II SA/Gl 228/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi . Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 maja 2012 r., sygn. II SA/Gl 228/12 odrzucono skargę J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania, z powodu nienadesłania w terminie odpisu skargi. Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 31 maja 2012 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, przesyłka ta została odebrana przez dorosłego domownika – J. T. matkę adresata, która podjęła się oddać przesyłkę adresatowi. Pismem z dnia 1 czerwca 2012 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 12 czerwca 2012 r., skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, składając jednocześnie brakujący jej odpis. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, bowiem przypuszczał, że wezwanie Sądu dotyczyło tylko jednego żądania i dlatego nie przeczytał wszystkiego dokładnie. Dodatkowo skarżący oświadczył, że błąd popełniła jego żona, która uiściła wpis, natomiast nie poinformowała go, że w kopercie było jeszcze jedno pismo. W ocenie skarżącego nie doszłoby do owej pomyłki, gdyby skierowano do niego wezwania w osobnych listach, albo gdyby oba żądania były zamieszczone w jednym piśmie. Tymczasem sytuacja, w której w jednej kopercie przesyła się dwa różne pisma była dla niego nietypowa, dlatego też zareagował niewłaściwie. Skarżący o tym, że ma dosłać jeszcze odpis skargi dowiedział się zaś dopiero z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a , jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w ustawowym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym jego rozpoznania. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. Niedopuszczalnym jest bowiem merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie skarżący o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego, dowiedział się z postanowienia Sądu z dnia 21 maja 2012 r., które doręczono mu w dniu 31 maja 2012 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 8 czerwca 2012 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek został nadany w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 12 czerwca 2012 r. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.