II SA/Gl 300/18
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-10-08
Skład orzekający: Artur Żurawik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez podmiot, który nie był stroną postępowania egzekucyjnego i nie wykazał interesu prawnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez podmiot, który nie był stroną postępowania egzekucyjnego i nie wykazał interesu prawnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA. Brak legitymacji skargowej uniemożliwia skuteczne dochodzenie ochrony prawnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.Stan faktyczny
Skarżący H.Z. i A.Z. wnieśli skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach dotyczące zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie doprowadzenia rowu melioracyjnego do należytego stanu technicznego. Okazało się, że zaskarżone postanowienie dotyczyło zarzutów wniesionych przez inną osobę, a skarżący nie byli stroną postępowania egzekucyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Z.,A.Z. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr. [...] w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie wykonania obowiązku doprowadzenia rowu melioracyjnego do należytego stanu technicznego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę ww. postanowienie w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie wykonania obowiązku doprowadzenia rowu melioracyjnego do należnego stanu technicznego. Postanowienie o oddaleniu zarzutów dotyczyło jednak zarzutów wniesionych przez uczestniczkę postępowania M.C. a nie zarzutów skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej "k.p.a.", stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z kolei w myśl art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei zgodnie z § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na postanowienie w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego dotyczącego innej osoby. Skarżący nie byli stroną postępowania egzekucyjnego, które zakończyło się wydaniem zaskarżonego postanowienia. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, iż osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (zob: J. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., str. 135).
W przypadku, gdy brak interesu prawnego jest oczywisty istnieje podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej – art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 lutego 2017 r., sygn. II OSK 264/17) i mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło