II SA/Gl 1496/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg W. S., D. G. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę D. G. W dniu [...] r. Rady Gminy P. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w sołectwie G. Pismem z dnia [...] r. (złożonym w siedzibie Urzędu Gminy w P. w dniu [...] r.) W. S. oraz D. G. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na powołaną na wstępie uchwałę. Skarżące w oparciu o art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), dalej zwaną u.s.g. - wniosły o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy P. z dnia [...] r. w zakresie zmiany przeznaczenia działek oznaczonych nr ewid. [...] i [...] k.m. [...] obręb G. oraz utworzenia w obrębie działki o nr ewid. [...] drogi wewnętrznej, zlokalizowanej wzdłuż przedmiotowej działki. Skarżące uzasadniając zarzut naruszenia zaskarżoną uchwałą ich interesu prawnego podniosły, że W. S. jest właścicielką działki nr [...], a także spodkobiercą byłego właściciela działki nr [...] (przejętej w [...] r. na własność Skarbu Państwa), zaś D. G. jest dzierżawcą działki nr [...]. W odpowiedzi na skargi pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi D. G. z uwagi na nie zachowanie przez ww. wymogów z art. 101 ust. 1 u.s.g., wskazując jednocześnie, że z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wystąpiła jedynie W. S. Jak wynika z akt sprawy, wniesione w niniejszej sprawie skargi W. S. poprzedziła wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa kierowanym w piśmie z dnia [...] r. (wniesionym w tej samej dacie do siedziby Urzędu Gminy w P.). W jego uzasadnieniu skarżąca wskazała, że jako właściciel działki nr [...], której dotychczasowe przeznaczenie uległo zmianie, wobec konieczności wytyczenia drogi dojazdowej zostanie uszczuplony jej interes prawny, zaś korzyści odniosą przyszli nabywcy okolicznych terenów, nie ponosząc kosztów infrastruktury. Dodała także, że zmiana przeznaczenia działki nr [...] uniemożliwi spadkobiercom po H. C. nabycie w drodze pierwokupu przedmiotowej działki. W odpowiedzi na powyższe Rada Gminy P. w dniu [...] r. uchwałą nr [...] odmówiła uwzględnienia wezwania. Przedmiotowa uchwała została doręczona W. S. w dniu [...] r. przy piśmie Przewodniczącego Rady Gminy P. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. W myśl art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. Wystąpienie z wezwaniem, o jakim mowa wyżej, warunkuje zatem możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały. W myśl bowiem art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 52 § 4 p.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, przy czym termin z § 3 przywołanego artykułu nie ma zastosowania. Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż we wskazanym przypadku, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz. 60) przyjął, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca D. G. nie dopełniła trybu warunkującego skuteczne zaskarżenie uchwały Rady Gminy P. z dnia [...] r., nr [...]. W tym miejscu zaznaczyć przyjdzie, że przywołane wyżej wystąpienie z dnia [...] r., jak wynika z jego treści, W. S. wniosła jedynie w swoim imieniu. Jednocześnie wskazać należy, że skarżące prawo do zaskarżenia uchwały wywodzą z innych tytułów prawnych, tym samym w zawisłej sprawie nie zachodzi tożsamość interesów prawnych skarżących, a zatem każda ze skarżących przed wniesieniem skargi do sądu winna wystąpić z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 4 p.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wyjaśnić należy, że orzeczenie sądu administracyjnego nie pozbawia skarżącej D. G. ochrony prawnej, jako że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być złożone do właściwego organu w każdym czasie, otwierając drogę sądowoadministracyjną. Dodać należy także, że skardze W. S. zostanie nadany odpowiednio dalszy bieg.