu oraz przyczynić się do ograniczenia emisji szkodliwych czynników dla środowiska. Wybudowanie budynków przez dewelopera spowoduje zasłonięcie światła słonecznego w większości dnia. Przed montażem w/w instalacji sprawdziłem STUDIUM RADY MIEJSKIEJ W G. z dnia [...] r, gdzie ewidentnie widnieje zabudowa MN (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej do wysokości 11 metrów)". Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego ograniczenia dostępu światła słonecznego, Wojewoda Śląski podniósł, że dokonując analizy dokumentacji projektowej ustalono, iż planowana inwestycja jest zgodna z regulacjami § 13 i 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia normy § 13 warunków, gdyż jak wynika z dołączonej do dokumentacji projektowej analizy przesłaniania między ramionami kąta 60° - wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego w budynku sąsiednim (będącym własnością skarżącego) - nie znajduje się przesłaniająca część projektowanych budynków (przesłaniający) w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Odnosząc się do zarzutu naruszenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy organ odwoławczy wskazał, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na obszarze obowiązywania Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta G. dla terenu położonego po wschodniej stronie ulicy [...], obejmującego część dzielnicy [...] i [...] (Dz. Urz. Woj. Śl. z dnia [...] r. Nr [...] poz. [...]) - i jest zgodna z jej regulacjami. Znajduje się ona w kwartale oznaczonym na rysunku planu symbolem 14MNn, dla którego zgodnie z § 8 ust. 9 pkt 1 lit. a ww. uchwały jako przeznaczenie podstawowe ustalono zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i wielorodzinną. Z kolei, z ustaleń § 8 ust. 9 pkt 3 lit. f ww. uchwały wynika, iż dla nowej zabudowy wielorodzinnej ustalono maksymalną wysokość 15 m. WSA w Gliwicach zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r., poz. 1267) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stała się opisana wyżej decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielająca pozwolenia na budowę. Podstawę materialnoprawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Stosownie do art. 35 ust. 1 tej ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (lit. a), wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (lit. b), ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej (lit. c), 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego (lit. c), 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art.33 ust. 2 pkt 9 i 10, 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru, 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. W rozpatrywanej sprawie organy administracji publicznej stwierdziły zaistnienie przesłanek uzasadniających zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych A, B i C z wbudowanymi garażami na 10 miejsc postojowych dla samochodów osobowych wraz z zagospodarowaniem terenu obejmującym infrastrukturę techniczną i towarzyszącą, przy ul. [...] w G. na działce nr [...], obręb [...]. Pozwolenie na budowę ma precyzyjnie wyznaczone granice faktyczne i prawne, zaś sama decyzja wydawana w sprawie nosi znamiona aktu związanego, organ obowiązany jest ją wydać, ilekroć stwierdzi spełnienie określonych wymagań (por.m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2022 r. sygn. akt II OSK 840/21 – za CBOSA). Dostrzec jednocześnie należy, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jest zobowiązany do sprawdzenia złożonego wniosku o pozwolenie na budowę, stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W ramach przeprowadzanej weryfikacji sprawdza m.in. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami planu miejscowego, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2). W myśl art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany w postaci papierowej albo elektronicznej - wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopiami tych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów. W rozpatrywanej sprawie organy administracji architektoniczno-budowlanej uznały, że inwestor spełnił wymagania przewidziane w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy, dość szeroko omówił swoje stanowisko zakresie podniesionych zarzutów odwołania. Wykazał, że niezbędna dokumentacja projektowa została przygotowana przez osoby z odpowiednimi kompetencjami. Wniosek (uzupełniony w trakcie postępowania) odpowiada wymaganiom prawa a przygotowane projekty odpowiadają warunkom technicznym. Podniesiona w skardze argumentacja nie może odnieść skutku, nie ma bowiem charakteru prawnego. Wojewoda odniósł się do niej szczegółowo w odpowiedzi na skargę i Sąd w pełni tą argumentację akceptuje. Dotyczy to przede wszystkim zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Studium uwarunkowań i kierunków przestrzennego zagospodarowania gminy, w takim przypadku, nie może być brane pod uwagę. Dotyczy to również ewentualnego zacieniania budynku. Przeprowadzona w sprawie analiza zacienienia jasno wykazała, że budynek skarżącego nie będzie zacieniony przez nowy obiekt, w sposób naruszający prawo. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co uzasadniało oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.