II SA/Gl 21/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie odmowy czasowego wycofania pojazdu z ruchu w kwestii wniosku B.J. o przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu udzielonej nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a: odmówić B.J. przyznania wnioskowanego wynagrodzenia. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącemu prawo pomocy ustanawiając dla niego adwokata z urzędu. W wykonaniu postanowienia Sądu Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła B.J. pełnomocnikiem skarżącego. Pismem z dnia 17 września 2008 r. Sąd wezwał wyznaczonego adwokata do złożenia pełnomocnictwa procesowego udzielonego mu przez skarżącego A.M. W dniu (...) r. B.J. wniósł do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 18 czerwca 2008 r., a także wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Pismem z dnia 27 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ponownie wezwał B.J. do przedłożenia udzielonego mu przez skarżącego pełnomocnictwa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi, pismem z dnia (...) r. B.J. poinformował, że skarżący nie skontaktował się z Kancelarią i nie podpisał pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. W myśl art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Odmiennie zatem niż czyni to art. 118 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) przywołany przepis Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie tylko nie wprowadza zasady, iż ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika adwokata lub radcy prawnego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa procesowego, ale wręcz przeciwnie, podkreśla, iż fakt wyznaczenia pełnomocnika przez organ samorządu zawodowego tworzy jedynie dla strony prawo do udzielenia temu pełnomocnikowi odpowiedniego pełnomocnictwa, z którego to prawa strona może nie skorzystać. Stosunek pełnomocnictwa powstaje w konsekwencji dopiero z chwilą udzielenia przez stronę pełnomocnictwa wyznaczonej przez właściwy organ samorządu zawodowego osobie. Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują również instytucji domniemania prawnego istnienia pełnomocnictwa - por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 153/08, niepubl. Z uregulowania zawartego w art. 244 § 2 p.p.s.a. wypływa zatem wniosek, że wyznaczony profesjonalny pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony akt pełnomocnictwa (art. 37 p.p.s.a.). Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeżeli wcześniej go nie złożył. Dopiero bowiem pełnomocnictwo takie zezwala ustanowionemu pełnomocnikowi występować w sprawie. W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu adwokat pomimo wezwania Sądu nie przedłożył pełnomocnictwa, a nadto poinformował, że pełnomocnictwo takie nie zostało przez stronę podpisane. W konsekwencji nie został on przez stronę umocowany do występowania w sprawie, a czynności jakie w sprawie podjął nie stanowiły udzielenia pomocy prawnej, za którą przysługiwałoby mu przewidziane w art. 250 p.p.s.a. wynagrodzenie. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 p.p.s.a,. postanowiono jak w sentencji.