II SA/Gl 304/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Gminy C., M. S. i T. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosków skarżących M. S. i T. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] i orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu [A] Spółce z o.o. w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu [...], na działkach o nr ewid. 1 i 2, obręb [...] , przy ul. [...] w C.. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego wnieśli: Gmina [...] , M. S. oraz T. S. W skardze M. S. zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że niewydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania doprowadzi do sytuacji, w której cała inwestycja zostanie zrealizowana jeszcze przed terminem rozprawy. To z kolei zdaniem ww. skarżącej może spowodować nieodwracalne skutki. Wyjaśniono, że projektowana inwestycja lokalizowana pośrodku obszaru planowanej zabudowy mieszkaniowej 2MW oraz już zrealizowanych elementów zabudowy (restauracja, stacja paliw, centrum handlowe), a także w pobliżu istniejących obiektów mieszkalnych wielorodzinnych Spółdzielni [...] , w znaczący sposób zakłóci walory urbanistyczne terenu i w praktyce wykluczy możliwość realizacji w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej zgodnej z przeznaczeniem terenu. Z kolei skarżący T. S. wystąpił w skardze z wnioskiem do Wojewody [...] "o wstrzymanie konsekwencji prawnych podjętej decyzji do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd", a następnie w piśmie z dnia 30 kwietnia 2014 r. zwrócił się do Sądu o pilne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że inwestor przystąpił już do realizacji prac budowlanych i sporny maszt telefonii komórkowej zostanie wzniesiony przed rozpatrzeniem sprawy przed sądem administracyjnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skarg, wskazując jednocześnie, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 18 maja 2015 r. uczestnik postępowania [A] Spółka z o.o. w W., ustosunkowując się do wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniosła o ich oddalenie. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych stwierdzono, że przedmiotowe wnioski nie zostały uzasadnione w sposób umożliwiający ich rzeczową analizę pod kątem zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przede wszystkim nie wskazano, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem uczestnika powołane przez skarżących twierdzenia są gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Dodatkowo zwrócono uwagę, że przedmiotowa inwestycja ma być zrealizowana na terenie oznaczonym w planie miejscowym jako teren zabudowy wielorodzinnej, w związku z powyższym nie ma podstaw aby twierdzić, że na tym terenie może powstać wyłącznie infrastruktura telekomunikacyjna o nieznacznym oddziaływaniu, czy też, że do przedmiotowej inwestycji odnoszą się ograniczenia wysokości zabudowy. Zdaniem inwestora realizacja inwestycji nie uniemożliwi zabudowy przedmiotowych terenów zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wykluczy również realizacji zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i nie zakłóci walorów urbanistycznych tych obszarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wprawdzie powołany przepis nakłada na stronę jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przesłanek tam wskazanych, nie oznacza to jednak, że strona może poprzestać na ogólnych stwierdzeniach. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby sąd miał możliwość ich oceny (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 631/10, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo). Rozpatrując wniosek skarżących w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazali bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia im znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zatem na stronie skarżącej (zob. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Zdaniem Sądu podzielić należy również pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, że to przede wszystkim inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (zob. postanowienia NSA: II OZ 131/08 z dnia 22 lutego 2008 r. oraz II OZ 145/08 z dnia 26 lutego 2008 r.). Wobec tego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w ocenie Sądu odnosi się głównie do inwestora, który może być obciążony dodatkowymi kosztami związanymi z ewentualnym rozebraniem spornej inwestycji, a wykonanie zaskarżonego aktu nie pociąga za sobą trudnych do odwrócenia skutków. Jeśli orzeczeniem Sądu zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, a budowa będzie poważnie zaawansowana lub ukończona, wówczas uprawniony do wydania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem będzie organ nadzoru budowlanego. Tym samym także w przypadku uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś skarżących. Rozpatrując złożony wniosek nie można również pominąć, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Z drugiej jednak strony inwestor powinien sobie zdawać sprawę, że legalność pozwolenia na budowę będzie oceniana dopiero przy merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd. Mając na względzie powyższe, wnioski skarżących M. S. i T. S. podlegały oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.