II SA/Gl 313/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.) Sędziowie : NSA Ewa Krawczyk WSA Elżbieta Kaznowska Protokolant : apl. radc. Katarzyna Tylkowska - Lipieta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi K.P. na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu w sprawie o pozwolenie na budowę oddala skargę. K.P. w dniu [...] wniósł skargę na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. domagając się ukarania organu grzywną oraz zarzucając, iż organ ten nie wykonał wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...], wydanego w sprawie o sygn. [...], w przedmiocie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu skargi podniósł w szczególności, że wystąpił do organu nadzoru budowlanego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa "poprzez nakazanie Gminie J. uzyskania zgody skarżącego na wykorzystanie jego pola na cele budowlane gminy". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie udzielił jednak w wymaganym terminie odpowiedzi na wezwanie, co zaś zdaniem skarżącego potwierdza, że organ ten "lekceważy" wskazany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosząc o jej oddalenie wyjaśnił, że pismo skarżącego z dnia [...], zatytułowane wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, dotyczyło zarówno wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...], jak również decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...], nr [...], w sprawie udzielenia Gminie J. pozwolenia na użytkowanie sieci wodociągowej. W związku z tym wniosek K.P. rozpoznany został łącznie z odwołaniem od wskazanej wyżej decyzji organu nadzoru budowlanego. Prowadzone w tym przedmiocie postępowanie odwoławcze zakończone zostało na mocy decyzji z dnia [...], nr [...], umarzającej postępowanie odwoławcze. Jednocześnie organ ten wyjaśnił, że w uzasadnieniu zapadłego rozstrzygnięcia zawarta została odpowiedź na wezwanie skarżącego z dnia [...]. Zaznaczył ponadto, że również na tą decyzję K.P. wniósł skargę do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują różne środki kontroli sądowej w stosunku do działalności administracji publicznej. W ustawie tej przewidziano możliwość nałożenia na organ grzywny w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Sądu, jak również wydania w takim przypadku orzeczenia o istnieniu bądź nieistnieniu uprawnienia bądź obowiązku. Rozstrzygnięcia takie mogą jednak zapaść na gruncie stanów faktycznych zasadniczo odmiennych od zaistniałego w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 1 wskazanej ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym zakresie, żądając wymierzenia organowi grzywny. Przedmiotem takiej skargi jest naruszenie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które stanowią o mocy oceny prawnej orzeczenia Sądu i skutkach prawomocności tegoż rozstrzygnięcia. Powołany przepis art. 154 § 1 ustawy wskazuje przy tym na dwie sytuacje faktyczne. Jedną z nich jest bierność organu po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, drugą zaś bezczynność organu po wyroku, którym Sąd rozstrzygnięcie organu uchylił lub stwierdził jego nieważność. Dopiero bierność organów w takich sytuacjach otwiera stronie drogę do złożenia skargi zawierającej żądanie wymierzenia grzywny. W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się zaś wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...], którym Sąd oddalił skargę wniesioną przez Gminę J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o uchyleniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] i stwierdzeniu nieważności decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę wodociągu. Wyrok jaki zapadł w tym postępowaniu nie jest zatem ani wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność, ani też wyrokiem uchylającym lub stwierdzającym nieważność decyzji. Sytuacja, w której Sąd rozstrzyga o oddaleniu skargi wniesionej w sprawie, nie mieści się w dyspozycji normy prawnej określonej w powołanym wyżej art. 154 ustawy. Przepis ten nie mógł zatem znaleźć zastosowania przy rozpatrywaniu tej sprawy. Niezależnie od powyższych rozważań stwierdzić przyjdzie, że bezzasadne są twierdzenia skarżącego, jakoby [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. niewykonywał wymienionego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Analiza czynności podejmowanych na etapie postępowania przed organami nadzoru budowlanego wszczętego z urzędu prowadzi do wniosku, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podejmował wszystkie pozostające w jego kompetencji procesowe środki zmierzające do decyzyjnego załatwienia sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...]. W szczególności na skutek zażalenia skarżącego, złożonego w trybie art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy postanowieniem z dnia [...] nr [...] zobowiązał ten organ do wydania decyzji w określonym w postanowieniu terminie, następnie pismem z dnia [...] ponaglił organ do załatwienia sprawy, rozpoznał także w terminie środki zaskarżenia od wydanych przez organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji rozstrzygnięć. Z uwagi na powołane wyżej okoliczności, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.