II SA/Gl 1587/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek,, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.),, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant Marta Guzik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego obiektów budowlanych oddala skargę. Wnioskiem z dnia 4 marca 2014r. S. G., M. P., M. L., G. S. oraz obecnie skarżący A. T. zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. o podjęcie działań w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego ciągów wentylacyjnych i spalinowych w bloku nr [...] i [...] na osiedlu [...] w Z.. Do wniosku dołączyli opinię sporządzoną przez mistrza kominiarskiego D. K. z dnia 26 lutego 2014r. Kolejna opinia została sporządzona przez Zakład "A" w dniu 26 marca 2014r. Natomiast w dniu 27 marca 2014r. organ przeprowadził oględziny w mieszkaniach dokonując jednocześnie pomiaru ciągu w pionach wentylacyjnych i spalinowych. Decyzją z dnia [...] r. PINB w Z. na podstawie art. 66 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane zobowiązał zarządcę obiektu Spółdzielnię Mieszkaniową w Z. do ocieplenia ścian kominowych na poddaszu i ponad dachem, nadto do naprawy i wymiany uszkodzonych nasad kominowych oraz uszczelnienia wentylacyjnych przewodów kominowych. W wyniku wniesionego przez Spółdzielnię Mieszkaniową w Z. odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wskazał przy tym na konieczność ustalenia czy właściciele lokali podjęli uchwałę o której mowa w art. 241ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, a nadto na konieczność wyjaśnienia treści przeciwstawnych opinii kominiarskich, poprzez skonfrontowanie ich autorów. W dniu [...] r. PINB w Z. przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem autorów opinii kominiarskich, a w dniu 29 lipca 2014r. przeprowadził oględziny w bloku nr [...] i [...], w toku których stwierdził, że spółdzielnia wykonała ocieplenie ścian kominowych, nadto wymieniła klapy kominowe i ujednoliciła nasady kominowe. PINB uzyskał również informację, że dla budynku nr [...] i [...] nie została podjęta uchwała właścicieli lokali w kwestii zarządu nieruchomością wspólną, wobec czego zarząd jest sprawowany przez spółdzielnię jako zarząd powierzony. W dniu 28 sierpnia 2014r. Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z. przedłożyła w organie ekspertyzę Spółdzielni [...] w S. dotyczącą aktualnego stanu technicznego kominów i przewodów kominowych w budynku nr [...] i [...]. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r, poz. 267 z późn. zmianami) umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zebrany materiał dowodowy skutkował zmianą jego stanowiska. Opracowana przez niezależnego mistrza kominiarskiego – R. D. ekspertyza wykazała, iż przyczyną nieprawidłowości funkcjonowania wentylacji grawitacyjnej w lokalach mieszkalnych, stanowiących przedmiot postępowania, było niewłaściwe użytkowanie lokali przez użytkowników mieszkań. Jako główną przyczynę wadliwego funkcjonowania wentylacji ekspertyza wskazała brak zapewnienia dostatecznej ilości powietrza zewnętrznego dopływającego do mieszkań przez otwory okienne. Nadto w trakcie przeprowadzonych oględzin obiektu stwierdzono, że ściany kominowe na poddaszu i ponad dachem zostały ocieplone styropianem, wykonano również nowe klapy kominowe oraz ujednolicono wszystkie nasady kominowe. Organ wskazał również, że przedłożona opinia kominiarska neguje zasadność nakazania uszczelnienia przewodów kominowych, które to miałoby skutkować usunięciem nieprawidłowości w funkcjonowaniu wentylacji grawitacyjnej w lokalach mieszkalnych, usytuowanych w przedmiotowych budynkach mieszkalnych. Dlatego stwierdził, że postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego przewodów wentylacyjnych stało się bezprzedmiotowe. