II SA/Gl 1529/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi W.G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Zawiadomieniem z [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. powiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie szamb istniejących na działce [...] w S., usytuowanych z naruszeniem przepisów techniczno budowlanych w zakresie odległości od granic działek nr [...] i [...] oraz odległości od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w S. Jak dokumentują akta sprawy, działki nr [...] i [...] sąsiadują ze sobą. Obie są zabudowane budynkami mieszkalnymi, budynek na działce [...] ma adres przy ul. [...], zaś budynek na działce nr [...] adres przy ul. [...] w S. Na działce nr [...] znajdują się trzy szamba, przy czym jedno z nich służy do obsługi budynku przy ul. [...] położonego na działce [...]. Dostęp do tego szamba jest przedmiotem sporu między sąsiadami W. G. i G. G. W reakcji na zawiadomienie reprezentowana przez pełnomocnika W. G. wniosła o zawieszenie postępowania w części dotyczącej szamba służącego obsłudze budynku przy ul. [...], położonego na działce [...] oraz o odrębne prowadzenie postępowania w stosunku do szamb, służących obsłudze każdego z budynków. Swój wniosek uzasadniała koniecznością prawidłowego oznaczenia strony postępowania dotyczącego tego zbiornika. Wskazała, że toczą się cztery postępowania w Sądzie Rejonowym w S. o sygn. [...],[...],[...] i [...]. Status prawny zbiornika nie jest uregulowany. Postępowanie o sygn. [...] dotyczy wniosku o stwierdzenie nabycia prawa własności działki nr [...] w drodze zasiedzenia przez W. i B. G. Potwierdzenie ich tytułu prawnego do działki usunie skutki prawne w zakresie prawa własności orzeczone postanowieniem [...], w konsekwencji G. G., A. G. i K. M. nie będą mogli powoływać się na tytuł prawny do działki [...]. Pozostałe postępowania sądowe dotyczą szamba obsługującego budynek na działce [...]. Sprawa [...] dotyczy utrudnienia przez G. G. dostępu do zbiornika, sprawa [...] zawisła z powództwa G. G. i dotyczy usunięcia szamba, natomiast sprawa [...] dotyczy wniosku o stwierdzenie zasiedzenia służebności spornego zbiornika na rzecz W. G. Z podanych względów G. G. nie ma prawa decydować o losach przedmiotowego zbiornika, konieczne jest też uprzednie ustalenie osób uprawnionych do udziału w postępowaniu administracyjnym. Znajdujące się w aktach postanowienie SR w S. z [...] r. [...] stwierdza, że małżonkowie Z. i W. J. nabyli przez zasiedzenie własność nieruchomości przedstawionej na planie z [...] r. sporządzonym przez mierniczego M. W., położonej w S. przy ul. [...], stanowiącej plac z domem mieszkalnym o obszarze [...] m2, graniczącej od północy z nieruchomością S. K., od wschodu z nieruchomością A. K., od południa z ulicą [...], a od zachodu z nieruchomością J. M. i M. K. Postanowieniem nr [...] z [...] r. PINB w S. odmówił zawieszenia postępowania. W podstawie prawnej podano przepis art. 98 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu zacytowano fragmenty uzasadnienia wyroku WSA w Olsztynie z 6 lipca 2010 r. sygn. II SA/Ol 460/10 oraz uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z 21 lutego 2008 r. sygn. VII SA/Wa 1613/07 dotyczące przesłanek stosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podano, że nawet jeśli w sprawie kwestia własności może mieć jakieś znaczenie, to właściciele nieruchomości objętej postępowaniem są ustaleni. W księdze wieczystej ujawnionym właścicielem działki [...] jest G. G. Przeszkodą do prowadzenie postępowanie nie są wątpliwości dotyczące osoby inwestora przedmiotowych szamb, ponieważ adresatem obowiązków nałożonych na podstawie prawa budowlanego może być, obok inwestora, także właściciel lub zarządca obiektu. Zwrócono uwagę, że przepis art. 48 k.c. rozstrzyga kwestię własności części składowych gruntu. Istniejące na działce [...] szamba są częściami składowymi działki i na tej podstawie można określić ich właściciela. Organ nie podzielił stanowiska, że do czasu zakończenia postępowań sądowych nie można prawidłowo określić stron postępowania. W postępowaniu uczestniczą następcy prawni Z. i W. J., a także właściciele działek sąsiednich. Rozpoznanie przez SR wymienionych we wniosku spraw nie będzie zatem miało wpływu na wynik postępowania administracyjnego. Nadto organ opisał dotychczasowe ustalenia dotyczące daty i okoliczności powstania szamb. Uznając, że szamba powstały w warunkach samowoli budowlanej, podał przesłanki legalizacji. W zażaleniu na postanowienie W. G. podtrzymała stanowisko o zasadności zawieszenia postępowania. Zarzuciła także wadliwe i przedwczesne ustalenia faktyczne dotyczące samowoli budowlanej. Podkreśliła, że właściciele działki [...] nie są ustaleni, albowiem postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia na rzecz W. i B. G. wywoła skutek z mocą od daty nabycia własności z mocy prawa po upływie okresu posiadania, zatem aktualnie ujawnieni właściciele prawnie nimi nie są. Następcy prawni małżonków J. są w tej sytuacji poprzednimi właścicielami. Zarzuciła, że organ I instancji nie odniósł się indywidualnie do prejudycjalnego charakteru każdego z prowadzonych postępowań sądowych, ale traktuje je wszystkie łącznie, podobnie jak nie różnicuje sytuacji prawnej i faktycznej zbiorników na nieczystości. Opisała spory między W. G. i G. G. Zaprotestowała przeciwko wydawaniu jednej decyzji w stosunku do wszystkich zbiorników. Stanowisko swoje podtrzymała w uzupełnieniu zażalenia z [...] r. i [...] r. oraz w pismach z [...] r., [...] r., [...] r., [...] r. skierowanych do organu odwoławczego. Dołączyła kopię postanowienia SR w S. z [...] r. sygn. [...] w sprawie o zasiedzenie służebności, zawieszające to postępowanie ze względu na konieczność uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy [...]. Do wiadomości organu odwoławczego przesłane zostały także pisma kierowane przez stronę do Sądu Rejonowego w S., Prezesa SR w S., [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. oraz Prezydenta Miasta S. SR w S. pismem z [...] r. poinformował PINB w S., że postanowienie Sądu Powiatowego w S. z [...] r. wydane w sprawie [...] jest aktualne. W konsekwencji organ I instancji pismem z [...] r. poinformował organ odwoławczy, że w oparciu o to postanowienie ustalono, że W. G., G. G., A. G. i K. M. są stronami postępowania. PINB w S. przesłał także organowi odwoławczemu zawiadomienie o zmianie danych ewidencyjnych gruntów i budynków w zakresie działki [...], zgodnie z załącznikiem nr 1 do zawiadomienia o zmianach z [...] r. jako współwłaściciele działki ujawnieni zostali w ewidencji I. G., W. G., K. M. i K. J. Postanowieniem z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu opisano przebieg postępowania i zgłaszane przez strony wnioski oraz argumenty i żądania. Wskazano, że wniosek o zawieszenie postępowania został zgłoszony przez stronę. W sprawie nie mógł znaleźć zastosowania art. 98 k.p.a., albowiem zawieszenie postępowania na tej podstawie może nastąpić, gdy wniosek pochodzi od strony, na żądanie której postępowanie wszczęto. Ponieważ prowadzone postępowanie dotyczące zbiorników na nieczystości ciekłe zostało wszczęte z urzędu, nie jest dopuszczalne fakultatywne zawieszenie na podstawie art. 98 k.p.a. