II SA/Gl 338/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. oraz R. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Bielsku – Białej nr LIX/1359/2010 z dnia 31 sierpnia 2010 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na skutek wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 19 stycznia 2012 r. A. B. oraz R. B., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika radcę prawnego M. O. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na uchwały Rady Miejskiej w Bielsku – Białej z dnia 7 grudnia 2004 r. nr XXXVII/1194/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2010 r. nr LIX/1359/2010. Sąd przekazał skargi Prezydentowi Miasta Bielsko – Biała w dniu 26 stycznia 2012 r., celem nadania im dalszego biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które zostało doręczone organowi w dniu 23 września 2011 r. Organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podając przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik wskazywała zarówno na własne problemy zdrowotne, trwające w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. jak i na chorobę swoich dzieci trwającą od dnia [...] do [...] r. oraz od [...]do [...] r. Pełnomocnik podkreślała, że w okresie choroby swoich dzieci nie mogła prowadzić spraw zawodowych, a ich starsze rodzeństwo i mąż nie mogli przejąć opieki nad młodszymi dziećmi. Pełnomocnik dołączyła kopię zaświadczeń lekarskich. W piśmie z dnia 20 lutego 2012 r. stanowiącym odpowiedź na skargę organ odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał, że nie zasługuje on na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przepisu art. 87 § 3 i § 1 p.p.s.a. przez uchybienie 7 dniowemu terminowi do złożenia przedmiotowego wniosku. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2012 r. Przewodniczący Wydziału II rozdzielił powyższe skargi. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na uchwałę Rady Miejskiej w Bielsku – Białej nr LIX/1359/2010 z dnia 31 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, które miało miejsce w dniu 23 września 2012 r. i które pozostało bez odpowiedzi. Termin do wniesienia skargi upłynął, zgodnie z art. 53 §2 p.p.s.a., w dniu 22 listopada 2012 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 26 stycznia 2012 r., a zatem niewątpliwie z przekroczeniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). We wskazanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżących w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako przyczynę uchybienia terminu podawała zły stan zdrowia swój i swoich dzieci. Z treści wniosku i z dołączonych do wniosku zaświadczeń lekarskich wynika, że wskazana powyżej przyczyna ustała w dniu 12 stycznia 2012 r. Od następnego dnia tj. od 13 stycznia 2012 r. zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i upłynął on w dniu 19 stycznia 2012 r. Natomiast skarga wraz z zawartym w niej przedmiotowym wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, choć została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 19 stycznia 2012 r. to jednak wniesiono ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który przekazał skargę do organu – Prezydenta Miasta Bielsko – Biała w dniu 26 stycznia 2012 r., celem nadania jej dalszego biegu. Zgodnie z treścią art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem wpływ wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (wraz ze skargą) bezpośrednio do sądu skutkował koniecznością przekazania go właściwemu organowi. Stąd też dla oceny zachowania terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku należy przyjąć datę przekazania go przez Sąd do organu, za pośrednictwem którego taki wniosek powinien być wniesiony do Sądu, to jest dzień 26 stycznia 2012 r. Zestawienie zatem daty ustania przyczyny uchybienia terminu ( 12 stycznia 2012 r.) oraz daty wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu ( 26 stycznia 2012 r. ) jednoznacznie wskazuje, iż nastąpiło przekroczenie przewidzianego w art. 87 § 1 powołanej ustawy siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.