II SA/Gl 282/06
WyrokWSA w Gliwicach2006-10-27
Skład orzekający: Ewa Krawczyk, Barbara Brandys-Kmiecik, Łucja Franiczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który wydał decyzję nieuwzględniającą oceny prawnej wyrażonej w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego, pozostaje w stanie bezczynności uzasadniającym wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 PPSA?Ratio decidendi
Nieprawidłowe wykonanie orzeczenia sądu administracyjnego, polegające na wydaniu decyzji nieuwzględniającej wiążącej oceny prawnej zawartej w wyroku, nie stanowi podstawy do ukarania organu grzywną na podstawie art. 154 § 1 PPSA. Taka sytuacja może być jedynie podstawą do uchylenia wydanej decyzji w postępowaniu wszczętym skargą na tę decyzję. Skarga na podstawie art. 154 § 1 PPSA podlega oddaleniu, jeżeli w dniu jej wniesienia organ nie pozostawał już w stanie bezczynności, a więc wydał stosowny akt.Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w K. prawomocnego wyroku WSA w Gliwicach z dnia 31 sierpnia 2005 r. (sygn. akt II SA/Ka 2898/03), domagając się wymierzenia grzywny. Wyrokiem tym uchylono decyzję SKO odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta D. G. SKO wydało następnie decyzję utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...], przyznając jednocześnie błąd w pouczeniu o środku odwoławczym. Skarżący podtrzymali skargę, wskazując na wydanie przez SKO decyzji z pominięciem stanowiska Sądu. Skarga została złożona po wydaniu przez SKO ostatecznej decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia NSA Łucja Franiczek Protokolant referent-stażysta Jolanta Czarnata po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2006 r. sprawy ze skargi J. Z. i W. Z. w przedmiocie niewykonania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzeczenia sądu w sprawie warunków zabudowy terenu oddala skargę.
J. i W. Z. pismem z dnia [...] złożyli skargę dotyczącą niewykonania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 sierpnia 2005 roku, wydanego w sprawie sygn. akt II SA/Ka 2898/03. Skarżący domagali się wymierzenia grzywny organowi oraz wstrzymania przez Sąd eksploatacji kompleksów garażowych przy ul. K. w D. G.
Do skargi dołączono wezwanie przez skarżących z dnia [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wydanego w sprawie II SA/Ka 2898/03.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Uzasadniając swój wniosek podało, że w następstwie wyroku z dnia 31 sierpnia 2005 roku sygn. akt II SA/Ka 2898/03 uchylenia uległa jedynie decyzja Kolegium z dnia [...] odmawiająca stwierdzenia na wniosek skarżących nieważności decyzji Prezydenta Miasta D. G. z dnia [...]. W związku z tym rozpoznając wniosek skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany do decyzji Kolegium z dnia [...], Kolegium w dniu [...] wydało decyzję ostateczną o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...]. Kolegium przyznało, że w toku postępowania został popełniony oczywisty błąd, polegający na błędnym pouczeniu w decyzji ostatecznej z dnia [...] o przysługującym środku odwoławczym. Nie jest nim bowiem – jak podano w tej decyzji – wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, ale skarga do sądu administracyjnego.
Nadto Kolegium w odpowiedzi na skargę podało merytoryczne powody decyzji z dnia [...].
Na rozprawie w dniu [...] skarżąca J. Z. podtrzymała skargę i wyjaśniła, że dotyczy ona niewykonania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyroku z dnia 31 sierpnia 2005 roku, przy czym przez niewykonanie tego wyroku skarżąca rozumie wydanie decyzji z dnia [...] z pominięciem stanowiska Sądu wyrażonego w tym wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przede wszystkim mając na uwadze treść skargi i sformułowane w niej żądanie ukarania organu grzywną, dołączone do skargi wezwanie SKO do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 sierpnia 2005 roku sygn. akt II SA/Ka 2898/03 oraz wyjaśnienia skarżącej złożone do protokołu rozprawy z dnia [...] należy stwierdzić, iż skarga została wniesiona w oparciu o art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.), dalej powoływana jako p.p.s.a.
Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. strona w razie bezczynności organu administracji publicznej po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności – po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Celem skargi opartej na art. 154 p.p.s.a. nie jest więc kontrola zgodności z prawem jakiegoś konkretnego aktu lub czynności organu, lecz stan bezczynności organu po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę i uchylającego lub stwierdzającego nieważność zaskarżonego aktu (lub decyzji) nie wydał stosownego aktu w terminie w prawie określonym.
Sąd uwzględnia skargę wniesioną na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., jeżeli w dniu jej wniesienia organ pozostawał w stanie bezczynności, to jest nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego (a contrario z art. 154 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku sądu, sąd administracyjny, bierze pod uwagę stan istniejący w czasie jej wnoszenia.
Niewykonaniem wyroku sądu nie jest wydanie przez zobowiązany do tego organ decyzji, która nieuwzględnia oceny prawnej wyrażonej w wyroku. Odstąpienie od wiążącej oceny prawnej zawartej w wyroku jest bowiem nieprawidłowym wykonaniem tego wyroku i może być tylko podstawą do uchylenia decyzji w postępowaniu wszczętym skargą na tę decyzję. Nieprawidłowe wykonanie orzeczenia nie może natomiast skutkować ukaraniem organu grzywną (post. NSA z 25 maja 2001 r., V SA 354/01, ONSA 2002, nr 3, poz. 117).
W rozpoznawanej sprawie wyrok z którym skarżący połączyli żądanie ukarania SKO grzywną w związku z jego niewykonaniem został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 31 sierpnia 2005 roku sygn. akt II SA/Ka 2898/03. Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję SKO w K. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta D. G. z dnia [...]. Konsekwencją powyższego wyroku był obowiązek Samorządowego Kolegium Odwoławczego powtórnego rozpoznania wniosku skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowanego do decyzji tego organu z dnia[ ...].
Wyrok w sprawie II SA/Ka 2898/03 uprawomocnił się w dniu 17 listopada 2005 roku, a akta sprawy wraz z wyrokiem zostały doręczone organowi w dniu [...]. Od tego dnia – zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a. – rozpoczął bieg termin określony w art. 35 § 3 kpa (1 miesiąc) do załatwienia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Wezwanie o wykonanie wyroku z dnia [...] doręczone organowi w dniu [...] było więc uzasadnione, bowiem w tej dacie – wobec niewydania decyzji – organ pozostawał już w zwłoce.
Jak wynika z akt sprawy decyzja ostateczna została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydana w dniu [...] a doręczona skarżącym w dniu [...]. Doręczenie decyzji ostatecznej nastąpiło przed złożeniem skargi do Sądu co nastąpiło w dniu [...]. Skarżącym fakt, że decyzja została wydana był znany, co bezpośrednio wynika z wymienienia tej decyzji w załącznikach skargi.
Oznacza to, że w dniu złożenia skargi organ nie był już bezczynny w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego, a więc w świetle wyżej przywołanych argumentów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
SW
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło