II SA/Gl 1474/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski,, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant sekretarz sądowy Joanna Drożdżał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi J. C. i J. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie legalności użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. umorzył postępowanie w sprawie legalności użytkowania niepublicznego punktu przedszkolnego, zlokalizowanego na parterze budynku mieszkalnego w Z. przy ul. [...], na terenie działki nr [...], stanowiącej własność G. G.-G. i P. G. Decyzja ta została doręczona właścicielom tej działki w dniu 20 marca 2013 r. Natomiast przesyłka, adresowana do pełnomocnika J. C. i J. C. w osobie adwokata S. S., została odebrana w dniu 15 marca 2013 r. przez R. W. i opatrzona pieczęcią Kancelarii Adwokackiej dr W. G., mieszczącej się pod tym samym adresem, z dopiskiem "sekretarka". Pismem z dnia 2 kwietnia 2013 r., nadanym w tym dniu za pośrednictwem poczty, J. i J. C. reprezentowani przez adwokata S. S., wnieśli odwołanie od powyższej decyzji. Rozpatrując odwołanie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dwukrotnie wezwał adwokata S. S. do złożenia wyjaśnień, czy i kiedy została mu doręczona decyzja organu I instancji oraz wskazania, jak wygląda obsługa jego kancelarii i czy jest wspólna z kancelarią dr W. G., gdyż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji widnieje pieczątka tej Kancelarii Adwokackiej. Pisma organu odebrała w dniach 6 maja 2013 r. i 27 maja 2013 r. A. W., posługując się pieczęcią Kancelarii Adwokackiej W. G. Wobec braku odpowiedzi organ odwoławczy wezwał R. W. do stawiennictwa w dniu 4 lipca 2013 r. celem przesłuchania w charakterze świadka. Jednakże pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. adwokat S. S. poinformował organ, że decyzję otrzymał w dniu potwierdzenia jej odbioru przez pracownika Kancelarii Adwokackiej W. G., a fakt doręczenia przesyłki do tej kancelarii wynika jedynie z praktyki poczty. W tym stanie rzeczy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja organu I instancji została doręczona pełnomocnikowi odwołujących się w dniu 15 marca 2013 r., zaś odwołanie wniesiono w dniu 2 kwietnia 2013 r., podczas gdy 14-dniowy termin do jego wniesienia upłynął w dniu 29 marca 2013 r. Postanowienie to doręczono adwokatowi S. S. zgodnie z pieczęcią poczty oddawczej w dniu 26 czerwca 2013 r., zaś pismem z dnia 25 czerwca 2013 r. poinformował on organ odwoławczy, że błędnie podał datę otrzymania decyzji z dnia [...] r., gdyż faktycznie decyzję otrzymał w dniu 18 marca 2013 r. W tym dniu odebrał bowiem przesyłkę, przekazaną przez listonosza do Kancelarii Adwokackiej W. G. i od tej daty należy liczyć termin do wniesienia odwołania. Następnie pismem z dnia 4 lipca 2013 r. odwołujący się reprezentowani przez adwokata S. S. wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji PINB z dnia [...] r. W uzasadnieniu podali, że postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu doręczono ich pełnomocnikowi w dniu 27 czerwca 2013 r. Zatem w tym dniu pełnomocnik dowiedział się, że odwołanie zostało wniesione po terminie, a więc od tej daty należy liczyć 7-dniowy termin z art. 58 § 2 kpa, gdyż wcześniej był on przekonany, iż odwołanie zostało złożone w terminie. Przesyłkę odebrał bowiem w dniu 18 marca 2013 r., będąc przekonany, że w tym dniu została odebrana przez pracownika Kancelarii W. G. Sytuacja taka powstała zaś z winy poczty, gdyż listonosz pozostawił przesyłkę w sekretariacie tej kancelarii i jej pracownik potwierdził odbiór, a jak wynika z postanowienia [...] WINB, nastąpiło to w dniu 15 marca 2013 r. (piątek). Tymczasem w tym dniu pełnomocnik nie był obecny w Kancelarii W. G. i dlatego nie mógł jej odebrać. Dla poparcia swoich twierdzeń do wniosku pełnomocnik odwołujących się dołączył kserokopię kalendarza, w której pod datą 2 kwietnia, poczyniono zapis "odwołanie przedszkole". Jednakże zaskarżonym postanowieniem, podjętym z up. