II SA/Gl 290/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] r., nr [...] nakazującą skarżącemu w terminie 14 dni od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, usunięcia odpadów zielonych z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, zgromadzonych na działce nr [...] w J. przy ul. [...]. W skardze sformułowany został także wniosek o wstrzymanie wykonania objętego nią rozstrzygnięcia. Skarżący zasadności przedmiotowego wniosku upatruje w braku możliwości ustalenia stanu faktycznego przedmiotu sprawy, a mianowicie w okoliczności, że sporne odpady ulegają całkowitej biodegradacji, jak również w braku wskazań co do sposobu ich usunięcia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu zobowiązujące do podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", wnioskodawca oświadczył, że zgromadzona trawa została przeznaczona w całości na zasilenie gleby. Poinformował także, że w kwietniu bieżącego roku posadził 7 drzewek owocowych, przy czym planuje zagospodarowanie działki pod uprawy na własne potrzeby. Nadto wskazał, że koszt wynajęcia pojazdu do transportu trawy jest niewspółmierny do zgromadzonej jej ilość, zaś pozbycie się takiego naturalnego nawozu skutkuje koniecznością zakupu innych środków wzbogacających glebę. Uczestniczka postępowania w piśmie z dnia [...] r., odnosząc się m.in. do przedmiotowego wniosku podniosła, że całość spornych odpadów pochodzi spoza terenu działki, na której zostały zgromadzone. Oświadczyła, że zalegającą trawę umiejscowiono około 3 m od granicy z jej działką, w pobliżu drzwi wejściowych do garażu i domu, przez co narażona jest na okropny zapach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek, zważył: W świetle art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanką wstrzymania wykonania jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Powinien on zatem zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności te Sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestnika postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu, mogą dotykać każdą ze stron postępowania. W konsekwencji z uwagi na fakt, że instytucja wstrzymania jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. W niniejszej sprawie rozpoznawany wniosek nie został należycie uzasadniony. Wnioskodawca nie wskazał konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że w stosunku do niego wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Za takie bowiem nie można uznać okoliczności przedstawione w skardze oraz w powołanym piśmie z dnia [...] r. Zatem skarżący składając wniosek nie wykazał ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponieważ Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, nie może więc sam stwierdzić, czy wykonanie aktu spowoduje takie zagrożenia. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by z jego treści wynikało, że może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu. Jednocześnie wskazać należy, że usunięcie odpadów może generować po stronie podmiotu, na który nałożono stosowny nakaz konkretne koszty. Jednakże strona skarżąca winna wykazać jakie konkretnie miałyby to być koszty, tak aby Sąd mógł dokonać oceny wniosku z punktu widzenia zaistnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2014r., sygn. akt II OZ 726/14, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym poniesienie nakładów finansowych w wyniku wykonania nawet wadliwej decyzji ze swej istoty nie musi wywołać skutku w postaci spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W takiej sytuacji stronie, która poniosła szkodę w wyniku wydania wadliwej decyzji, przysługuje roszczenie odszkodowawcze. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, podkreślić należy, że poniesienie nakładów finansowych związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji ze swej istoty nie powoduje po stronie skarżącego trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że okoliczność poniesienia kosztów związanych z jej realizacją nie wpływa bezpośrednio na konieczność wstrzymania jej wykonania. Dopiero konkretnie określona wysokość tych kosztów w zestawieniu z sytuacją finansową skarżącego mogłaby dać podstawę do uwzględnienia wniosku. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał jakie są rzeczywiste koszty usunięcia odpadów i nie przedstawił dowodów na tę okoliczność. W przypadku z kolei uznania skarżonej decyzji za wadliwą skarżącemu przysługiwać będzie roszczenie odszkodowawcze, zatem odwrócenie skutków finansowych wykonania skarżonej decyzji jest możliwe Nie bez znaczenia jest również fakt, że sporne odpady zielone w postaci skoszonej trawy, jak wynika z relacji skarżącego zostały już zagospodarowane w całości i przeznaczone jako nawóz pod drzewka owocowe. Na marginesie dodać należy, że uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez kwestionowany akt nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu. Podstawą uwzględnienia tego rodzaju wniosku nie mogą być zarzuty dotyczące prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia, albowiem w postępowaniu wpadkowym jakim jest ocena zasadności wstrzymania wykonania aktu, kwestia ta leży poza zakresem kognicji Sądu. Legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, będzie bowiem stanowić przedmiot postępowania sądowego w sprawie. Z tego względu też rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania nie może prowadzić w istocie do rozpoznania sprawy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.