II SA/Gl 1480/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...]r., nr [...] ustalającą opłatę adiacenką w wysokości 389 175,60 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], obręb [...], k.m. 6, o pow. 16,8913 ha, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej jej podziałem i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję "A" S.A. w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta P. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu [...]r. skarżąca otrzymała pismo od Burmistrza Miasta P. informujące, że zwrócono się do rzeczoznawcy majątkowego o sporządzenie operatu szacunkowego z uwzględnieniem uwag zawartych w zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej biorąc pod uwagę zarzuty dotyczące uzasadnienia decyzji organu II instancji, które nie zawiera niezbędnych wytycznych dla organu I instancji, sytuacja taka stwarza zagrożenie dla jej istotnego interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania danego aktu jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać również trzeba, że zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że co do zasady, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy stanu zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie administracyjnym (postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 665/09). Zatem wykonaniu podlegają tylko takie akty, które wywołują skutek materialnoprawny. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie zawarty w skardze wniosek dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...], mocą której, po rozpoznaniu odwołania "A’ S.A. w K., organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...]r., nr [...] ustalającą opłatę adiacenką i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzja ta ma charakter kasacyjny i ze swej istoty nie nadaje się do wykonania. Ma ona charakter ściele procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków i nie przyznaje jej żadnych uprawnień, jej wykonanie nie powoduje też wobec skarżącej żadnych negatywnych, czy też nieodwracalnych skutków. Jak wskazano na mocy tej decyzji uchylono decyzję organu pierwszej instancji ustalającą opłatę adiacencką, w związku z powyższym obecnie skarżąca nie ma obowiązku uiszczenia tej opłaty. Jedynym skutkiem decyzji organu II instancji jest wyłącznie konieczność dalszego prowadzenia przez organ pierwszej instancji postępowania administracyjnego w sprawie. Konsekwencją wykonania tej decyzji z całą pewnością nie będzie więc wywołanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo podkreślić trzeba, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). W rozpoznawanej sprawie zdaniem Sądu skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazała zaistnienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W świetle powyższego Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym wniosek skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.