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, orzeczono o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem organu odwoławczego, powody uchybienia terminu zaliczyć należy do spraw organizacyjnych kancelarii pełnomocnika odwołujących się który jako adres dla doręczeń wskazał adres Kancelarii adw. W. G., bez podania numeru lokalu w sytuacji, gdy pod tym samym adresem mieszczą się dwie kancelarie. W ocenie organu, po stronie profesjonalnego pełnomocnika leży zaś obowiązek dbałości o odpowiednie zorganizowanie pracy lub też współpracy z kancelarią W. G. Nadto, organ dopatrzył się sprzeczności w oświadczeniach pełnomocnika co do daty doręczenia decyzji, bowiem pierwotnie podał, że decyzję otrzymał w dniu jej odbioru przez pracownika Kancelarii W. G., zaś następnie podał, że nie dysponował wiedzą na temat daty doręczenia decyzji, przy czym mimo dwukrotnych wezwań do złożenia wyjaśnień, doręczonych w dniach 6 maja 2013 r. i 27 maja 2013 r., odpowiedzi udzielił dopiero w dniu 17 czerwca 2013 r. Stąd też organ uznał, że pełnomocnik nie dochował należytej staranności, co skutkować winno odmową przywrócenia uchybionego terminu z braku przesłanek z art. 58 § 1 kpa. W skardze do sądu administracyjnego J. C. i J. C. domagali się uchylenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu jako wydanego z naruszeniem art. 58 § 1 kpa. Skarżący wyjaśnili, że pod tym samym adresem znajduje się 6 odrębnych kancelarii adwokackich, funkcjonujących oddzielnie. Jednak doręczenie przesyłki do innej kancelarii nie może być uznane za prawidłowe i nie ma możliwości takiego zorganizowania pracy, aby dysponować wiedzą o doręczeniu przesyłek. W pozostałym zakresie skarżący ponowili argumentację, zawartą we wniosku o przywrócenie terminu, akcentując że w złożonym oświadczeniu pełnomocnik nie podał daty otrzymania przesyłki, odebranej przez pracownika Kancelarii adw. W. G., a mógł podać dowolną datę. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, dodając że z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżących korzysta z obsługi kancelaryjnej Kancelarii adw. W. G. W toku rozprawy sądowej pełnomocnik skarżących wyjaśnił dodatkowo, że kancelaria adwokata S. S. mieści się w odrębnym pomieszczeniu na innym piętrze niż kancelaria W. G. Podał, że pracownicy kancelarii W. G. odbierają korespondencję na prośbę innych adwokatów w razie ich nieobecności w danym dniu. Uczestnicy postępowania G. G.-G. i P. G. wnieśli o oddalenie skargi, przychylając się do stanowiska organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. W pierwszym rzędzie wskazać przyjdzie, że instytucja przywrócenia terminu, uregulowana przepisem art. 58 kpa, ma zastosowanie jedynie w razie jego uchybienia. W niniejszej sprawie nie jest zaś kwestionowany fakt, że skarżący uchybili 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania z art. 129 § 2 kpa. Podkreślić przyjdzie, że odrębnym postanowieniem z dnia [...] r. organ odwoławczy działając w trybie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w Z. z dnia [...] r., ustalając że decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 15 marca 2013 r., zaś odwołanie wniesiono 2 kwietnia 2013 r., podczas gdy ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 29 marca 2013 r. (piątek). Skarżący nie wnieśli zaś skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi, lecz złożyli wniosek o jego przywrócenie, powołując się na brak winy po stronie ich pełnomocnika adwokata S. S., który w dniu 18 marca 2013 r. otrzymał przesyłkę od pracownika kancelarii adwokackiej W. G., mieszczącej się pod tym samym adresem, w budynku w którym nie ma odrębnych numerów lokali, będąc przekonanym, że w tym dniu została doręczona przez pocztę. Dla poparcia swoich twierdzeń pełnomocnik skarżących przedłożył kserokopię kalendarza, w którym pod datą 2 kwietnia, widnieje zapisek "odwołanie przedszkole". Znamienny jednak jest fakt, że pełnomocnik nie przedstawił zapisków, poczynionych w jego terminarzu w dniach 15 marca i 18 marca 2013 r., bądź też koperty przesyłki pocztowej, a wydaje się oczywiste, że dochowanie należytej staranności i dbałości o interesy strony, wymaga odnotowania nie tylko terminu końcowego dokonania czynności procesowej, lecz również daty otrzymania przesyłki pocztowej. Podkreślić też przyjdzie, że z akt postępowania administracyjnego niniejszej sprawy, jak i prowadzonej równolegle sprawy II SA/Gl 1473/13, wynika że wszelka korespondencja, adresowana do pełnomocnika skarżących, odbierana była przez pracowników kancelarii adwokata W. G. Na dwukrotne wezwania organu odwoławczego do złożenia wyjaśnień, kiedy pełnomocnik odebrał decyzję z dnia [...] r. oraz jak wygląda obsługa biurowa jego kancelarii i czy jest wspólna z kancelarią W. G., adwokat S. S. z opóźnieniem udzielił odpowiedzi w dniu 17 czerwca 2013 r., podając że decyzję otrzymał w dniu potwierdzenia jej odbioru przez pracownika kancelarii W. G., zaś fakt doręczenia przesyłki do tej kancelarii wynika jedynie z praktyki poczty. Jednakże zdaniem sądu administracyjnego, brak podstaw do ferowania w okolicznościach niniejszej sprawy zarzutu co do wadliwości doręczenia przesyłki pocztowej. Doręczenie nie nastąpiło w miejscu