II SA/Gl 392/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant referent - stażysta Joanna Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. wniosku "A" z siedzibą w R. o dopuszczenie do postępowania sądowego w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia "A" do udziału w postępowaniu sądowym na prawach jego uczestnika. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda [...] , działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Nr XXXVII/508/2009 Rady Miejskiej w J. z dnia [...]r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w J. jako niezgodnej z art. 28 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.). W ocenie organu nadzoru przedmiotowa uchwała Rady Miejskiej w J. pozbawiona jest elementów obligatoryjnych, co stanowi przesłankę do stwierdzenia jej nieważności w całości. W odpowiedzi na skargę, działający w imieniu Rady Miejskiej w J. pełnomocnik, wniósł o oddalenie skargi argumentując, iż złożona skarga ma wady. Dodał, że sprowadzenie kontroli miejscowego planu zagospodarowania do próby "mechanicznego" sprawdzania kompletności planu polegającego na dosłownym i oderwanym od realnej sytuacji przestrzennej przywoływaniu treści art. 15 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie może być uzasadnione. Na rozprawie w dniu [...] r. stawili się przedstawiciele Wojewody [...]oraz pełnomocnik Rady Miejskiej w J. Stawiła się także członek "A" z siedzibą w R. zgłaszając do protokołu rozprawy wniosek o dopuszczenie "A" do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Wyjaśniła, że w związku z pominięciem w zapisach skarżonego planu miejscowego informacji o liniach wysokiego napięcia a także wobec kwestionowania zgodności prognozy oddziaływania na środowisko z przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, wniosek "A" jest zasadny. Rozpatrując niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 33 ( 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W ocenie składu orzekającego przytoczona regulacja nie daje podstaw do dopuszczenia "A" jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym prowadzonym w wyniku skargi wniesionej w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przez Wojewodę [...]. W ocenie Sądu zaskarżona w niniejszym postępowaniu sądowym uchwała Rady Miejskiej w J. nie zapadła wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego – zgodnie z procedurą przewidzianą przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Z art. 14 ust. 8 tej ustawy wynika, iż plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Tryb postępowania w sprawie projektowania, uchwalenia i zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz wskazaną powyżej ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, nie mamy do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowaniu administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Procedura planistyczna jest bowiem odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej. Takie postępowanie określa wymieniony powyżej art. 33 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skoro procedura uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez Radę Miejską w J. nie była określona przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawami normującymi materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego, to nie mamy w tej sprawie do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz z odrębnym postępowaniem, którego zakres uregulowała ustawa z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odrębność tego postępowania dotyczy tak podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również wniesienia do sądu administracyjnego skargi na tę uchwałę w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przez Wojewodę [...], z którą to skargą mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wskazać też należy, iż w postępowaniu dotyczącym zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stosuje się co do zasady przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie traktując tego postępowania jako postępowania administracyjnego, o którym mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego. Nadto trzeba dodać, że przywołany na wstępie art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zezwala Sądowi na dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ale poza wskazanymi już powyżej zastrzeżeniami trzeba dodać, iż organizacja winna występować w sprawie innych osób, jeżeli sprawa dotyczy jej statutowej działalności. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kontrola postępowania nadzorczego – postępowania kwestionującego legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie to regulowane jest odrębnymi przepisami, a jego stroną zawsze pozostaje organ nadzoru – w tym przypadku Wojewoda [...] oraz zainteresowany organ gminy – w tej sprawie Rada Miejska w J. Wnioskujące "A" nie wykazało nadto, aby legitymowało się interesem prawnym do udziału w prowadzonym postępowaniu w charakterze uczestnika, tym samym jego wniosek nie mógł być uwzględniony i stosownie do postanowień art. 33 § 2 cytowanej powyżej ustawy należało odmówić jego uwzględnienia Biorąc pod uwagę powyższą argumentację należało orzec jak sentencji.