II SA/Gl 401/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi E.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie zmiany stosunków wodnych na gruncie oddala skargę. Przed Wójtem Gminy B. toczy się postępowanie administracyjne z wniosku obecnie skarżącej E. N. w sprawie naruszenia stosunków wodnych powodujących zalewanie działek nr 1 i 2 położonych w B. przy ulicy [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. organ pierwszej instancji, wskazując na art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zawiesił postępowanie do czasu otrzymania informacji od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. w sprawie prawidłowości wykonanych odprowadzeń wód opadowych na działkach położonych w B., oznaczonych numerami 3 i 4. Postanowieniem z dnia [...] r. organ z powołaniem na art. 97 § 2 i art. 101 § 1 k.p.a. podjął zawieszone postępowanie. Wskazał, że pismami z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. organ nadzoru budowlanego udzielił oczekiwanych informacji. W pouczeniu o środkach prawnych poinformował, iż na postanowienie nie przysługuje zażalenie. Pomimo tego pouczenia skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wskazała, że postępowanie prowadzone przed organem nadzoru budowlanego nie zostało jeszcze zakończone. W jej ocenie powinno się ono zakończyć wydaniem postanowienia w trybie art. 106 § 5 k.p.a., na które przysługiwałoby zażalenie. Skoro postępowanie to nie zostało w ten sposób zakończone, to brak było podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania głównego. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Opierając się na treści art. 101 § 3 k.p.a. Kolegium uznało, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła skarżąca. W zasadniczej części w skardze powtórzone zostały argumenty zawarte w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji. Dodatkowo skarżąca wniosła o zbadanie zgodności z prawem zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zrelacjonowała przebieg trwającego od [...] r. postępowania w sprawie zalewania jej działek. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak również poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie podtrzymując w pełni swą argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem niniejszego postępowania jest sądowa kontrola postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie w przedmiocie podjęcia z urzędu postępowania w sprawie zmiany stosunków wodnych. Rozpatrując sprawę dopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania należy na początku odwołać się do art. 141 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepis ten przesądza o zamkniętym katalogu zaskarżalnych postanowień w określonym stanie prawnym. Nie ma tu znaczenia wola adresata postanowienia czy przekonanie organu o konieczności zapewnienia obrony prawnej (wyrażone np. w pouczeniu o prawie wniesienia środka prawnego). W konsekwencji dopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie w żaden sposób nie można domniemywać (por.: G. Łaszczyca, Postanowienia w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2012). Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Dokonując wykładni a contrario należy przyjąć, iż od innych postanowień "związanych" z zawieszeniem postępowania, samoistny środek zaskarżania przysługiwać nie będzie. Takie też stanowisko dominuje w orzecznictwie sądów administracyjnych. Można tu przytoczyć choćby wyrok WSA w Olsztynie z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. II SA/Ol 1304/12, w którym Sąd uznał, iż "zażalenie dopuszczalne jest jedynie na postanowienia wstrzymujące tok postępowania, tj. na postanowienie o zawieszeniu i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Pozostałe dwa rodzaje postanowień "w przedmiocie" czy też "w sprawie zawieszenia", tj. postanowienie odmawiające zawieszenia i postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie są zaskarżalne. Podobne stanowisko zajął skład orzekający w wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 lutego 2013 r., sygn. VII SA/Wa 1987/12, wskazując, iż o ile zażalenie służy na postanowienie "w sprawie zawieszenia postępowania", a więc nie tylko o zawieszeniu postępowania, ale i o odmowie zawieszenia postępowania, to już na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie nie przysługuje. Służy ono z woli ustawodawcy tylko na odmowę podjęcia zawieszonego postępowania. Odnosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd uznaje, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w prowadzonym postępowaniu prawidłowo zastosowało dyspozycję art. 101 § 3 k.p.a. Na postanowienie o podjęciu postępowania zażalenie nie przysługuje. Sąd nie dopatrzył się również w postępowaniu innych uchybień, które mogły by mieć wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na przedmiot kontroli, jakim jest w niniejszej sprawie postanowienie wydane w trybie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a., Sąd nie odnosi się do pozostałych zarzutów skargi, w szczególności dotyczących kwestionowania zasadności podjęcia postępowania, jak i jego wcześniejszego zawieszenia. Poza granicami niniejszej sprawy pozostają też kwestie związane z merytorycznym rozpoznaniem sprawy w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a. Wskazać jeszcze wypadnie, że powołane orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl