II SA/Gl 1550/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.D., W.D., H.S., H1.S. na uchwałę Rady Gminy Mierzęcice z dnia 26 kwietnia 2006 r. nr XXXIX/257/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącym H. S. i H1. S. solidarnie wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych 3. zwrócić skarżącym K. D. i W.D. solidarnie wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych Pismem z dnia 23 października 2024 r. H.S., H1.S., K.D. oraz W.D. (dalej: "skarżący"), złożonym osobiście w siedzibie tut. Sądu w dniu 24 października 2024 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Gminy Mierzęcice z dnia 26 kwietnia 2006 r., nr XXXIX/257/2006, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wraz ze skargą skarżący przedłożyli kserokopię wezwań do usunięcia naruszenia prawa z dnia 11 kwietnia 2024 r., na których widnieje prezentata złożenia tych pism w organie, tj. 16 kwietnia 2024 r. Organ złożył odpowiedź na skargę, a następnie pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. wskazał, że nie udzielił skarżącym odpowiedzi na powyższe wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy Mierzęcice z dnia 26 kwietnia 2006 r., nr XXXIX/257/2006, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Została ona złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, dalej: "u.s.g."). W tym miejscu zauważyć należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. nastąpiła zmiana stanu prawnego dotyczącego wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g., nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego tej ustawy, tj. art. 17 ust. 1- do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Z art. 17 ust. 2 wynika zaś, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obecnie t. jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejście w życie niniejszej ustawy. Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że w sprawach dotyczących aktów organów gminy nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostały po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Zaskarżona uchwała została podjęta przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r., a zatem w sprawie zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r. Przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. (wówczas t. jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 446) stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca powinna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżący wyczerpali ten tryb. Jednak wskazać również należy na ówcześnie obowiązującą regulację p.p.s.a. dotyczącą terminu złożenia takiej skargi. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. poz. 09 nr 20) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przyjmując, że skarżący wezwania do usunięcia naruszenia prawa wnieśli w dniu 16 kwietnia 2024 r., a organ nie udzielił na nie odpowiedzi, stwierdzić należy, iż termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego wynosił 60 dni. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego (art. 83 § 1 p.p.s.a.). Termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest terminem oznaczonym w dniach. W związku z tym nie będzie miał do niego zastosowania art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz U. z 2024 poz. 1061, dalej: "k.c."). Zgodnie z tym przepisem termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem ostatniego dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu. Zgodnie z art. 111 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym ono nastąpiło. Początkiem terminu na wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest w takim przypadku wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a zatem dzień jego wniesienia nie może być uwzględniany przy jego obliczeniu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że wyżej wskazany, sześćdziesięciodniowy termin, liczony od dnia złożenia przez skarżących wezwań do usunięcia naruszenia prawa tj. 16 kwietnia 2024 r., upłynął w dniu 17 czerwca 2024 r. (poniedziałek). Natomiast skarżący wnieśli skargę w dniu 24 października 2024 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu, tj. z około czteromiesięcznym przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę (punkt pierwszy sentencji postanowienia). O zwrocie uiszczonych wpisów, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie drugim i trzecim sentencji.