II SA/Gl 164/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. i A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie scalenia nieruchomości w kwestii zażalenia skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 164/11 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Gl 164/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. skarżący H. Z. i A. Z. wnieśli w ustawowym terminie zażalenie na powyższe postanowienie. Jednocześnie złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, które zostały potraktowane przez Sąd jako wnioski o zmianę postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2011 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2011 r. odmówiono zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 maja 2011 r. Orzeczenie to zostało zaskarżone przez H. Z. i A. Z. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt I OZ 709/11 oddalił zażalenie. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 6 października 2011 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie z dnia 6 lipca 2011 r. oddalające wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez nadesłanie 3 dodatkowych odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie skarżącym doręczono odpisy zarządzenia z dnia 6 października 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłat należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisów zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 13 października 2011 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 20 października 2011 r. (czwartek – dzień roboczy) skarżący uzupełnili brak formalny zażalenia. Jednocześnie złożyli wniosek o zwolnienie z wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych został merytorycznie i prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt I OZ 709/11. W związku z powyższym, należało wezwać skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2011 r. W wyznaczonym terminie skarżący ponownie złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślić w tym miejscu należy, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sytuacji, gdy wniesiony on został po merytorycznie i prawomocnie rozstrzygniętym uprzednim wniosku w tym przedmiocie. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Jest to tym istotniejsze, że kolejny wniosek strony o prawo pomocy nie wskazuje na jakiekolwiek nowe okoliczności, które byłyby nieznane rozpoznającemu poprzedni wniosek. Pogląd taki znajduje poparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196 ; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153 oraz postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09, opubl. w bazie LEX pod nr 552218 ). Mając na względzie powyższe, zażalenie jako nieopłacone należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.