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że organ I instancji podał w podstawie prawnej postanowienia właśnie art. 98 k.p.a., natomiast w uzasadnieniu skoncentrował się na dopuszczalności zawieszenia w oparciu o przesłankę z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Stanowisko organu I instancji w kwestii braku podstaw do zastosowania instytucji obligatoryjnego zawieszenia na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oceniono jako zasadne. Faktyczna zależność pomiędzy wynikami dwóch postępowań nie daje podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w dacie orzekania przez organ administracji jest możliwe jej rozstrzygnięcie. Prejudycjalny charakter zagadnienia wstępnego polega na tym, że bez rozstrzygnięcia kwestii wstępnej w odrębnym postępowaniu w ogóle nie jest możliwe wydanie decyzji. O zależności tego rodzaju rozstrzygają przepisy prawa materialnego, stanowiące podstawę decyzji. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego umożliwia w ogóle wydanie decyzji, a nie decyzji o określonej treści. W tym zakresie podzielono pogląd, że brak takiego związku prejudycjalnego między sprawą legalności szamb, a wynikami toczących się spraw o zasiedzenie działki [...] i zasiedzenie służebności zbiornika znajdującego się na działce nr [...]. Stan prawny nieruchomość jest ujawniony w ewidencji gruntów i w księdze wieczystej. Do czasu wzruszenia tych wpisów organ administracji jest związany ich treścią i może prowadzić postępowanie z uwzględnieniem aktualnie stwierdzonego stanu prawnego nieruchomości. Zwrócono też uwagę, że zarzut kierowania korespondencji do osoby zmarłej przed wszczęciem postępowania oznacza kierowanie jej do osoby nie będącej stroną postępowania i wymaga, wobec ujawnienia tego faktu, zweryfikowania kręgu stron przez organ administracji I instancji. W skardze do sądu administracyjnego W. G., reprezentowana przez pełnomocnika E. G., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 97 § 1 pkt 4, art. 156 § 1 pkt 1 i 4, art. 62 k.p.a. Podniosła, że rozpoznanie sprawy zależy od rozstrzygnięcia przez sąd powszechny zagadnienia prejudycjalnego, które pozwoli określić krąg stron postępowania. Jest to konieczne, albowiem skierowanie decyzji do osoby niebędącej stroną postępowania jest przesłanką nieważności decyzji. Organ administracji nie jest uprawniony do samodzielnego rozstrzygnięcia kwestii własnościowych, winien wobec tego postępowanie zawiesić. Dla poparcia swego stanowiska przytoczyła fragmenty wybranych orzeczeń sądów administracyjnych i tez komentarzy. Opisała stan faktyczny dotyczący posadowienia na działce nr [...] zbiornika obsługującego budynek na działce [...]. Podniosła, że W. i B. G. nabyli przez zasiedzenie własność działki [...], a zatem wcześniejsze prawa innych osób uległy zniweczeniu. Natomiast organ I instancji pominął w postępowaniu I. G., następczynię prawną małżonków G. Organ nadzoru nie może samodzielnie przesądzić, kto jest aktualnie właścicielem działki [...], winien zatem poczekać na rozstrzygnięcie sądu powszechnego. Nie bez znaczenia jest, że mimo lokalizacji zbiorników na działce [...], jeden z nich obsługuje dom na działce [...], której stan prawny wymaga potwierdzenia deklaratoryjnym postanowieniem sądu w przedmiocie zasiedzenia. Zarzuciła także naruszenie art. 62 k.p.a. poprzez prowadzenie jednego postępowania w stosunku do różnych stron i w sprawach, które nie są oparte na tej samej podstawie prawnej i tym samym stanie faktycznym. W pozostałej części uzasadnienia skargi skarżąca podała argumenty mające na celu zbicie tezy o samowolnym wykonaniu zbiornika dla budynku na działce [...]