II SA/Gl 375/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Zaskarżoną uchwałą Rada Gminy W. działając na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.), zatwierdziła taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę na terenie tejże gminy, przedłożone przez "[A]" Sp. z o.o. w C., stanowiące załącznik do uchwały i obowiązujące od 1 lutego 2015 r. do 31 stycznia 2016 r. Zgodnie z § 4 uchwały, weszła ona w życie z dniem podjęcia. Powyższa uchwała wraz z załącznikiem, zatytułowanym "Uzasadnienie wniosku taryfowego", została doręczona Wojewodzie [...] w dniu 8 stycznia 2015 r. W takim też brzmieniu została ona opublikowana w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy W. Pismem nadanym w dniu 13 marca 2015 r. Wojewoda [...] wniósł za pośrednictwem organu skargę na uchwałę, domagając się stwierdzenia jej nieważności z powodu sprzeczności z art. 24 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 12 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu oraz §§ 4 i 5 rozporządzenia Ministra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 127, poz. 886). Organ nadzoru cytując treść §§ 4 i 5 rozp., zarzucił że kwestionowaną uchwałą Rada Gminy nie zatwierdziła taryfy, której elementy określają przywołane przepisy, gdyż w załączniku zawarto jedynie uzasadnienie do wniosku taryfowego, a nie taryfę. Dla poparcia stanowiska skarżący przywołał wyrok NSA z dnia 10 września 2013 r. sygn. akt II OSK 1144/13. Odpowiadając na skargę Wójt Gminy W. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że Rada Gminy zatwierdziła taryfy, lecz jedynie na skutek pomyłki pracownika organowi nadzoru doręczono jedynie część załącznika w postaci uzasadnienia wniosku taryfowego. Po wpływie skargi niezwłocznie pismem z dnia 16 marca 2015 r. Przewodniczący Rady Gminy poinformował organ nadzoru o popełnionej pomyłce, doręczając prawidłowy załącznik do uchwały z dnia 29 grudnia 2014 r. W tym samym dniu dokonano też zmiany w BIP. W toku rozprawy sądowej pełnomocnik Wojewody podtrzymał skargę, wskazując na wątpliwość, jaki dokument był przedmiotem obrad. Pełnomocnik Wójta Gminy W. sprostował, że do zmiany załącznika, opublikowanego w BIP, doszło wcześniej, na skutek uwagi zwróconej podczas narady w Urzędzie Wojewódzkim. Wyjaśnił też, że radni otrzymują projekt uchwały, lecz nie w każdym wypadku wraz z załącznikami, więc nie jest w stanie podać, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Następnie po sesji wyznaczony pracownik Gminy nadaje uchwale numer i przedstawia Przewodniczącemu Rady do podpisu w kilku egzemplarzach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga musiała odnieść skutek. Na podstawie przedłożonych akt nie sposób bowiem stwierdzić treści załącznika do zaskarżonej uchwały z uwagi na fakt podpisania przez Przewodniczącego Rady Gminy W. dwóch różnych dokumentów, z których każdy został zatytułowany załącznikiem. Załącznik, przedstawiony organowi nadzoru, stanowi jedynie część taryfy w postaci fragmentu uzasadnienia wniosku taryfowego i kończy się na tabeli A: "Porównanie cen i stawek opłat taryfy obowiązującej w dniu złożenia wniosku z cenami i stawkami opłat nowej taryfy dotyczącej zaopatrzenia w wodę (ceny wraz z VAT)". Tymczasem załącznik, zatytułowany taryfa, stanowi ponumerowany zbiór kart 3-20, zaś w świetle spisu treści, tabele A-H, nie stanowią uzasadnienia wniosku (str. 10), lecz odrębną pozycję nr 9 na str. 13. Co więcej, projekt uchwały, podpisany przez Z-cę Wójta, w treści § 1 ust. 2, stanowi że taryfy stanowią załącznik nr 1 do uchwały, co sugeruje, że