II SA/Gl 293/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komitetu A na uchwałę Rady Miasta Ż. z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę W skardze datowanej z dnia [...]r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący Komitet A zakwestionował prawidłowość uchwały Rady Miasta Ż. z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przewidującym przebieg autostrady A[...] i drogi ekspresowej R. - P.. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Ż. wniosła o odrzucenie skargi jako złożonej z uchybieniem ustawowo określonego terminu. Podkreślono, że wobec wezwania do dokonania zmiany Uchwały nr [...], skierowanego przez Komitet A w dniu [...]r. do Rady Miasta Ż., pismem z dnia [...]r. Rada przesłała Uchwałę z dnia [...]r. nr [...] o odmownym rozpatrzeniu wezwania, które doręczono Komitetowi A w dniu [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia [...] r. wezwał skarżącego - na wskazany w skardze adres do korespondencji B. D. - do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Strona uzupełniła braki pismem z dnia [...]r. oraz dołączyła Regulamin Stowarzyszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozdział 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.) reguluje zasady i tryb planowania przestrzennego w gminie. Zgodnie z art. 18 powoływanej ustawy uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu. Jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Przedmiotem zaś ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu objęta zmianą /art. 19/. Natomiast w świetle art. 20 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Reasumując powyższe uwarunkowania prawne należy stwierdzić przede wszystkim, że jedną z najważniejszych zmian w systemie planowania przestrzennego, wprowadzonych ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest eliminacja z procedury sporządzania planu miejscowego instytucji protestów i zarzutów do projektu planu. Na ich miejsce wprowadzono inną formę wyrażania stanowiska wobec projektu planu - uwagi. Ta nowa instytucja ma na celu uwzględnienie udziału podmiotów indywidualnych w kształtowaniu treści planu przy jednoczesnym usprawnieniu procedury sporządzania planu. Wcześniejsze uregulowania przewidziane w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym dopuszczały wnoszenie protestów i zarzutów, co z kolei wymagało imiennych zawiadomień, doręczeń, formułowania zarzutów itd. Dopuszczone były także skargi do sądu administracyjnego na uchwały odrzucające zarzuty. Obecnie ustawodawca zrezygnował z kontroli sądowej ustaleń planu miejscowego na etapie jego sporządzania. Taka możliwość pojawia się dopiero po uchwaleniu planu w postaci uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zgodnie zatem z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skuteczność wniesienia skargi na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast skarga powinna być wniesiona w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący został zawiadomiony o odmowie usunięcia naruszenia prawa (vide: postanowienie SN z dnia 5 stycznia 2001 r., III RN 54/00, postanowienie SN z dnia 10 lipca 2002 r., III RN 52/02). W niniejszej sprawie wezwanie takie nastąpiło pismem z dnia [...] r., a odpowiedź Rady Miasta Ż. na powyższe wezwanie Komitetu A datowana z dnia [...]r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Wobec powyższych okoliczności należy skonstatować, że skarga datowana z dnia [...] r. wniesiona została z uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu, który upływał w dniu [...]r. Już wobec samej daty sporządzenia przedmiotowej skargi ([...]r.) bez znaczenia pozostaje kwestia daty wpływu skargi do Sądu w dniu [...] r. i następnie odesłania jej do organu w dniu [...] r. Wyjaśnić jednak należy, że ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 53 § 1 stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w świetle przepisu art. 54 Art. 54. § 1. § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Nadmienić należy, że do końca 2005 r. skarga wniesiona w terminie bezpośrednio do sądu administracyjnego była prawnie skuteczna. Sąd, do którego skarga wpłynęła, obowiązany był do nadania jej dalszego biegu przez przesłanie jej odpisu organowi administracji i wezwanie go do nadesłania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Zgodnie bowiem z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem od 1 stycznia 2006r. bezwzględnie wymagane jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wpływ bowiem skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej organowi, zaś za datę jej złożenia uważa się dzień doręczenia tej skargi organowi. W przedmiotowej jednak sprawie już sama data widniejąca na egzemplarzu skargi skierowanym do Sądu oraz stempel pocztowy na kopercie świadczą o tym, że skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu. Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowić jak w sentencji.