II SA/Gl 28/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P.P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych oddala skargę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. odmówił wznowienia postępowania w sprawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] r. dot. "Przebudowy i zmiany sposobu użytkowania pawilonu handlowego na lokal gastronomiczny przy ul. [...] w C.". Z wnioskiem o takie wznowienie wystąpił P. P. zam. w C. przy ul. [...]. W uzasadnieniu wskazał on, że posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr [...], który jest zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie zrealizowanego przedsięwzięcia przy ul. [...] w C. W ocenie wnoszącego zrealizowana na przebudowanym obiekcie wentylacja oddziałuje na jego lokal, z czego wywodzi on swój interes prawny. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ administracji stwierdził, iż P. P. nie przysługiwał w sprawie status strony, dlatego wznowienie postępowania z jego wniosku było niedopuszczalne. Na skutek zażalenia P. P. sprawę rozpatrywał Wojewoda [...], który postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił skarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie organu odwoławczego Prezydent Miasta C. nie zbadał, czy P. P. dotrzymał terminu, o którym mowa w art. 149 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Podejmując na nowo postępowanie Prezydent Miasta C. ustalił, iż w piśmie skierowanym do Prezydenta Miasta C. (zatytułowanym "oferta") P. P. powoływał się na decyzję, której ma dotyczyć wznowienie już dnia [...] r. Następnie dnia [...] r. wystąpił, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, o sporządzenie i przesłanie zanonimizowanej kopii decyzji z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr rejestru [...] Prezydent Miasta C. ponownie odmówił wznowienia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu podniósł, że akt sprawy wynika jednoznacznie, iż o wydaniu decyzji będącej przedmiotem postępowania P. P. wiedział już [...] r. Wniosek o wznowienie postępowania został zaś złożony dnia [...] r. Zatem nie został dochowany przez wnoszącego termin miesięczny (od dnia dowiedzenia się o wydaniu decyzji) do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zażalenie na to postanowienie złożył P. P. Zarzucił on organowi I instancji: - bezpodstawne przyjęcie, iż złożona przez wnoszącego dnia [...] r. skarga do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. nie była jednocześnie wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r., - niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, - naruszenie art. 6 i 7 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu postanowienia wyroku WSA w Gliwicach o sygnaturze akt II SA/Gl 12/14, - niezapewnienie wnoszącemu czynnego udziału w postępowaniu. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r.nr [...] utrzymał skarżone postanowienie w mocy. W ocenie organu odwoławczego ustalenia dokonane przez Prezydenta Miasta C. w sprawie są prawidłowe. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nie potraktowania skargi P. P. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. jako wniosku o wznowienie postępowania stwierdził, że z treści tego pisma wynika jedynie żądanie skontrolowania przez nadzór budowlany przedmiotowej inwestycji. Skargę do tutejszego Sądu na to postanowienie złożył P. P. Domagając się uchylenia skarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzucił Wojewodzie [...]: - naruszenie art. 235 § 1 art. 19 oraz art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie że jego skarga z [...]r. (błędnie oznaczona data jako [...]) nie jest równocześnie wnioskiem o wznowienie postępowania, - naruszenie art. 10 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak umożliwienia wnoszącemu o wznowienie postępowania zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, - naruszenie art. 124 kpa w związku z art. 170 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przedstawienie niepełnego uzasadnienia postanowienia – bez uwzględnienia wyroku WSA w Gliwicach o sygnaturze II SA/Gl 12/14. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Na początku Sąd zwraca uwagę, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest kontrola postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Zatem ocenie będzie podlegać jedynie to, czy w sprawie powinno, czy też nie, dojść do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 poz. 23 – dalej jako k.p.a.) "w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2); 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione". Z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, iż żądanie P. P. zostało oparte na pkt 4 wspomnianego przepisu, gdyż wnoszący wyraźnie wskazał, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonego decyzją, której dotycz postępowanie wznowieniowe. Zatem skarżący mógł skutecznie żądać wznowienia postępowania jeśli: - był stroną toczącego się postępowania a bez własnej winy nie mógł w nim uczestniczyć, - w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o wydaniu decyzji złożył stosowny wniosek (art. 148 k.p.a.). Organy administracji trafnie przyjęły w sprawie, iż jako pierwsza jest badana przesłanka dochowania terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż uchybienie w tym zakresie czyni bezprzedmiotowym badanie czy skarżącemu przysługiwał status strony w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Analiza akt administracyjnych w sposób oczywisty wskazuje, że P. P. o decyzji Prezydenta Miasta C. wiedział już dnia [...] r., czego zresztą nie kwestionuje. Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie został zaś złożony dnia [...] r. Skarżący powołuje się jednak na swoje pismo (skargę) złożoną do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. dnia [...] r. W jego ocenie zgodnie z art. 235 § 1 k.p.a. organy administracji winny potraktować to pismo jako wniosek o wznowienie postępowania. W ocenie składu orzekającego nie można było uznać pisma skarżącego z dnia [...] r. jako skargi w rozumieniu art.235 § 1 k.p.a.. Zgodnie z tym przepisem "skargę w sprawie, w której wydano decyzję ostateczną, uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany, które może być uwzględnione, z zastrzeżeniem art. 16 § 1 zdanie drugie". Jak jednak przyznaje sam skarżący (skarga s. 3) we wspomnianym piśmie domagał się "wszczęcia postępowania kontrolnego celem ustalenia, czy nowo wybudowana instalacja wyciągowa w budynku położonym w C. przy [...] (naprzeciwko C. Centrum Kultury) narusza zasadę zakazu emisji hałasu oraz wymogów zachowania uwarunkowań zdrowotnych i środowiskowych, stosownie do wymogu ww. normy prawa budowlanego". Trudno uznać, iż takim żądaniem skierowanym do organu nadzoru budowlanego skarżący składa skargę "na pozwolenie na budowę". Taka wykładnia jest zdecydowanie zbyt daleko idąca. Reasumując kwestię dochowania terminu do złożenia przez P. P. terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania Sąd uznaje, iż zarzuty skargi są niezasadne. Nie jest zasadny również zarzut skargi dotyczący braku uwzględnienia w postanowieniu Wojewody Śląskiego wyroku tutejszego Sądu o sygnaturze II SA/Gl 12/14. Orzeczenie to zapadło w związku z toczącym się przed organami nadzoru budowlanego postępowaniem w sprawie nadmiernej emisji hałasu i nie ma związku z dotrzymaniem przez skarżącego terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Za zasadny Sąd uznaje zarzut dotyczący naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez brak umożliwienia wnoszącemu o wznowienie postępowania zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Uchybienie to nie mogło jednak wpłynąć na wynik rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.