II SA/Gl 230/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka Protokolant referent Jolanta Czarnata po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi W. N. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] r.; 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego kwotę [...] zł ( słownie: [...] złotych). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. postanowieniem z dnia [...] roku na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozbiórki (usunięcia) dobudowanego pomieszczenia mieszkalnego do budynku mieszkalnego na działce położonej w M., przy ul. K. [...]. W uzasadnieniu organ podał, że Prokuratura Rejonowa w M. prowadziła postępowanie dotyczące sfałszowania mapy sytuacyjno-wysokościowej działki skarżącego. Na mapie tej uwidoczniona jest istniejąca na tej działce zabudowa. Ponieważ postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone wobec złożenia zażalenia przez skarżącego na postanowienie Prokuratury Rejonowej w M. – zdaniem organu – zasadne było zawieszenie postępowania w oparciu o powołany przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Powyższe postanowienie zakwestionował W. N., właściciel działki położonej przy ul. K. [...], oznaczonej nr [...]. Zarzucił on organowi uchylanie się od podjęcia decyzji w sprawie wbrew obowiązkom tego organu, który powinien samodzielnie ustalić okres realizacji spornej dobudowy. Żalący podkreślił zgromadzenie w aktach sprawy wielu dowodów, w tym dowodów złożonych przez niego. Zdaniem autora zażalenia nie może też budzić wątpliwości, że mapa sytuacyjno-wysokościowa jego działki (mapa zasadnicza N. W. nr [...]) została sfałszowana. Nadto W. N. zawarł w zażaleniu szereg uwag dotyczących postępowania administracyjnego związanego z legalizacją cmentarza parafialnego położonego przy ul. K. (w tym zakresie odrębne postępowanie administracyjne oraz wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 700/04 – prawomocny z dniem 6 kwietnia 2004 r.). Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W podstawie prawnej postanowienia ostatecznego wskazał art. 138 § 1 pkt 1, art. 144 oraz art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Organ odwoławczy uznał, że kwestia mapy sytuacyjno-wysokościowej dla działki skarżącego ma wpływ na dalsze postępowanie w sprawie, gdyż stanowi ona dowód umożliwiający ustalenie okresu powstania pomieszczenia mieszkalnego o wymiarach 3,5 x 4,4 m dobudowanego do budynku mieszkalnego W. N. W związku z tym zawiśnięcie przed Prokuraturą Okręgową w C. sprawy autentyczności mapy sytuacyjno-wysokościowej działki nr [...] w M. należy potraktować jako zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, co uzasadnia zawieszenie postępowania w sprawie. Mapa sytuacyjno-wysokościowa działki nr [...], aktualizowana w [...] r. ([...]) przez geodetę uprawnionego L. W. w ramach [...] znajduje się w zasobach geodezyjnych i przedstawia zabudowę istniejącą na tej działce. Stanowi ona dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy. Jeżeli więc w sprawie takiego dowodu, jakim jest mapa sytuacyjno-wysokościowa toczy się postępowanie przed organami Prokuratury to istnieje podstawa do zawieszenia postępowania. W skardze do Sądu W. N. wniósł o uchylenie postanowienia organu odwoławczego z przyczyn zbieżnych z przedstawionymi przez niego w zażaleniu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę postulował jej oddalenie, argumentując to stanowisko w sposób zbieżny z przedstawionym w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo organ odniósł się do zarzutów dotyczących cmentarza grzebalnego w M. przy ul. K. podając, iż dotyczą one odrębnego postępowania, jakie będzie prowadzone przed organami nadzoru budowlanego w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 700/04. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem kontrolowane postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania to jest art. 97 § 1 pkt 4 kpa, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie (jest do tego zawieszenia zobowiązany) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku gdy w toczącym się postępowaniu administracyjnym powstaje zagadnienie wstępne, organ administracji publicznej prowadzący to postępowanie zobowiązany jest do jego zawieszenia. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Kwestia prawdziwości mapy sytuacyjno-wysokościowej dla działki skarżącego – zdaniem składu orzekającego – nie była zagadnieniem wstępnym dla rozstrzygnięcia sprawy o rozbiórkę obiektu budowlanego. Sporna mapa sytuacyjno-wysokościowa, aktualizowana we [...] r. przez geodetę uprawnionego L. W. w ramach [...] została przyjęta do zasobów geodezyjnych, stanowi ona dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez powołany do tego organ w zakresie jego działania. Stosownie do art. 76 § 1 kpa mapa ta stanowi dowód tego, co zostało w niej urzędowo stwierdzone. Z art. 76 § 1 i § 3 kpa wynika domniemanie zgodności z prawdą tego, co zostało w dokumencie stwierdzone przez organ od którego dokument pochodzi. Domniemanie to może być obalone jedynie przez przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentu. Kpa nie wprowadza ograniczeń w odniesieniu do środków dowodowych, które organ orzekający może dopuścić w celu obalenia mocy dowodowej dokumentów urzędowych. Może więc to być każdy dowód zgodny z prawem. Postępowanie mające na celu obalenie mocy dowodowej dokumentu urzędowego zobowiązany jest więc przeprowadzić organ orzekający w sprawie w ramach zbierania, rozpatrywania materiału dowodowego (art. 77 § 1) i jego oceny (art. 80 kpa). Jeżeli skutkiem tak przeprowadzonego postępowania jest obalenie domniemania zgodności z prawdą lub domniemania prawdziwości (wystawiony przez kompetencyjny organ, odpowiada rzeczywistości, posiada nie zmienioną treść taką jaką nadał mu wystawca dokumentu urzędowego), nie może on być traktowany jako dowód w sprawie. Oznacza to, że mapa sytuacyjno-wysokościowa przyjęta do zasobów geodezyjnych jest jedynie jednym z dowodów w sprawie, co prawda o zwiększonej mocy dowodowej, ale z możliwością przeprowadzenia przeciwdowodu (art. 76 § 3 kpa), podlegającym ocenie organu orzekającego w ramach art. 80 kpa. Równocześnie należy stwierdzić, że uznanie przez Prokuraturę, iż mapa sytuacyjno-wysokościowa została sfałszowana rodzi skutki przeciwko osobie fałszującej, natomiast sam ten fakt nie przesądza m.in., jak w niniejszej sprawie o dacie wykonania spornego obiektu. Ten ostatni fakt musi być bowiem ustalony na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Oznacza to, że ustalenie prawdziwości (lub jej braku) mapy sytuacyjno-wysokościowej dla konkretnej działki nie jest zagadnieniem wstępnym w postępowaniu o rozbiórkę obiektu usytuowanego na tej działce. Zaskarżone postanowienie nie jest zgodne z prawem także dlatego, że organami rozstrzygającymi zagadnienie wstępne, o których mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, nie są jednostki organizacyjne Prokuratury, ale organy wymienione w art. 5 § 2 ust. 3 kpa. Mając na uwadze powyższą argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c, art. 135 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) orzekł jak w sentencji. Wskazania co do dalszego postępowania w sprawie przez organy orzekające wynikają wprost z powyższego uzasadnienia podjętego orzeczenia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa. SW