. Do skargi dołączono wypis i wyrys z ewidencji gruntów dla działki nr [...] z [...] r. wykazujący, że jej właścicielami są B. G. i W. G. Stanowisko swoje skarżąca podtrzymała w pismach z [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., [...] r., przy czym część wyjaśnień dotyczyła innych spraw o sygn. II SA/Gl 1009/12, II SA/Gl 1291/12. Do pism uzupełniających skargę dołączono także wypis i wyrys z ewidencji z [...] r. wraz z pismem Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii UM w S. z [...] r. poświadczającym, że małżonkowie G. figurowali jako właściciele działki [...] od założenia ewidencji w roku [...], a także wypis z [...] r. potwierdzający taki sam stan własności. Dołączono także kopię pisma Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii UM w S. z [...] r. skierowanego do E. G., w którym podano, że przy zakładaniu ewidencji gruntów w roku [...] w operacie ujawniono działkę [...] o pow. [...] m2, a jako władających tą działką wpisano B. i W. G. W roku [...], na podstawie postanowienia SR w S. [...] stwierdzającego nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie, dotychczasowa działka [...] uległa podziałowi na działki [...] o pow. [...] m2 i [...] o pow. [...] m2. W odniesieniu do działki [...] ujawniono tytuł własności I. G., w odniesieniu do działki [...] tytuł pozostał bez zmian. Po modernizacji ewidencji działka [...] ma numer [...], a działka [...] nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W aktach administracyjnych znajduje się także złożony przez G. G. wypis z rejestru gruntów z [...] r. dla działki [...], w którym jako jej współwłaściciele figurują W. G., K. J., K. M., A. G. i G. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu jest wyłącznie postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania i tylko w zakresie przesłanek tego rozstrzygnięcia sprawa podlega badaniu. Postanowienie zostało wydane w sprawie legalności i zgodności z przepisami prawa istniejących szamb. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że na etapie wszczęcia postępowania nie wydaje się zasadne określanie przedmiotu postępowania jako "likwidacja szamb istniejących na działce [...], usytuowanych z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących w okresie ich budowy w zakresie odległości od granic nieruchomości sąsiednich i otworów z pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku przy ul. [...] w S.". Takie określenie przedmiotu sprawy zawiera stwierdzenia, które w istocie winny być przedmiotem ustaleń organów w postępowaniu i na etapie wszczęcia sugeruje rozstrzygnięcie polegające na likwidacji szamb. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, przedmiotem sporów i ustaleń jest zarówno kwestia daty powstania tych obiektów, jak i kwestia ich legalności. Tak szczegółowe określenie przedmiotu postępowania na etapie jego wszczęcia nie jest zatem uzasadnione, okoliczność ta nie ma jednak wpływu na ocenę legalności kontrolowanego postanowienia. Za celowe natomiast Sąd uznał zwrócenie uwagi organom na ten problem, przyjęta praktyka może bowiem niepotrzebnie rodzić zastrzeżenia stron do obiektywności i bezstronności organu. Nie ma także znaczenia dla sprawy zawieszenia postępowania rozstrzygnięcie kwestii legalności wykonania poszczególnych szamb. Niewątpliwie jest to okoliczność podstawowa dla oceny ich zgodności z prawem i zasadności prowadzenia postępowania przez organ nadzoru budowlanego, podlega ona jednak weryfikacji dopiero na etapie rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a nie na etapie oceniania, czy istnieją przeszkody do prowadzenia postępowania. Dlatego poza rozpoznaniem przez Sąd pozostają argumenty i zarzuty Skarżącej odnoszące się do tego, czy w szczególności szambo dla obsługi budynku na działce [...] powstało legalnie i kiedy je wybudowano. Te okoliczności, mimo że zostały zwłaszcza przez organ I instancji, rozważone w postanowieniu odmawiającym zawieszenia postępowania, nie pozostają w związku z przedmiotem zaskarżenia i nie podlegają badaniu przez Sąd. Skarżąca domagała się także prowadzenia postępowania odrębnie w stosunku szamb obsługujących nieruchomość nr [...] i szamba obsługującego nieruchomość [...], zwracając uwagę na szczególną sytuację związaną z jego lokalizacją na cudzej działce. Przepisy k.p.a. nie