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli: S. G., A. T., M. P., M. L. oraz G. S., zarzucając organowi naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nieprawidłową wykładnię powołanych przepisów i w konsekwencji przyjęcie, że przewody kominowe w budynkach nr [...] i [...] są szczelne. Zarzucili również naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w treści decyzji, dlaczego organ odmówił wiarygodności przedłożonej opinii kominiarskiej oraz zdjęciom uwidaczniającym nieszczelność przewodów wentylacyjnych. Jako załącznik skarżący dołączyli ekspertyzę nr [...] z dnia [...] r. D. K., która wskazuje, że opinia R. D. nie wspomina o stanie technicznym pionów wentylacyjnych i spalinowych tzn. szczelność i stanu kominów ponad dachem. Decyzją z dnia [...] r. znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 z późn. zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając przyjęte stanowisko [...]WINB wskazał, że znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie miała treść niezależnej opinii kominiarskiej z dnia [...] r. Spółdzielni [...] w S., zgodnie z którą nie wykorzystywanie funkcji mikrouchyłu okiennego powoduje zanik ciągu kominowego, bądź w najlepszym razie jego spowolnienie a w skrajnych przypadkach wdmuchiwanie powietrza do środka mieszkania. Niezależnie od tego zaburzone działanie wentylacji w jednym mieszkaniu może mieć negatywny wpływ na inne mieszkania, gdyż piony wentylacyjne przebiegają przez wszystkie mieszkania zlokalizowane w jednym pionie. Ustalono również w trakcie sprawdzania przewodów pod względem drożności, iż wszystkie przewody kominowe były drożne, a występujące nieszczelności przewodów, przy odpowiednim dostarczeniu powietrza do mieszkań nie powodują nieprawidłowego funkcjonowania przewodów kominowych. [...]WINB wskazał również, że zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych, utrzymanie we właściwej sprawności technicznej i użytkowej przewodów i kanałów dymowych lub spalinowych oraz wentylacyjnych w lokalu należy do obowiązków użytkownika lokalu, zaś w myśl § 19 ust. 3 tego rozporządzenia do obowiązków właściciela lokalu należy naprawa i konserwacja przewodów i kanałów dymowych lub spalinowych oraz wentylacyjnych. Podkreślił również, że zgodnie z treścią §15 powołanego rozporządzenia, lokal powinien być użytkowany w sposób zapewniający prawidłowe funkcjonowanie wspólnych instalacji i urządzeń znajdujących się w tym lokalu. [...]WINB wyjaśnił również, że instalacje i urządzenia wentylacyjne powinny w okresie ich użytkowania zapewniać możliwość skutecznej wymiany powietrza w pomieszczeniach zgodnie z warunkami założonymi w projekcie, co należy do obowiązków użytkownika lokalu. W konsekwencji wobec braku podstaw do twierdzenia, iż zaistniała którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego - a tylko taka konstatacja pozwoliłaby na nakazanie, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, w określonym terminie - trafnie orzeczono o umorzeniu postępowania, jako bezprzedmiotowego, przy zastosowaniu art. 105 § 1 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł A. T. zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla przebiegu postępowania, w tym niedopuszczenie dowodu z ekspertyzy w trybie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego na okoliczność ustalenia, czy pęknięcia przewodów kominowych w budynku będącym przedmiotem niniejszego postępowania stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców. Nadto zarzucił naruszenie art. 66 ust. 1 punkt 1 i 3 Prawa budowlanego w związku z art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieprawidłową ich wykładnię i zastosowanie w zakresie przyjęcia, iż przewody kominowe mimo stwierdzonych nieszczelności nie wymagają uszczelnienia, a co za tym idzie, stan przewodów kominowych nie zagraża życiu lub zdrowiu mieszkańców tych budynków. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że pomiary wentylacji grawitacyjnej zostały wykonane niezgodnie ze sztuką, bowiem były wykonane przy temperaturze zewnętrznej +26°C oraz przy temperaturze wewnątrz budynku +24C. Nadto organ nie wziął pod uwagę materiału zdjęciowego oraz opinii sporządzonej przez kominiarza D. K. Nie wziął pod uwagę również, że w mieszkaniach okresowo włączały się czujniki czadu. W tej sytuacji zdaniem skarżącego stwierdzona nieszczelność przewodów kominowych ma decydujący wpływ na niewłaściwe funkcjonowanie wentylacji grawitacyjnej, a tym samym bez względu na zasady normalnego korzystania z mieszkań, nieszczelność ta stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców. Odnosząc się do powołanej przez organ opinii skarżący stwierdził, że ustalenia opinii kominiarskiej z dnia [...] roku są co najmniej przedwczesne i sprzeczne z wymogami obowiązujących przepisów prawa w zakresie sprawności technicznej i użytkowej przewodów wentylacyjnych. W odpowiedzi na skargę [...]WINB w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 19 października 2015r. uczestnik postępowania Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z. wnosząc