II SA/Gl 286/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nałożył na C. A. grzywnę w celu przymuszenia wykonania określonych robót budowlanych w wysokości [...]zł. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, C. A., reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W jego uzasadnieniu zwrócił uwagę, że skarżący nie jest w stanie uiścić jednorazowo grzywny w takiej wysokości. Zaznaczył, że jak wynika z argumentów skargi, występują przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia, zaś przymusowa egzekucja grzywny doprowadzi po stronie skarżącego do znacznej szkody majątkowej. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Jednakże należy mieć również na względzie, że treść złożonego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, wniosku nie może sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jej twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi obrazującymi jej sytuację finansową i majątkową. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza bowiem dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie każde postanowienie zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnej jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonego postanowienia nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanego wniosku zauważyć wymaga, że fachowy pełnomocnik skarżącego wskazał, że wysokość nałożonej grzywny uniemożliwia jej jednorazowe uiszczenie przez skarżącego, zaś przymusowa egzekucja tej kwoty doprowadzi po jego stronie do znacznej szkody majątkowej. Twierdzeń tych nie podarł jednak odpowiednimi dokumentami czy wyliczeniami, przedstawiającymi obecną sytuację finansową skarżącego. Sąd nie mógł wobec tego dokonać oceny, czy wystąpienie okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik, jest prawdopodobne i stwierdzić, że uiszczenie kwoty [...] zł wyrządziłoby skarżącemu znaczną szkodę albo spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem argumentacja samej skargi sprowadzająca się do zarzutów wskazujących na wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem prawa, na obecnym etapie postępowania nie może być brana przez Sąd pod uwagę. Nie można zatem upatrywać zasadności złożonego wniosku w przekonaniu o wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kontroli w tym zakresie Sąd dokona dopiero na rozprawie. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.