II SA/Gl 1394/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant referent - stażysta Marta Zasoń, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zakładu "A" Sp. Jawna na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, w wyniku wznowienia, w sprawie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygnaturze II SA/Gl 1074/10. Pismem z dnia [...] r Dyrektor Zakładów [...] "[...]"[...] i [...] Sp. Jawna, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. i orzekającą w przedmiocie uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. Nr [...] i umorzenia postępowania prowadzonego z wniosku inwestora z dnia [...] r. o udzielnie pozwolenia na budowę. W skardze zarzucił przedmiotowej decyzji naruszenie przepisów prawa mającego wpływ na wynik postępowania, a to naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz przepisów postępowania administracyjnego – tj. art. 7, art. 8, art. 77 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego i wniósł o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podkreślił, iż organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez uznanie za stronę postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę J. B. oraz W. i R. S. W ocenie skarżącego art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jako lex specialis w stosunku do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego zawęża krąg stron w sprawie budowlanej do wymienionych w nim podmiotów. Zarówno organ, uznając wymienionych za stronę toczącego się postępowania, jak również sami zainteresowani w licznych pismach kierowanych do organów, nie podali konkretnej podstawy prawnej w oparciu o którą można by było wykazać, iż realizowana budowa narusza ich prawa własności i utrudnia korzystanie z ich nieruchomości zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem. Podkreślił, iż organ odwoławczy nie wskazał także przepisów w oparciu o które należałoby wyznaczyć obszar oddziaływania inwestycji, nie dokonując także takiego wyznaczenia, a jedynie z powołaniem się na rozmiar prowadzonej inwestycji, odbiegający zdecydowanie od gabarytów sąsiednich budynków mieszkalnych, stwierdził, iż ich właściciele mają prawo do uzyskania statusu strony tego postępowania. Nie wspomniano natomiast w kwestionowanej decyzji, że realizację inwestycji przeprowadzono na obszarze przemysłowym, w otoczeniu hal o podobnych rozmiarach oraz w miejscu wyburzonego obiektu o zbliżonej kubaturze. Wskazane uchybienia pozwalają, zdaniem skarżącego, przyjąć, że decyzja Wojewody [...] wydana została z naruszeniem, zarówno wskazanego przepisu prawa materialnego, jak również z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, a co za tym idzie przy błędnych ustaleniach faktycznych sprawy i niewyjaśnieniu istotnych dla sprawy okoliczności. Mając zatem powyższe na uwadze stanowisko strony skarżącej jest w pełni uzasadnione. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że uchylona przez Wojewodę [...] przemiotową decyzją decyzja Starosty [...] z dnia [...] r. została postanowieniem tegoż Starosty z dnia [...] r. sprostowana w trybie art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie to, w wyniku złożonego przez J. B. oraz W. i R. S. zażalenia, zostało rozpatrzone przez Wojewodę [...], który postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał je w mocy. W wyniku jednak złożonej na to postanowienie skargi – Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 maja 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1074/10 uchylił wymienione powyżej postanowienia Starosty [...] i Wojewody [...]. Wyrok ten nie stał się dotąd orzeczeniem prawomocnym. Zgodnie z kolei z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego sądowoadministracyjnego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 wskazanej ustawy nie jest obligatoryjne i zależy od uznania sądu. Rozstrzygnięcie w wymienionej powyżej sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1074/10 pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzonym obecnie postępowaniem i będzie miało niewątpliwie wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach sprawy, Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu, działając na podstawie art. 125 §1 pkt cytowanej ustawy, do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o Sygn. II SA/GL 1074/10.