II SA/Gl 1467/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego oddala skargę. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu oddania w dzierżawę na okres [...] lat nieruchomości zabudowanej obiektem gastronomicznym "A", położonej w K. przy ul. [...], na rzecz dotychczasowego dzierżawcy - "A" Sp. z o. o., wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 9 lit. "a" ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 tekst jednolity) oraz art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 tekst jednolity, zwanej dalej ustawą lub ustawą o gospodarce nieruchomościami) Rada Miasta K. wyraziła zgodę na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu oddania w dzierżawę na okres [...] lat nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów na mapie nr [...] obręb [...], jako działka nr [...] oraz część działki nr [...] o łącznej powierzchni [...] m2, na rzecz dotychczasowego Dzierżawcy - "A" Sp. z o. o. z siedzibą w K., ul. . [...], z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gastronomicznej. W uchwale stwierdzono, że nieruchomość zabudowana jest obiektem gastronomicznym o powierzchni zabudowy [...] m2 oraz, iż oznaczenie zakresu nieruchomości przewidzianej do oddania w dzierżawę określa załącznik Nr 1 do uchwały. W wezwaniu z dnia [...] r. do usunięcia naruszenia powyższą uchwałą prawa pełnomocnik "B" Sp. z o.o. w G. (dalej również jako skarżąca) zarzucił, że została ona podjęta z naruszeniem interesu tego podmiotu oraz, iż może naruszać interes Miasta K.. Narusza ona m. in. art. 12 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który wprowadza obowiązek gospodarowania nieruchomościami w sposób zgodny z zasadami prawidłowej gospodarki. Te zaś wymagały wyłonienia dzierżawcy w drodze przetargu, który pozwoliłby na weryfikację warunków oferowanych przez dotychczasowego dzierżawcę. Uchwała została też podjęta z naruszeniem zasad równego traktowania podmiotów gospodarczych i zasady uczciwej konkurencji w sytuacji, gdy w piśmie z dnia [...] r. skarżąca wyraziła zainteresowanie uzyskania dzierżawy w drodze przetargu. Uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] doręczoną skarżącej dnia [...] r. Rada Miasta K. powyższego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie uwzględniła. W uzasadnieniu tej uchwały stwierdziła, że przepis art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami pozwala na przyjęcie bezprzetargowego wydzierżawiania nieruchomości gruntowych w każdej sytuacji, jeśli Rada Miasta wyrazi zgodę na taki tryb. Przepis nie uzależnia owej zgody od spełnienia dodatkowych warunków, a powody podjęcia takiej uchwały o odstąpieniu od przetargu są suwerenną decyzją Rady Miasta. W przypadku nieruchomości położonej przy ul. [...] decydując o odstąpieniu od obowiązku przetargowego trybu oddania jej w dzierżawę na okres [...] lat na rzecz dotychczasowego dzierżawcy "A" Sp. z o. o. Rada Miasta K. wzięła pod uwagę dobrze odbieraną działalność prowadzoną przez ww. Spółkę i dbałość o przedmiot dzierżawy, to jest okoliczności pozwalające z dużym prawdopodobieństwem gwarantować utrzymanie poziomu prowadzonej na nieruchomości działalności oraz wpływów do budżetu Miasta z tytułu czynszu, jak również podatku. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] r. pełnomocnik "B" Sp. z o.o. w G. wniósł o stwierdzenie jej nieważności i o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił, że uchwała została podjęta z naruszeniem art. 37 ust. 4 w zw. z art. 37 ust. 1 oraz art. 12 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W uzasadnieniu skargi po zrelacjonowaniu stanu sprawy stwierdzono, że odmawiając usunięcia zaskarżoną uchwałą naruszenia prawa i interesu prawnego skarżącej Rada Miasta K. odwołała się jedynie do subiektywnych ocen w zakresie jakości działalności prowadzonej przez dotychczasowego najemcę, nie negując interesu prawnego i faktycznego skarżącej w kwestionowaniu uchwały. Podkreślono, że skarżąca od dnia [...] r. wyrażała zainteresowanie przeprowadzeniem postępowania przetargowego, które jest zasadą dla gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność gminy. Odmowa przeprowadzenia postępowania przetargowego, nie wynikająca z jakichkolwiek merytorycznych i obiektywnych przesłanek, budzi nie tylko podejrzenia skrajnej uznaniowości ale także stanowi naruszenie przywołanych przepisów prawa. Podkreśliono, iż gospodarowanie zasobami gminy musi być realizowane nie tylko w sposób transparentny ale także dający gminie maksymalne korzyści finansowe. Odmowa weryfikacji oferty dotychczasowego dzierżawy z powołaniem na "dobrą ocenę jego działalności" nie ma uzasadnienia w przepisach ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami. W ocenie skarżącej gmina jest zobowiązana do przeprowadzenia postępowania przetargowego dla weryfikacji i poznania ofert celem wybrania najkorzystniejszej opcji. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta K. reprezentowana przez Prezydenta Miasta K. wniosła o jej oddalenie podtrzymując co do zasady stanowisko zawarte w uzasadnieniu jej uchwały z dnia [...] r. o odmowie uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i interesu prawnego skarżącej. Dodatkowo stwierdzono, że skarga winna ulec oddaleniu również z tego powodu, iż skarżąca nie ma legitymacji do zaskarżenia uchwały w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym z uwagi na brak naruszenia jej interesu prawnego. W stosunku bowiem do nieruchomości będącej przedmiotem zaskarżonej uchwały skarżącej nie przysługuje żadne prawo, zarówno rzeczowe jak i wynikające ze stosunku zobowiązaniowego. Sam fakt ubiegania się o możliwość przystąpienia do przetargu na wydzierżawienie nieruchomości objętej uchwałą rady gminy nie stanowi jakiegokolwiek uprawnienia chronionego prawem materialnym, na które to uprawnienie mogłaby w jakikolwiek sposób oddziaływać podjęta przez radę gminy uchwała. Zamiarowi przystąpienia do przetargu na dzierżawę nieruchomości stanowiącej dotychczas własność gminy ustawodawca nie przypisał nawet charakteru roszczenia o zawarcie umowy dzierżawy czy najmu. W tym względzie Prezydent Miasta K. powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 2236/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem podzielić należy wyrażone w odpowiedzi na skargę stanowisko, że skarżąca nie wykazała aby zaskarżoną uchwałą doszło do naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stanowiącym podstawę wniesionej skargi. Interes prawny o jakim w tym przepisie mowa powinien opierać się na uprawnieniach strony wynikającej z przepisów prawa materialnego kształtujących sytuację prawną wnoszącego skargę. Dopiero ustalenie przez sąd administracyjny, że nastąpiło naruszenie zaskarżoną uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania skargi czyli do badania czy do naruszenia tego doszło jednocześnie z istotnym naruszeniem prawa. Interes prawny jest przy tym określony jako osobisty, konkretny i aktualny, prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. O jego istnieniu decyduje związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu na gruncie administracyjnoprawnym (zobacz w tym względzie m. in. uchwałę NSA z 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt OPS 1/04 – ONSA i WSA 2005, nr 4, poz. 62). W niniejszej sprawie skarżąca takiej normy nie wskazała. Trafnie powołano się w tym względzie w odpowiedzi na skargę na wyrok NSA z dnia 22 marca 2013 r. I OSK 2236/12 (zobacz też m.in. mający odpowiednie zastosowanie wyrok WSA w Łodzi z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 1030/12 – LEX nr 1311239). Wobec niewykazania, że zaskarżoną uchwałą doszło do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącej w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Należy przy tym podnieść, że skarga podlegałaby oddaleniu nawet gdyby przyjąć, że kwestionowaną uchwałą doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej. Brak jest bowiem podstaw do podzielenia stanowiska skarżącej, że uchwała ta została podjęta z naruszeniem prawa. Podzielić należy bowiem stanowisko Rady Miasta K., że zgodnie z obowiązującą w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały treścią art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami zgoda Rady na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata nie była uzależniona od konkretnych warunków (przesłanek). W świetle treści tego przepisu jest to suwerenne uprawnienie odpowiedniej rady, które nie może być skutecznie kwestionowane przez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Nadto biorąc pod uwagę zawarte w uzasadnieniu w/w uchwały Rady Miasta K. z dnia [...] r. motywy podjęcia zaskarżonej uchwały brak jest też dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem art. 12 ustawy o gospodarce nieruchomościami. sw