II SA/Gl 17/18
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-02-02
Skład orzekający: Elżbieta Kaznowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność Prezydenta Miasta dotycząca zbycia nieruchomości w drodze przetargu podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Czynności związane z organizacją przetargu na zbycie nieruchomości nie stanowią decyzji administracyjnej ani innego aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 P.p.s.a. Są to czynności o charakterze cywilnoprawnym, a spory z nimi związane powinny być rozstrzygane przed sądem powszechnym. W związku z tym skarga na taką czynność jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na czynność Prezydenta Miasta G. dotyczącą zbycia nieruchomości w drodze przetargu. Po wezwaniu do sprecyzowania pisma, skarżący wskazał, że skarży decyzję o zbyciu nieruchomości, podnosząc obawy dotyczące terenów zalewowych. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący brał udział w przetargu i miał możliwość uzyskania wyjaśnień. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na czynność Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości w drodze przetargu. postanawia odrzucić skargę.
W. M. wniósł skargę na urzędowym formularzu "pozew" z dnia 24 października 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na czynność Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości w drodze przetargu.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 października 2017 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania treści pisma poprzez jednoznaczne wskazanie, czy pismo stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Ponadto, poinformowano skarżącego, że powinien dokładnie określić przedmiot skargi oraz wskazać, czy skarży działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Jeżeli skarga dotyczy działania organu, należy wskazać zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt bądź czynność, datę jego wydania, numer sprawy. Skarżącego pouczono o treści art. 3 P.p.s.a. wyznaczając 7-dniowy termin pod rygorem pozostawienia pisma bez dalszego biegu. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 20 listopada 2017 r.
W odpowiedzi, pismem z dnia 24 listopada 2017 r. skarżący wskazał, że skarży decyzję Prezydenta Miasta G. o zbyciu nieruchomości w drodze przetargu, który odbył się w dniu [...] r. Nie może podać dokładnego numeru decyzji ponieważ organ nie podał żadnej oficjalnej informacji. Skarżący podniósł, że jako sąsiedzi wnoszą przede wszystkim o zagwarantowanie "nietykalności" gruntów w pasie kilkunastu kilometrów od cieku wodnego jako terenów zalewowych.
Mając na uwadze powyższe, w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 listopada 2017 r. przekazano skargę skarżącego zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. do Prezydenta Miasta G.
W dniu 4 stycznia 2018 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź na skargę organu wraz z aktami sprawy. Organ wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualnie o jej oddalenie podnosząc, że skarżący przed rozpoczęciem licytacji zapoznał się z opisem nieruchomości i miał możliwość otrzymania dodatkowych wyjaśnień ze strony komisji przetargowej.
Na marginesie należy zauważyć, że skarżący – działając wraz ze wspólnikami jako spółka cywilna - brał udział w przetargu zorganizowanym przez Prezydenta Miasta G., o czym świadczy protokół z dnia [...] r. Z protokołu tego wynika, że spółka, do której należał skarżący wpłaciła wadium, jednak najwyższą cenę zaoferował inny uczestnik postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosowanie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na następujące akty prawne i czynności:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej "k.p.a." oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a,
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI wyżej przywołanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zasadą jest, że nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność jednostek samorządu terytorialnego są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu (art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami – t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 121). Sąd podziela stanowisko, iż ogłoszenie przetargu jako oświadczenie woli ma doprowadzić do zawarcia umowy. Oznacza to, że gdy wszczęta zostanie procedura przetargowa pomiędzy jednostką samorządu terytorialnego a zainteresowanymi podmiotami nawiązuje się stosunek cywilnoprawny. W ramach tego stosunku zarówno jednostka samorządu terytorialnego jak i osoby w tym przetargu uczestniczące występują w charakterze równorzędnych podmiotów. W konsekwencji rozstrzyganie sporów związanych z przeprowadzeniem procedury przetargowej dotyczy sporów cywilnych między stronami, którymi są wojewoda lub organ jednostki samorządu terytorialnego przeprowadzający przetarg oraz uczestnicy przetargu i następuje w postępowaniu przed sądem powszechnym. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie (por. uchwała SN z dnia 2 sierpnia 1994 r. sygn. akt III CZP 96/94, OSNC 1995/1/11) przyjmuje się, że prawidłowość przeprowadzenia procedury przetargowej może być zweryfikowana w postępowaniu wszczętym powództwem do sądu powszechnego (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 348/07, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo).
Jak wynika z powołanego art. 3 p.p.s.a. właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działalności administracji publicznej. Oceniając zaś charakter czynności organizatora przetargu, związane z jego przeprowadzeniem, należy zauważyć, że "rozstrzygnięcia" te nie są ani decyzją administracyjną w rozumieniu przepisu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), ani też aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Decyzja administracyjna bowiem jest władczym jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym o przepisy prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata (strony) w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Natomiast o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy czynność (akt) podjęta jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowana jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego czynność (akt) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego.
Zatem nie można zaliczyć zaskarżonej czynności Prezydenta Miasta G. do innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga z tego przepisu może bowiem dotyczyć wyłącznie takich aktów i czynności, które mają charakter publicznoprawny. Zaskarżona czynność nie mieści się nadto w kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., gdyż te również odnoszą się wyłącznie do spraw z zakresu administracji publicznej.
W ocenie Sądu czynności związane z organizowaniem (w szerokim tego słowa znaczeniu) przetargu nie następuje w postępowaniu administracyjnym oraz nie mieści się w kategorii spraw, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego. Z przepisów, które określają kompetencje organu do przeprowadzenia przetargu, nie wynika, aby przepisy te kształtowały uprawnienie lub obowiązek strony skarżącej o charakterze administracyjnoprawnym.
Skoro przedmiotowa czynność Prezydenta Miasta G. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie dotyczy spraw z zakresu administracji publicznej, a jedynie stanowi przejaw działania organu podlegający kwalifikacji, jako czynność prawna w rozumieniu prawa cywilnego, przez co wywiera skutki tylko w sferze tego prawa - to należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło