II SA/Gl 136/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. H., E. B. oraz J. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na skutek wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 8 stycznia 2015r. C. H., E. B. oraz J. H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pod nazwą rozbudowa ulicy [...] w B. na odcinku od skrzyżowania z ul. [...] do skrzyżowania z projektowaną drogą o nazwie roboczej "[...]". W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że nadany decyzji II instancji rygor natychmiastowej wykonalności jest nieuzasadniony, a rozpoczęcie inwestycji przed dokładnym wyjaśnieniem sprawy i wydaniem ostatecznego orzeczenia sądu może spowodować nieodwracalne szkody we własności uczestników postępowania. Na mocy zarządzenia z dnia 3 marca 2015 r. doręczono uczestnikom postępowania odpis skargi wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie uczestniczka postępowania W. H. wniosła o uwzględnienie wniosku wskazując, że wraz z mężem jest właścicielką nieruchomości położonej przy ulicy [...], która stanowi cały dorobek ich życia. Wspomniała również, że oboje są osobami w podeszłym wieku i nie wyrazili zgody, aby ich nieruchomość była zajęta pod drogę, a rozpoczęcie inwestycji przed dokładnym wyjaśnieniem sprawy i wydaniem ostatecznego orzeczenia sądu może spowodować nieodwracalne szkody w ich własności. W dalszej części uzasadnienia wskazała, że przedmiotowa nieruchomość po rozbudowie ulicy będzie otoczona drogami, planowane jest również utworzenie ścieżki rowerowej w czego efekcie znacznie obniży to wartość ich nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Ze swej natury decyzje dotyczące realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Istotną kwestią jest również i to, że zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08. W niniejszej sprawie należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na względzie interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców. Wskazać należy, iż ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013, poz. 687 ze zm.) ma szczególny charakter, jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowlane. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2010 r., II OZ 923/10). Tym samym udzielenie ochrony tymczasowej skarżącym w ocenie Sądu niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy ustalającej szczególny reżim prawny przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Biorąc pod rozwagę okoliczności powołane przez stronę skarżącą oraz uczestniczkę postępowania W. H. Sąd doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.