II SA/Gl 274/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA : Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na akt [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej obowiązku wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. M. C. działając przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na działania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. polegające na nie wydawaniu zaskarżalnej decyzji zastępując ją pismem z [...] r. o nr [...]. Pismo z [...] r. zostało wydane w wyniku wniesionego zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie w sposób zamknięty wskazuje przedmiot kontroli administracji przez sądy administracyjne. Oznacza to, że skarga M. C. jest niedopuszczalna i to niezależnie od tego czy przedmiotem skargi jest pismo z dnia [...] r., czy fakt pozostawania przez organ w bezczynności polegającej na nie wydawaniu postanowień w przedmiocie zażaleń z dnia [...] r. i [...] r. na bezczynność organu. Pismo z dnia [...] r. [...] nie może być przedmiotem skargi. Nawet gdyby pismo to uznać za postanowienie, któremu jedynie organ nie nadał takiej formy, to byłoby to postanowienie niezaskarżalne. Podobnie uznał NSA w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 74/13, LEX nr 1273832, w którym stwierdził, że: "Organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie". Również w przypadku uznania, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu polegająca na nie wydaniu postanowienia rozpoznającego zażalenia, skarga ta również jest niedopuszczalna. Przedmiotem skargi na bezczynność, może być tylko taka bezczynność gdy organ nie wydaje w terminie aktu, do którego zobowiązuje go ustawa. Zgodnie z art. 37 § 2 k.p.a. w przypadku uznania zażalenia za zasadne organ wydaje postanowienie, natomiast w przeciwnym przypadku nie jest zobowiązany do wydania żadnego aktu, tym samym nie może pozostawać w bezczynności. W oparciu o powyższe, złożona skarga jako niedopuszczalna świetle art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.