II SA/Gl 377/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.T., K. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika skarżącego K. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 377/12 p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę kasacyjną pełnomocnika skarżącego K. T. 2) zwrócić skarżącemu K. T. kwotę 250,00 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 178 p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 8 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 377/12 oddalił skargę K. T. i G. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Z kolei postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. Sąd odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a. skargę kasacyjną K. T. (pismo z dnia 10 stycznia 2013 r.), wskazując w uzasadnieniu, że nie sporządził jej profesjonalny pełnomocnik. Na skutek wniosku skarżącego o przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej, Sąd I instancji postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. odmówił przywrócenia terminu. Od powyższego orzeczenia pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, które to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 561/13 oddalił. W uzupełnieniu braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej profesjonalny pełnomocnik skarżącego (na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa w dniu 8 kwietnia 2013 r.) wniósł m.in. za pośrednictwem Sądu I instancji skargę kasacyjną (pismo z dnia 9 kwietnia 2013 r.) do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wraz z trzema jej odpisami. Od skargi kasacyjnej został także uiszczony wpis sądowy w kwocie 250,00 zł. Jak wynika z akt sądowych sprawy, powołany wyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 października 2012 r., wraz z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego przez skarżącego żądania oraz prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w dniu 17 grudnia 2012 r. odebrała, jako dorosły domownik, żona skarżącego – G. T. W myśl przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową kierowaną do K. T. należało uznać za skutecznie doręczoną. W świetle powyższego, termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął skarżącemu w dniu 16 stycznia 2013 r. (tj. w środę). W ustawowym terminie została wniesiona i sporządzona przez skarżącego, który nie posiadał kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. jedynie "osobista skarga kasacyjna". Sporządzoną przez adwokata skargę kasacyjną, złożono dopiero w terminie zakreślonym do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który skarżący wniósł w dniu 12 marca 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako spóźnioną. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 250,00 zł rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.