zamieszkania pełnomocnika, lecz wskazanym przez niego miejscu pracy. W świetle złożonych w toku rozprawy wyjaśnień, nie budzi wątpliwości fakt, że pracownicy kancelarii W. G. zwyczajowo odbierali korespondencję, adresowaną do pełnomocnika skarżących w razie jego nieobecności w jego kancelarii, mieszczącej się w tym samym budynku. Co więcej taka praktyka nie tylko była akceptowana przez pełnomocnika skarżących, lecz miało to miejsce na jego prośbę. Faktem jest, że w tym względzie nie obowiązywało pisemne porozumienie obydwu kancelarii, ale fachowy pełnomocnik nie wykazał też, aby interweniował w placówce pocztowej w tej sprawie. Nie budzi też żadnej wątpliwości, że korespondencja była następnie przekazywana adresatowi. Oczywiście, w takim przypadku może dojść do przekazania przesyłki z opóźnieniem. Jednak dopiero w sytuacji wprowadzenia w błąd co do daty odbioru przesyłki, dopuszczalne jest uchronienie się przed skutkami prawnymi uchybienia terminowi w drodze wniosku, o którym mowa w art. 58 kpa. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie twierdził jednak, że został wprowadzony w błąd przez pracownika kancelarii adw. W. G. co do daty odbioru przez niego decyzji PINB z dnia [...] r. Utrzymywał jedynie, że był przekonany, że decyzja ta została odebrana w dniu 18 marca 2013 r., bowiem w tym dniu ją otrzymał. Co więcej, wbrew twierdzeniom skargi, pełnomocnik skarżących jeszcze przed doręczeniem mu postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu, zorientował się co do swojego błędu, gdyż w piśmie, opatrzonym datą 25 czerwca 2013 r., nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 26 czerwca 2013 r., oświadczył, że błędnie podał datę otrzymania decyzji z dnia [...] r., gdyż faktycznie decyzję otrzymał w dniu 18 marca 2013 r., kiedy odebrał przesyłkę, przekazaną przez listonosza do kancelarii adwokackiej W. G. (vide: k. 14 akt organu II instancji). Zestawienie treści pism pełnomocnika skarżących z dnia 17 czerwca 2013 r. i z dnia 25 czerwca 2013 r. dowodzi niezbicie, że wiedział wówczas, iż poczta doręczyła przesyłkę w dniu 15 marca 2013 r. i wskazał taką datę. Zatem w żaden sposób pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania doszło bez jego winy. Taki przypadek miałby miejsce jedynie wówczas, gdyby został on wprowadzony w błąd co do daty odbioru decyzji przez pracownika kancelarii adw. W. G. Co więcej, mając na uwadze treść pisma pełnomocnika z dnia 25 czerwca 2013 r. stwierdzić należy, że podanie o przywrócenie terminu zostało złożone z uchybieniem 7-dniowego terminu z art. 58 § 2 kpa, przy czym termin ten jest nieprzywracalny (§ 3). Mianowicie, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. O ile więc przyczyną uchybienia terminu było błędne przekonanie pełnomocnika co do daty odbioru decyzji, to przeszkoda ta ustała w dniu 25 czerwca 2013 r., kiedy to pełnomocnik zorientował się, że poczta doręczyła decyzję do kancelarii adwokata W. G. w dniu 15 marca, a nie – w dniu 18 marca 2013 r., kiedy ją odebrał od pracownika tej kancelarii. Nadto wbrew twierdzeniom pełnomocnika, zawartym we wniosku o przywrócenie terminu z dnia 4 lipca 2013 r., postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu, nie zostało doręczone mu w dniu 27 czerwca 2013 r., lecz w dniu 26 czerwca 2013 r. Jak bowiem wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, przesyłka pocztowa została odebrana przez sekretarza jego kancelarii adwokackiej oraz opatrzona pieczęcią tej kancelarii i nieczytelnym podpisem "L. N...". Faktem jest, że odbiorca nie wpisał daty otrzymania przesyłki, lecz na odwrocie dowodu doręczenia widnieje datownik placówki oddawczej "Z 1 – 26 czerwca 2013 r.". Mając zatem na uwadze treść pisma pełnomocnika skarżących z dnia 25 czerwca 2013 r. i datę doręczenia postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, przyjąć należało, że przeszkoda (przyczyna) uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 26 czerwca 2013 r. Zatem 7-dniowy termin do złożenia podania o przywrócenie terminu upłynął w dniu 3 lipca 2013 r., podczas gdy wniosek z dnia 4 lipca 2013 r., został w tym samym dniu nadany za pośrednictwem poczty (k. 43 akt II instancji). W konsekwencji, niezależnie od kwestii braku winy w uchybieniu terminu, wskazać przyjdzie, że podanie o przywrócenie terminu złożono po upływie 7-dniowego terminu z art. 58 kpa. W tej zaś sytuacji w każdym wypadku brak było ustawowych przesłanek do uwzględnienia wniosku, co winno skutkować wydaniem postanowienia o odmowie przywrócenia terminu. Z tych też względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). sw