II SA/Gl 186/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-04-19
Skład orzekający: Łukasz Strzępek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który zadeklarował łączny dochód rodziny w wysokości 2400 zł netto miesięcznie i udokumentował wydatki na poziomie około 200-300 zł, spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został oddalony, ponieważ wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania swojego i rodziny. Łączny dochód rodziny (2734 zł) przy udokumentowanych wydatkach (200-300 zł) pozostawia kwotę około 2400 zł netto miesięcznie, co nie uzasadnia stwierdzenia, że poniesienie kosztów sądowych zachwieje sytuacją materialną skarżącego i jego rodziny.Stan faktyczny
Skarżący K. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na zły stan zdrowia i ciężkie warunki bytowe. Zadeklarował, że jego rodzina, składająca się z niego i żony, osiąga łączne dochody emerytalne w wysokości 2400 zł netto miesięcznie. Po wezwaniu, skarżący przedstawił dokumenty dotyczące dochodów i wydatków. Sąd rozpoznał wniosek, analizując sytuację materialną wnioskodawcy.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymierzenia kary pieniężnej za zniszczenie drzewa w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy K. P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych podkreślając zły stan zdrowia oraz ciężkie warunki bytowe. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z zoną, poza domem, w którym mieszkają i nieruchomością, na której dom ten stoi nie posiadają żadnych innych cennych przedmiotów. Skarżący zadeklarował, że łączne dochody w jego rodzinie, osiągane ze świadczeń emerytalnych wynoszą 2400 zł netto miesięcznie (1600 zł – emerytura wnioskodawcy, 800 zł - emerytura jego małżonki).
Na wezwanie referendarza sądowego K.P. nadesłał dokumentu obrazujące uzyskiwane przezeń dochody oraz poziom i strukturę wydatków.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uznania, iż zachodzą przesłanki zwolnienia strony od kosztów sądowych.
Przede wszystkim łączny dochód w rodzinie wnioskodawcy wynosi 2734 zł. udokumentowane wydatki kształtują się zaś na poziomie około 200 – 300 zł i składają się na nie wydatki na energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci oraz zakup lekarstw (orientacyjnie przyjęto, że ten ostatni wydatek kształtuje się w przedziale pomiędzy 100 – 200 zł). Z tej perspektywy brak jest dostatecznych powodów do stwierdzenia, że ewentualne poniesienie kosztów sądowych zachwieje sytuacją materialną skarżącego i jego rodziny, skoro do ich dyspozycji pozostaje kwota około 2400 zł netto miesięcznie. Sam fakt inwalidztwa i złego stanu zdrowia, jeśli nie jest poparty dokumentacją wskazującą na bardzo wysokie wydatki z tego tytułu nie może stanowić dostatecznej podstawy do przychylenia się do złożonego wniosku. Pod uwagę nie brano natomiast wydatków na zakup opału (węgla), gdyż nie wiadomo ile wynoszą one w skali roku, a ponadto sezon grzewczy w zasadzie się skończył, a wobec tego w ciągu najbliższych kilku miesięcy skarżący nie będzie musiał ponosić wydatków z tego tytułu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło