II SA/Gl 248/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych w kwestii wniosku o wyłączenie sędziego sprawozdawcy sędziego NSA Ewy Krawczyk p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy. Pismem z dnia [...] r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 386/11 skarżący A. S. zwrócił się z prośbą, aby sędzia NSA Ewa Krawczyk nie rozpatrywała więcej spraw, które dotyczą jego osoby. Wobec powyższego przedmiotowe pismo potraktowano także jako wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego sprawozdawcy – sędziego NSA Ewy Krawczyk nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten, w odróżnieniu od art. 18 p.p.s.a. zawierającego katalog przyczyn powodujących wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, a zatem jego bezwzględne wyłączenie, dotyczy względnych przesłanek wyłączenia sędziego. Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie tego przepisu są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do zaistnienia wątpliwości co do bezstronności sędziego. Rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego w zawisłej sprawie zauważyć należy, iż skarżący nie wskazał w ogóle okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego sprawozdawcy od udziału w rozpoznaniu niniejszej sprawy, a tym samym nie uzasadnił przedmiotowego wniosku. Przesłanki natomiast wyłączenia sędziego nie może stanowić samo subiektywne przeświadczenie strony skarżącej, iż dany sędzia działa na jej szkodę. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają bowiem jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, tego zaś rodzaju przyczyn Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie. Skarżący w żaden sposób nie odniósł się do przesłanek określonych w art. 18 i 19 p.p.s.a. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego spoczywa natomiast na wnioskodawcy, o czym świadczy treść art. 20 § 1 p.p.s.a. Wskazać również trzeba, że z oświadczenia złożonego przez sędziego Ewę Krawczyk wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia jej od rozpoznania niniejszej sprawy z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, iż nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, że wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10, LEX nr 742120). Tym samym skoro Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie podstawy do wyłączenia sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Ewy Krawczyk z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak również z powodu innych okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.), działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać przyjdzie, iż nieuwzględnienie pism i wniosków po myśli strony skarżącej, w żaden sposób nie uprawdopodabnia jakiegokolwiek osobistego stosunku sędziego do tej strony. Sędzia nie podlega wyłączeniu z mocy ustawy z tej tylko przyczyny, że któraś ze stron postępowania nie zgadza się z rozstrzygnięciami wydanymi w sprawie z udziałem tego sędziego. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych, w ramach kontroli instancyjnej.