o oddalenie skargi wskazała, że stan techniczny przedmiotowych budynków, w tym przewodów kominowych nie budzi zastrzeżeń i wbrew twierdzeniom skargi nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi w nich mieszkających, co wprost stwierdza wykonana przez Spółdzielnię [...] w S. ekspertyza. W toku postępowania sądowego pełnomocnik uczestniczki postępowania przychylił się do stanowiska organów oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie procesowym z dnia 19 października 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest zdaniem Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, a tylko pod tym względem podlega ona kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz.1647). Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd z punktu widzenia kryterium legalności w niniejszej sprawie jest zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania w sprawie stanu technicznego przewodów wentylacyjnych w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych o nr [...] i [...] usytuowanych na osiedlu [...] w Z.. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji był przepis art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013r., poz. 267, z późn. zm., dalej "k.p.a.") który stanowi, że organ odwoławczy może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadnieniem dla takiego rozstrzygnięcia jest okoliczność, że decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z poszanowaniem przepisów postępowania, a zatem nie ma potrzeby ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji. Wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. jest możliwe wyłącznie, gdy organ I instancji prawidłowo zastosował w sprawie przepisy prawa materialnego (organ II instancji dochodzi do analogicznych ustaleń). Zdaniem Sądu organ II instancji prawidłowo zastosował omawiany przepis. Natomiast podstawą prawną umorzenia postępowania był art.105 k.p.a. który stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Powiedzieć przy tym należy, że pod względem przedmiotowym na sprawę administracyjną składa się treść żądania, uprawnienia lub treść obowiązku oraz podstawa prawna i stan faktyczny, natomiast elementy podmiotowe sprawy administracyjnej to podmioty, które mają w danej sprawie interes prawny lub obowiązek prawny. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne ( por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I OSK 967/05 dostępny na: www.orzeczenia nsa.gov.pl). Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza zatem, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Przesłanka bezprzedmiotowości spełniona jest w szczególności wówczas, gdy w sprawie nie jest dopuszczalne wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Skutki umorzenia postępowania polegają na tym, że toczącego się prawidłowo postępowania od czasu zaistnienia przyczyn określonych w ustawie procesowej, nie prowadzi się dalej i kończy się bez osiągnięcia celu, dla którego postępowanie zostało wszczęte. Decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach strony. Wywiera ona inny skutek: przyjmuje, że nie ma przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy. Skutki tej decyzji mają charakter procesowy. Nie kształtuje się stosunek materialnoprawny ( por. wyrok NSA z dnia 12 września 2012r., sygn. akt II GSK1096/12,LEXnr 1218383). Na gruncie prawa budowlanego postępowanie, co do zasady, staje się bezprzedmiotowe, jeżeli organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie nie znajdują podstaw do wydania nakazów lub zakazów. Aby organy mogły zasadnie wydać rozstrzygnięcie umarzające prowadzone dotychczas postępowanie administracyjne to obowiązane są kierować się zasadami procedury administracyjnej, w tym zwłaszcza wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej zobowiązany jest do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Rozwinięcie tej zasady przewiduje art. 77 § 1 k.p.a. nakładający na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Oznacza to niewątpliwie, iż organ administracyjny jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy i podjąć wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jako warunku koniecznego do przekonującego uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie organ zasadnie uznały, że brak jest podstaw do ich ingerencji wobec nie stwierdzenia zaistnienia przesłanek z art. 66 