II SA/Gl 164/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. T., R. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego na skutek wniosku pełnomocnika skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] r., nr [...] i nakazał U. i R. T. sporządzenie i przedłożenie do 31 stycznia 2014 r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wybudowanego obiektu budowlanego pn. "Rozbudowa budynku usługowego o funkcję mieszkalną", zlokalizowanego w D. przy ul. [...], na działce nr 1, km. 101, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Na powyższe rozstrzygnięcie pełnonocnik U. T. i R. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "p.p.s.a.“ Pełnomocnik skarżących uzasadniając przywołany wniosek powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie wnioskodawców obowiązek sprecyzowany zaskarżoną decyzją stanowi realne ryzyko wyrządzenia znacznej szkody generując po ich stronie koszty finansowe. Jako przykład wskazano konieczność wykonania do projektu budowlanego zamiennego planów terenu. Nadto argumentowano, że zainicjowanie procedury złożenia projektu zamiennego uruchomi nowy - zbędny w świetle argumentacji skargi, etap postępowania, równoległy do niniejszej sprawy. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 24 lutego 2014 r., pełnomocnik uczestnika postępowania K. D. wniósł o oddalenie przedmiotowego wniosku z uwagi na brak przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji, bezskuteczny upływ terminu do wykonania nałożonego na skarżących obowiązku oraz brak ustawowych przesłanek do uwzględnienia wniosku. Zdaniem ww. pełnomocnika skarżący nie wskazali żadnych okoliczności, które powodowałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowi istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, czy też zrodzi po ich stronie szkodę lub inne niekorzystne skutki, większe niż te, które wiążą się z przedłożeniem wymagającego drobnej korekty projektu budowlanego zamiennego. Wskazano także na naruszone interesy uczestnika z uwagi na ograniczenie korzystania z własnej nieruchomości poprzez uniemożliwienie od trzech i pół roku nadbudowy zlokalizowanego na niej budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, zatem ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Zaznaczyć należy, że to na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11). W konsekwencji wnioskodawca zobowiązany jest do wskazania co najmniej jednej z przesłanek oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04). Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie jej wykonania, czy też jakie nieodwracalne skutki spowoduje wykonanie decyzji, jak również jeśli w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska poprzez uprawdopodobnienie tych okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 stycznia 2013 r., II OZ 1153/12, Lex nr 1274455). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych, obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, Lex nr 575347). Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania jest decyzja nakładająca na nich obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w zakreślonym terminie, projektu budowlanego zamiennego. Wnioskodawcy, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, oświadczyli, że wykonanie nałożonego na nich obowiązku narazi ich na poniesienie znacznych kosztów. Jednakże skarżący nie określili bliżej kosztów związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wnioskodawcy nie przedstawili także danych obrazujących ich sytuację finansową, w tym jaki wpływ miałoby poniesienie tych kosztów na ich ogólną sytuację materialną. W konsekwencji skarżący nie uargumentowali dostatecznie swojego wniosku. Odnosząc się do podniesionego w uzasadnieniu wniosku argumentu dotyczącego ewentualnego uwzględnienia skargi, a w konsekwencji braku podstaw do wykonania takiego projektu przez skarżących należy wyjaśnić, że ocena zgodności decyzji z prawem i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne instytucje. Zaznaczyć wypada, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonego aktu może nastąpić dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Dlatego też powoływanie się na nie na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania, jako postępowania wpadkowego poprzedzającego merytoryczne rozpoznanie skargi, nie może być brane pod uwagę. Reasumując, stwierdzić należy że powołane we wniosku argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie dodać należy, że przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych.