II SA/Gl 1434/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 października 2023 r. sprawy ze sprzeciwu R. Sp. z o.o. w W. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 14 lipca 2023 r. nr SKO.UL/41.7/210/2023/13038/AMak w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Po rozpatrzeniu wniosku R1 Sp. z o.o. z siedzibą w W. Prezydent Miasta D. decyzją nr [...] z dnia 5 maja 2023 r. umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "[...] " o mocy do 102 MW wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, abonencką stacją elektroenergetyczną oraz pozostałą niezbędną infrastrukturą techniczną" przewidzianej do realizacji na części działki oznaczonej nr. ewid. [...] położonej w D. obręb O. Po rozpatrzeniu odwołania inwestora Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, zaskarżoną obecnie decyzją uchyliło rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Co istotne, w treści swej decyzji Kolegium wskazało, że odwołanie zostało złożone przez R2 Sp. z o.o. z siedzibą w W. . Również w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia określa się stronę postępowania jako R2 Sp. z o.o. Sprzeciw od tej decyzji do tutejszego Sądu złożył inwestor, czyli R1 Sp. z o.o. z siedzibą w W. , wyłącznie do części uzasadnienia dotyczącej kwalifikacji magazynów energii elektrycznej. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko, przy czym wskazując skarżącego określił go jako R2 sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprzeciw sąd dokonuje jedynie oceny istnienia przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Wynika to jednoznacznie z art. 64e ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 - dalej jako - "p.p.s.a."). Powołane wyżej przepisy znacznie ograniczają zakres kontroli sądowoadministracyjnej w sprawach ze sprzeciwu. Sąd w takim przypadku ustala jedynie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania przez organ odwoławczy kompetencji z art. 138 § 2 k.p.a., a więc uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. sąd nie jest więc władny odnosić się do jakichkolwiek innych kwestii, które nie wiążą się bezpośrednio z problematyką stosowanej przez organ odwoławczy normy z art. 138 § 2 k.p.a. Innymi słowy, sąd rozpoznając sprzeciw powinien ocenić tylko te kwestie, które warunkują prawidłowość wydania decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (wyrok NSA z 9 IX 2020 r., I GSK 1170/20 - CBOSA). Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przepis powyższy musi być oczywiście interpretowany w świetle art. 12 (zasada szybkości i prostoty postępowania), art. 15 (zasada dwuinstancyjności) i art. 136 k.p.a. (postępowanie dowodowe na etapie odwoławczym). Z jednej strony decyzja odwoławcza typu kasacyjnego nie może prowadzić do nieuzasadnionego wydłużania postępowania administracyjnego, z drugiej zaś - nie może naruszać istoty postępowania dwuinstancyjnego, a więc prawa stron do dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w jej całokształcie. Określone w art. 136 § 1 k.p.a. uprawnienie do przeprowadzenia na etapie odwoławczym uzupełniającego postępowania dowodowego nie może naruszać zasady dwuinstancyjności, chyba że zachodzą wyjątki przewidziane w § 2 i 3. W kontrolowanej sprawie Sąd nie jest w stanie dokonać oceny, czy zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia są prawidłowe. Jak wyżej wskazano, wnioskodawcą jest tu spółka R1 Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Do tego podmiotu było adresowane rozstrzygnięcie organu I instancji, również ten podmiot złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Stąd też Sądu uznaje, że odwołanie zostało złożone w sposób prawidłowy, przez uprawniony do tego podmiot. Jednakże na etapie postępowania odwoławczego Kolegium określa stronę jako R2 sp. z o.o. z siedzibą w W. . Również po złożeniu sprzeciwu (w odpowiedzi na niego) Kolegium wskazuje, że chodzi o R2 sp. z o.o. z siedzibą w W., przy czym w piśmie informującym Prezydenta Miasta D. wskazuje, że sprzeciw złożyła R1 sp. z o.o. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd nie jest w stanie ustalić, którego podmiotu dotyczy rozstrzygnięcie organu II instancji. Nie jest również ustalić, czy odpowiedź na sprzeciw dotyczy inwestora, czy też innego podmiotu. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151a ust. 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Ponownie rozpatrując sprawę Kolegium prawidłowo oznaczy strony postępowania. Dotyczy to również ewentualnej odpowiedzi na sprzeciw.