II SA/Gl 1462/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Dziuk, , , po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na uchwałę Rady Miasta Wojkowice z dnia 4 października 2021 r. nr XXXVI.302.2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Rada Miasta Wojkowice (dalej: "organ") uchwałą z dnia 4 października 2021 r. nr XXXVI.302.2021, w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Wojkowice, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1372 z późn. zm., dalej: "u.s.g.") oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 741, dalej: "u.p.z.p") w związku z uchwałą nr XIV.131.2019 Rady Miasta Wojkowice z dnia 28 października 2019 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Wojkowice, postanowiła częściowo zmienić obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Z treści uchwały wynika, że zmiana planu obejmuje obszar, którego granice określa rysunek zmian planu (załącznik nr 1) i dotyczy zmniejszenia przebiegu stref SKB- pośredniej ochrony konserwatorskiej. Natomiast w części tekstowej planu nie wprowadzono zmian. Nadto, dla terenu oznaczonego na rysunku zmiany planu symbolem E3/6MN.1, obowiązują ustalenia planu- jak dla terenów MN planu. Pismem z dnia 25 października 2021 r. H. G. (dalej: "skarżąca") złożyła skargę na powyższą uchwałę i wniosła o stwierdzenie jej nieważności. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu szczegółowo opisała sytuację energetyczną miasta, w tym kwestię budowy elektrowni fotowoltaicznej dla oczyszczalni ścieków, oraz procedurę podejmowania różnych uchwał. Wskazała też, że gmina pod pretekstem prowadzenia inwestycji proekologicznych, z narażeniem zdrowia mieszkańców, prowadzi działania mające na celu zalegalizowanie inwestycji, która została wykonana i uruchomiona w sposób sprzeczny z prawem. Nadto, pomimo prowadzonej korespondencji, organy gminy nie udzielają pełnej i rzetelnej, a przede wszystkim merytorycznej odpowiedzi, całkowicie pomijając zgłoszone zastrzeżenia. Organ pismem z dnia 12 listopada 2021 r. złożył odpowiedź na skargę i wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że przedmiotowa uchwała dotyczy zmiany obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie jednej działki, położonej w Wojkowicach przy ul. [...]. Dokument ten nie zmienia planu dla całego miasta. Organ podał, że elektrownia fotowoltaiczna dedykowana dla oczyszczalni ścieków w Wojkowicach przy ul. [...] wykonana została zgodnie z przepisami prawa na podstawie prawomocnej decyzji, zgodnie z wszelkimi uzgodnieniami i projektem budowlanym. Nadto, miejsca dedykowane farmom fotowoltaicznym na terenie miasta Wojkowice określone w przyjętym w dniu 12 kwietnia 2021 r. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Wojkowice, zaprojektowane zostały w lokalizacjach oddalonych od terenów mieszkaniowych z zachowaniem sfer, których szczegółowy zasięg opisany zostanie w nowym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, do którego gmina na razie nie przystępuje. Równocześnie organ wskazał, że procedura dotycząca planowania przestrzennego oraz realizacji wszelkich inwestycji na terenie miasta w żaden sposób nie narusza prawa własności nieruchomości, prowadzona jest jawnie i przejrzyście oraz realizowana jest zgodnie z opiniami niezbędnymi do ich wykonania na nieruchomościach stanowiących własność prywatną, albowiem wymagana jest zgoda właściciela nieruchomości i wypłata odszkodowania, jeżeli takie przysługuje właścicielowi działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymogów przepisu szczególnego. Na mocy art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Natomiast na podstawie art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wszystkie zainicjowane przez skarżącą w ostatnim czasie postępowania sprowadzają się w zasadzie do jednej kwestii, tj. podważenia istnienia farmy fotowoltaicznej dedykowanej dla oczyszczalni ścieków ( II SAB/Gl 45/21, II SA/Gl 953/21, II SA/Gl 716/21). Odnosząc się natomiast do interesu prawnego skarżącej wskazać należy, iż go nie posiada. Nieruchomość należąca do skarżącej (jej adres zamieszkania- Wojkowice, ul. [...]) znajduje się w zupełnie innej lokalizacji niż działka objęta zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto, skarżąca kwestionuje zasadność budowy farmy fotowoltaicznej, a wyżej wspomniana zmiana planu dotyczy zupełnie innych kwestii. Zatem trudno znaleźć jakikolwiek związek między budową farmy fotowoltaicznej a pośrednią ochroną konserwatorską. Bezpodstawnym jest również poszukiwanie interesu prawnego w ochronie zdrowia mieszkańców gminy, albowiem u podstaw legitymacji skargowej leży aktualny interes prawny. Podstawą zaskarżenia jest bowiem niezgodność uchwały z prawem i równocześnie naruszenie przez nią konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy. Podkreśla się również, że źródłem interesu prawnego lub uprawnienia jest zawsze norma prawna ogólna i abstrakcyjna (akt normatywny) lub jednostkowa i konkretna (decyzja), mająca źródło w przepisach prawa materialnego (nie tylko prawa administracyjnego materialnego). Zważyć także należy, iż z naruszeniem interesu prawnego mamy do czynienia wówczas, gdy zaskarżonym aktem zostanie, w sferze prawnej, odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego wynikające z przepisów prawa, bądź też zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub zmieniony dotychczas ciążący na nim obowiązek. Przy czym związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną strony skarżącej, a zaskarżoną uchwałą musi istnieć w dacie wniesienia skargi (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1739/18, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Zatem od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, polegający na tym, że podmiot wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany sposobem uregulowania danej kwestii, jednakże poprzez dane uregulowanie nie dochodzi do naruszenia normy prawa, dotyczącej jego sytuacji prawnej. Z naruszeniem interesu prawnego mamy do czynienia wtedy, co należy podkreślić, gdy zaskarżonym aktem zostanie, w sferze prawnej, odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego wynikające z przepisów prawa, bądź też zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub zmieniony dotychczas ciążący na nim obowiązek. Naruszenie takie powinno mieć charakter ingerencji w indywidualny interes prawny lub uprawnienie podmiotu i wywołać skutki uzasadniające skorzystanie z możliwości zaskarżenia uchwały organu gminy do sądu administracyjnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia musi wystąpić najpóźniej w chwili wnoszenia skargi i nie może polegać na tym, że w przyszłości uchwała mogłaby wywołać skutki bliżej nieokreślone, czyli stwarzać zagrożenie wystąpienia naruszenia w przyszłości. Zdarzenia przyszłe i w pewnym sensie niepewne, nie mogą stanowić o interesie prawnym, a jedynie o interesie faktycznym. Stąd też, w ocenie Sądu, nie doszło do naruszenia indywidualnego interesu prawnego. Można mówić jedynie o naruszeniu interesu faktycznego skarżącej, gdyż nie zgadza się ona na wybudowanie elektrowni fotowoltaicznej z uwagi na swoje przekonania o szkodliwości takiej instalacji dla jej zdrowia oraz zdrowia pozostałych mieszkańców gminy. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. W tym stanie rzeczy zaniechano rozpoznania złożonego przez skarżącą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wstrzymaniu podlegają uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz akty terenowych organów administracji rządowej, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego. Natomiast zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego właśnie takim aktem jest.