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz.1409 z późn. zm.). Jednocześnie w sytuacji, gdy organ opiera swe ustalenia głównie na dowodach – ekspertyzach technicznych przedłożonych przez strony, zobowiązany jest do ich oceny nie tylko pod względem formalnym tj. sporządzenia przez osoby dysponujące właściwymi uprawnieniami, lecz także pod kątem ich rzetelności, kompleksowości, wiarygodności i zgodności ze stanem faktycznym i prawnym. Aby taka ocena organu była możliwa przedłożona mu "ocena techniczna", "ekspertyza" musi wskazywać stan faktyczny, który obejmuje, konkretne przepisy prawa stanowiące podstawę dokonywanej oceny oraz uzasadnienie przyjętych wniosków. Zdaniem składu orzekającego organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji dokonał prawidłowej oceny znajdujących się w aktach sprawy ekspertyz technicznych oraz ustaleń dokonanych przez organ I instancji w toku oględzin przedmiotowych budynków i na tej podstawie wyciągnął zasadny wniosek, że stan techniczny przewodów wentylacyjnych nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że samo stwierdzenie istnienia pęknięć przewodu wentylacyjnego winno skutkować reakcją ze strony organów nadzoru budowlanego, bowiem warunkiem takiej reakcji jest stwierdzenie istnienia przesłanek z art. 66 Prawa budowlanego. Podkreślenia wymaga, że przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego znajduje się w rozdziale zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Pod pojęciem tym należy rozumieć zachowanie obiektów budowlanych w dobrej sprawności, w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Celem tego przepisu jest usunięcie nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu oraz doprowadzenie obiektu do odpowiedniego stanu technicznego. Nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego jest to stan, który narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości, a także elementów instalacji i urządzeń odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym. Nie każde jednak naruszenie przepisów o warunkach technicznych stanowi podstawę do uznania, że użytkowany obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym w rozumieniu cyt. przepisu art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. W tej sytuacji gdy ograny nadzoru budowlanego stwierdziły, że przewody wentylacyjne znajdują się w odpowiednim stanie technicznym, brak było podstaw do nakładania obowiązków na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, a prowadzone w tym zakresie postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Sąd podziela również stanowisko organów, w zakresie oceny dowodowej ekspertyzy kominiarskiej Spółdzielni [...] w S. popartej wynikami przeprowadzonych przez pracowników organu I instancji czynności kontrolnych, z treści której wynika, iż przyczyną zaniku ciągu kominowego, bądź jego spowolnienia jest brak w kontrolowanych mieszkaniach nawiewników oraz nie korzystanie przez mieszkańców z funkcji mikrouchyłu okien. Jednocześnie z treści opinii wynika, że wszystkie przewody wentylacyjne są drożne a istniejące wcześniej nieszczelności przewodów wentylacyjnych na wysokości mieszkań lokatorów zostały usunięte. Natomiast te nieszczelności, które w dalszym ciągu występują nie mają wpływu na prawidłowe funkcjonowanie przewodów wentylacyjnych, czego dowodem są wykonane pomiary. Skarżący przeczy tym twierdzeniom wskazując, że pomiary wentylacji zostały wykonane niezgodnie ze sztuką, jednocześnie nie precyzuje na czym polegała ta niezgodność, ograniczając się jedynie do przytoczenia prawidłowego sposób przeprowadzenia tych badań. Kwestionując wyliczenia dokonane w ekspertyzie kominiarskiej Spółdzielni [...] w S. skarżący nie powołuje wyników innych badań, które mogłyby stanowić podstawę do kwestionowania wyliczeń dokonanych w przedmiotowej ekspertyzie. Należy zwrócić uwagę, że dowód z ekspertyzy technicznej służyć ma pozyskaniu wiadomości specjalnych, których strony lub organ nie posiadają lub nie mogą samodzielnie uzyskać. Dlatego też kwestionowanie przez stronę ustaleń ekspertyzy wykonanej przez osoby, który legitymują się stosownym przygotowaniem zawodowym, powinno mieć charakter merytoryczny i nie może być gołosłowne. W przeciwnym wypadku prowadzić to może do przewlekania postępowania i utrudniania jego toku w sytuacji, gdy strona nie będzie akceptować stanowiska prezentowanego przez sporządzającego