były dwa załączniki. W świetle wypowiedzi pełnomocnika Wójta Gminy, w toku rozprawy sądowej, wydaje się, że radni otrzymali przed sesją dokument, który jako załącznik nadesłano Wojewodzie i który pierwotnie opublikowano w BIP. Taki też dokument znajduje się na str. 40-44 przedstawionych akt. Trafnie pełnomocnik Wojewody w toku rozprawy sądowej wskazał też na fakt, że treść protokołu sesji (pkt 9), nie daje jednoznacznej odpowiedzi nad jakim załącznikiem była prowadzona dyskusja, gdyż zadawane pytania mogły dotyczyć również załącznika, który pierwotnie otrzymał Wojewoda. Wszak jedno z pytań dotyczyło kwestii, czy to są stawki za wodę i jak będą ponoszone. Kolejne pytanie dotyczyło stawek za wodomierze i opłaty stałej. Zdaniem sądu administracyjnego, tego rodzaju pytania i wątpliwości mogła wywoływać treść tabeli A, w której w niektórych rubrykach wpisano "0,00" i "0 %". Dopiero analiza strony 7 taryfy, daje odpowiedź, że w tym przypadku opłata abonamentowa miała być przypisana do zbiorowego odprowadzania ścieków. Istotny w niniejszej sprawie jest też fakt, że w świetle § 4 zaskarżonej uchwały, weszła ona w życie z dniem podjęcia. Uchwałę stanowi zatem tekst, który został przedstawiony radnym. W niniejszej sprawie załącznik stanowił zaś istotny element uchwały. Opatrzenie tego dokumentu podpisem przewodniczącego rady gminy stanowi dowód jego treści. Podpisanie przez przewodniczącego dwóch różnych treści załącznika do uchwały, nie może być zakwalifikowane jako omyłka pisarska, czy też inny oczywisty błąd. W każdym wypadku jest to istotne naruszenie prawa, które dyskwalifikuje akt z uwagi na niemożność ustalenia jego treści, uchwalonej przez organ stanowiący gminy. Z mocy art. 20 ust. 1 zd. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), do zawiadomienia o zwołaniu sesji dołącza się porządek obrad wraz z projektami uchwał. Doręczenie radnym projektu uchwały bez załącznika, stanowiącego jej istotny element, co dotyczy taryfy, musi prowadzić do stwierdzenia istotnego naruszenia prawa z powodu uchybienia wymogowi ustawowemu. W toku rozprawy sądowej pełnomocnik Gminy wyjaśnił zaś, że nie jest w stanie podać, czy w niniejszej sprawie projekt uchwały doręczono radnym wraz z załącznikiem. Tego rodzaju stan rzeczy musiał zatem skutkować stwierdzeniem istotnego naruszenia prawa z powodu niemożności ustalenia treści zakwestionowanej przez organ nadzoru uchwały. Zasadnie też zarzucił organ nadzoru, że załącznik do uchwały, zatytułowany "Uzasadnienie wniosku taryfowego", nie może być uznany za taryfę w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu..., wyżej powołanej, gdyż nie zawiera elementów, wymienionych w §§ 4 i 5 rozp., lecz jedynie odpowiada wymogom z § 19 ust. 3. Z tych wszystkich względów spełnione zostały ustawowe przesłanki stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa (art. 91 ust. 1 zd. 1 i art. 93 ust. 1 zd. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę uwzględnił na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Wyeliminowanie wadliwego aktu z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia jego nieważności było możliwe z powodu upływu 30-dniowego terminu do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego oraz faktu, że od podjęcia uchwały nie będącej aktem prawa miejscowego nie upłynął rok (art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Nadto, wyjaśnić przyjdzie, że z mocy art. 152 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżony akt nie wywołuje skutku do uprawomocnienia się wyroku – z braku odmiennego rozstrzygnięcia sądu. sw