II SA/Gl 395/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata) z urzędu. W druku podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z małżonką oraz pełnoletnim synem, zamieszkując w budynku o pow. 120 m2 i wartości około 80.000 zł. W skład majątku strony wchodzi również grunt rolny o pow. 2 ha wraz z zabudowaniami gospodarczymi. Oprócz tego wnioskodawca jest właścicielem skutera o wartości około 800 zł; samochodu marki [...] o wartości 1500 zł oraz [...] – wartego około 10.000 zł. Skarżący zadeklarował, że posiada zobowiązanie pieniężne (kredyt) konsumpcyjny w wysokości 20.000 którego rata wynosi 1000 zł miesięcznie. Źródłem utrzymania się strony jest uzyskiwany przezeń dochód w wysokości 1800 zł z tytułu umowy o pracę, zaś bieżące koszty utrzymania, poza wspomnianym kredytem wynoszą: 45 zł za paliwo gazowe w butli; dostawy wody – około 33 zł w ujęciu miesięcznym; około 36 zł za energię elektryczną w ujęciu miesięcznym; zakup lekarstw – 80 zł Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedstawił szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, w tym wydatki i dochody. W oparciu o uzyskane informacje ustalono, że wynagrodzenie wnioskodawcy w maju wynosiło netto 1691 zł, wynagrodzenie jego syna wynosi 210,88 zł brutto dziennie, co daje około 5400 brutto miesięcznie (czyli około 3800 zł netto miesięcznie). Z przedstawionych dokumentów wynika również, że w czerwcu zakup lekarstw opiewał na kwotę 154 zł; opłata za odpady komunalne wyniosła 54 zł; opłata za energię elektryczną – 98,82 zł; dostawy wody (w ujęciu trzymiesięcznym – 71,28 zł. Dodatkowo w czerwcu br. wnioskodawca zakupił opał (węgiel 7 ton) za kwotę 4550 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. W odniesieniu do sytuacji skarżącego nie można stwierdzić, że jego rodzina znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Łączny dochód w jego rodzinie wynosi bowiem około 5000 zł netto miesięcznie (dochody wnioskodawcy i jego syna), a udokumentowane, stałe wydatki kształtują się na poziomie około 300 zł. Nawet, gdyby wydatki te powiększyć o koszt zakupu opału w ujęciu miesięcznym - czyli kwotę 400 zł, to i tak środki pozostające do dyspozycji strony pozwalają zarówno na opłacenie kosztów sądowych jak i poniesienie wydatków na profesjonalnego pełnomocnika. Oceny tej nie zmienia okoliczność, iż rodzina wnioskodawcy spłaca zaciągnięty kredyt, albowiem nie można zaakceptować poglądu, zgodnie z którym zobowiązania prywatne miałyby mieć pierwszeństwo przed należnościami o charakterze publicznym, do których niewątpliwie zaliczają się koszty sądowe. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.