ekspertyzę. Natomiast zadaniem organu jest dokonanie oceny wartości dowodowej każdej opinii oraz ekspertyzy przygotowanej przez biegłego, co też w niniejszym przypadku organ uczynił. [...]WINB prawidłowo dokonał na podstawie art. 80 k.p.a. oceny dowodowej przedłożonej przez stronę ekspertyzy technicznej, nie ograniczając się jedynie do powołania się w decyzji na konkluzję zawartą w jej treści, lecz sprawdził czy jest ona logiczna, zupełna i wiarygodna. Dodać również trzeba, że ocena organu w powyższym zakresie znalazła swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Nie zasadny okazał się również zarzut dotyczący naruszenia art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska - nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Wskazać należy, że przepis ten może być podstawą prawną zastosowania dwóch odrębnych obowiązków, przy czym zastosowanie każdego z nich jest uzależnione od ustaleń stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy. Przeprowadzona w skardze analiza treści tego przepisu oparta została na fałszywej przesłance, iż art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego ma charakter związany, a organ nie ma przy jego stosowaniu tzw. luzu decyzyjnego. Przede wszystkim wskazać trzeba, że nałożenie obowiązku przeprowadzenia kontroli związane jest z dokonaniem ustaleń faktycznych, w których niezbędne jest stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego, a następnie ocena, że stan ten może spowodować określone w przepisie zagrożenia. Nałożenie obowiązku drugiego tj. przedstawienia ekspertyzy jest - jak to wynika wprost z treści przepisu - tylko możliwością, organ ma zatem możliwość wyboru zastosowania takiego środka i nie jest związany tym przepisem. Organ może bowiem nałożyć obowiązek dostarczenia ekspertyzy w zależności od stopnia "nieodpowiedniości" stwierdzonego stanu technicznego obiektu, i jak to przyjął organ II instancji, samodzielnej możliwości oceny tego stanu przez organ. Ponieważ nałożenie tego obowiązku nie jest wprost w przepisie nakazane, a zależne od woli organu stwierdzić trzeba, że organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że w niniejszej sprawie w oparciu o ustalone okoliczności stanu faktycznego oraz przedłożone przez strony ekspertyzy kominiarskie taka konieczność nie zachodziła. Wbrew twierdzeniom skargi organy nie przeczą, że w części poza mieszkaniami lokatorów przewody wentylacyjne posiadają pojedyncze nieszczelności, czego dowodem jest zapis z nagrania kamery wprowadzonej do przewodu wentylacyjnego. Jednakże wykluczają związek przyczynowy pomiędzy niewłaściwie działającą wentylacją a istnieniem tych nieszczelności. Z treści znajdujących się w aktach ekspertyz nie wynika również, że aktualny stan przewodów wentylacyjnych stwarza jakiekolwiek zagrożenie dla życia lub zdrowia mieszkańców przedmiotowego bloku, w tym również nie wynika to z treści ekspertyzy na którą powołuje się skarżący. Zdaniem składu orzekającego organy zarówno I jak i II instancji w motywach wydanych decyzji precyzyjnie omówiły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Ustaleń dokonanych przez organy z braku dowodów przeciwnych nie można uznać za dowolne, czy też niepełne. Zgromadzona w sprawie dokumentacja była wystarczająca do podjęcia rozstrzygnięcia i stanowiła dowód, o którym mowa w art. 75 § 1 k.p.a. Bezzasadny okazał się wobec tego zarzut naruszenia norm proceduralnych odnoszących się do gromadzenia i oceny materiału dowodowego. Sąd tym samym nie podzielił zarzutów skargi dotyczących przeprowadzenia postępowania administracyjnego z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy, zebrały kompletny materiał dowodowy, który poddały rzetelnej ocenie, dając temu wyraz w uzasadnieniu wydanych decyzji. W ocenie składu orzekającego organy w sposób prawidłowy oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz słusznie uznały, że aktualny stan techniczny przewodów wentylacyjnych nie budzi zastrzeżeń oraz nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, tym samym brak jest przedmiotu postępowania. Zasadnie zatem organy uznały, że czyni to postępowanie w zakresie określonym w art. 66 Prawa budowlanego bezprzedmiotowym i uzasadnia umorzenie prowadzonego postępowania na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając na względzie powyższe argumenty Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r. poz.270 z późn. zm.) skargę oddalił.