II SA/Gl 271/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N., A. K. i U. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej J. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych – zwolnienie z wpisu od skargi postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca J. N. zwróciła się o zwolnienie z wpisu od skargi. W druku podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, zamieszkując w lokalu mieszkalnym o pow. 50 m2 i wartości około 85.000,00 zł. Skarżąca nie posiada żadnego innego majątku, a źródłem utrzymania się są świadczenia emerytalne (strony i jej małżonka) w wysokości 2790 zł netto miesięcznie oraz dochód z dzierżawy – 160 zł miesięcznie. W druku formularza skarżąca zaznaczyła, że miesięczne koszty utrzymania lokalu mieszkalnego wynoszą 620 zł a w odniesieniu do jej dochodów prowadzona jest egzekucja komornicza, której spłata wynosi 300 zł. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik strony wyjaśniła, że wnioskodawczyni prowadzi wraz z mężem odrębne gospodarstwa domowe oraz nadesłała dokumenty wykazujące wysokość uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych wydatków. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy, w odniesieniu do J. N. brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że wnioskodawczyni w najmniejszym stopniu nie uprawdopodobniła faktu, iż jej małżonek prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Okoliczność ta ma z kolei istotne znaczenie, albowiem przy ocenie możliwości finansowych strony pod uwagę bierze się dochody członków jej rodziny. Po wtóre przypomnieć trzeba, że przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 682 – por. art. 23 i art. 27 cyt. ustawy) nakładają na małżonków obowiązek wzajemnej pomocy finansowej, co oznacza, że obejmuje on również wsparcie w razie konieczności poniesienia daniny o charakterze publicznoprawnym. Oceniając z tej perspektywy sytuację materialną strony uznać trzeba, że konieczność uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł – por. § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) nie zachwieje sytuacją materialną rodziny wnioskodawczyni. Mając bowiem na względzie fakt, iż jej małżonek uzyskuje świadczenie emerytalne w wysokości 1800 zł netto miesięcznie, skarżąca świadczenie emerytalne w wysokości 604 zł netto miesięcznie, a do tego dochodzi dochód z bliżej niesprecyzowanej dzierżawy w wysokości 160 zł miesięcznie, łączny uzyskiwany dochód netto kształtuje się na poziomie 2500 zł. Stałe, udokumentowane wydatki wynoszą natomiast około 400 zł (opłaty za energię elektryczną i gaz). Oznacza to, że do dyspozycji strony i jej małżonka pozostaje około 2000 zł i bez wątpienia są to środki pozwalające na uiszczenie wpisu od skargi oraz zaspokojenie pozostałych potrzeb bytowych. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.