znają szczególnego trybu rozstrzygania o zakresie przedmiotowym postępowania w toku jego trwania. Zarzut naruszenia art. 62 k.p.a. nie podlega rozstrzygnięciu w formie procesowej. Oznacza to, że dopiero na etapie rozstrzygnięcia sprawy co do istoty powstaje możliwość weryfikacji prawidłowości przyjętego przez organ rzeczowego i podmiotowego zakresu rozstrzygnięcia i uznanej tożsamości spraw. Trzeba też zwrócić uwagę, że w przypadku współuczestnictwa formalnego połączeniu do wspólnego prowadzenia postępowania towarzyszy w konsekwencji wydanie kilku decyzji, odpowiadających liczbą ilości spraw. Zatem nie etap prowadzenia postępowania i ustalania stanu faktycznego jest miarodajny dla oceny przyjętego przez organ zakresu rzeczowego i podmiotowego, ale etap rozstrzygnięcia. Postępowanie w sprawie jest w toku i nie ma podstaw do twierdzenia na aktualnym jego etapie, jaka winna być treść wydanej decyzji, jeśli chodzi o jej zakres przedmiotowy. Zakres ten będzie wynikał z poczynionych ustaleń faktycznych dotyczących legalności wykonania, stanu technicznego i stosunków własnościowych każdego z kontrolowanych urządzeń budowlanych. Wniosek o zawieszenie postępowania strona skarżąca zgłosiła w zakresie, w jakim postępowanie dotyczy szamba obsługującego budynek na działce [...]. Słusznie organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w podstawie prawnej postanowienia organu I instancji powołano jedynie art. 98 k.p.a. Nie dyskwalifikuje ta okoliczność jednak postanowienia organu I instancji, nie ulega bowiem wątpliwości, że w uzasadnieniu odniesiono się do przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgłoszonej przez stronę. Brak powołania pełnej podstawy prawnej stanowi zatem uchybienie art. 107 § 1 k.p.a. regulującego treść decyzji, nie ma jednak wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, jeśli stwierdzi naruszenie prawa procesowego, inne niż przesłanka nieważności lub wznowienia postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszym przypadku wpływu takiego Sąd nie stwierdza, organy obu instancji odniosły się merytorycznie w uzasadnieniu do przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Stanowisko organów w sprawie podstaw do zawieszenia postępowania w prowadzonej sprawie jest w przekonaniu Sądu zasadne i prawidłowe. Niewątpliwie nie zachodzi w sprawie możliwość zawieszenia postępowania na wniosek strony w oparciu o przepis art. 98 § 1 k.p.a. Przepis ten umożliwia organowi zawieszenie postępowania na wniosek, gdy wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte. Wszczęcie postępowania z urzędu, jak w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość zastosowania art. 98 § 1 k.p.a. Zgłaszaną natomiast przez stronę przesłanką obligatoryjnego zawieszenia postępowania była okoliczność przewidziana w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy lub wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Takim prejudycjalnym w ocenie Skarżącej postępowaniem, są postępowania dotyczące stwierdzenia zasiedzenia działki nr [...] i ustanowienia służebności zbiornika. Fakt prowadzenia postępowania o stwierdzenie zasiedzenia, mimo podkreślanego przez Skarżąca deklaratoryjnego charakteru ewentualnie wydanego postanowienia o stwierdzeniu zasiedzenia, nie daje jednak podstaw do kwestionowania stosunków własnościowych ujawnionych w księdze wieczystej i ewidencji gruntów. Żaden przepis prawa nie przewiduje, że prowadzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia zasiedzenia skutkuje z mocy prawa przyjęciem, że stan prawny nieruchomości staje się stanem nieuregulowanym. Jeżeli stan ten jest w jakiś sposób uregulowany, to znaczy ujawnieni są jej właściciele, to samo prowadzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia zasiedzenia stanu tego nie niweczy. Zasadnie wobec tego organ odwoławczy wskazuje, że rozstrzygnięcie o charakterze prejudycjalnym to rozstrzygnięcie, ze względu na przepisy prawa materialnego, otwierające drogę i umożliwiające w ogóle rozpoznanie sprawy, bez którego wydanie rozstrzygnięcia w ogóle nie jest możliwe, nie zaś takie, które ma jedynie wpływ na konkretną treść decyzji. Inaczej mówiąc, jeżeli w istniejącym stanie faktycznym i prawnym możliwe jest wydanie rozstrzygnięcia, to nie ma podstaw do zawieszania postępowania z tego powodu, że w wyniku ewentualnej, przyszłej zmiany istniejącego stanu prawnego, wydawane rozstrzygnięcie byłoby inne, w szczególności byłoby skierowane do innych osób. Odmienne stanowisko w omawianej kwestii mogłoby prowadzić do skutku, o jakim wspomina organ I instancji, a mianowicie sprowadzenie kwestii prejudycjalności określonego rozstrzygnięcia do sfery faktycznego oddziaływania na treść decyzji, mogłoby wbrew zasadom postępowania administracyjnego, prowadzić do nieuzasadnionej przewlekłości i paraliżu decyzyjnego. Nie jest zatem zasadne oburzenie pełnomocnika Skarżącej, która upatruje w powołaniu tego argumentu przez organ I instancji zarzutu pod adresem uczciwości jej mocodawczyni i traktuje ten argument jako atak na Skarżącą. Sąd podziela bowiem stanowisko organów, że prowadzenie postępowania mogącego zmienić stan prawny aktualnie ujawniony i znany nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie administracyjnej. O tym, czy prowadzone postępowanie administracyjne nie doznaje przeszkód w postaci konieczności uprzedniego rozstrzygnięcia jakiejś kwestii prejudycjalnej, rozstrzygają przepisy prawa materialnego. Podstawą działania organów nadzoru budowlanego w sprawie są przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), a w związku z art. 103 ust. 3 tej ustawy, organ wskazał także na przepisy prawa budowlanego z 24 października 1974 r. (Dz. U. nr 38, poz. 229). Sąd na obecnym etapie sprawy nie bada prawidłowości dokonanej kwalifikacji prawnej, będzie ona pochodną ustalonego stanu faktycznego. Nie budzi jednak wątpliwości, że krąg adresatów rozstrzygnięć w sprawie ograniczony jest do inwestorów, właścicieli obiektów budowlanych lub ich zarządców. Ustalenie ewentualnych inwestorów będzie efektem postępowania wyjaśniającego i ma związek ze sferą faktyczną, nie stosunkami prawnorzeczowymi. Natomiast gdyby adresatami rozstrzygnięć mieli być właściciele obiektów budowlanych, to Sąd podziela wniosek organów, że właściciele ci są znani, obie nieruchomości mają ustalony stan prawny i podjęcie rozstrzygnięcia jest możliwe. Nie jest przeszkodą prowadzenie postępowania mającego doprowadzić do zmiany tego stanu. Jeżeli zmiana ta nastąpi przed datą orzekania, to organy uwzględnią stan wówczas istniejący. Natomiast ustanowienie ewentualnej służebności oznacza ustanowienie prawa rzeczowego na rzeczy cudzej, nie ma zatem wpływu na stosunki własnościowe, co najwyżej modyfikuje krąg stron postępowania. Krąg ten organy winny jednak modyfikować na każdorazowym etapie postępowania stosownie do zachodzących zmian, na co wskazał organ odwoławczy. W konsekwencji Sąd nie podzielił zarzutów skargi, że celem ustalenia stron postępowania, a w szczególności adresatów decyzji, konieczne jest zawieszenie do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny wniosków o zasiedzenie nieruchomości i ustanowienie służebności. Bez tych rozstrzygnięć także jest możliwe, w istniejącym stanie prawnym, podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o przepisy prawa budowlanego. Trzeba też zwrócić uwagę, że stanowisko strony skarżącej dotyczy stanu własnościowego działki [...], nie jest natomiast kwestionowany właściciel działki [...], na której zlokalizowane są zbiorniki. Mając na uwadze podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.