II SA/Gl 409/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. M.W. reprezentowana przez fachowego pełnomocnika wniosła w dniu [...] r. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ja. z dnia [...] [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Do skargi dołączono pismo z dnia [...] r. zatytułowane "wezwanie do zaniechania naruszeń" wystosowane do Rady Miejskiej w J. na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu w pierwszej kolejności wniósł o jej odrzucenie, bowiem według niego skarga ta została wniesiona po upływie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2011 r. wezwano pełnomocnika organu administracji do wskazania daty doręczenia stronie skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r., nr [...] wyznaczając termin 5 dni na dokonanie tej czynności. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ poinformował, że przesyłkę zawierającą wyżej wskazaną odpowiedź doręczono M.W. w dniu [...] r., na potwierdzenie czego załączono zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki listowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wynika z pisma pełnomocnika organu z dnia [...] r. oraz dołączonego do niego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, które to dokumenty znajdującą się w aktach sprawy, odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r. została doręczona na adres skarżącej w dniu [...] r. Termin do złożenia skargi upłynął zatem w dniu [...] r. Tymczasem pełnomocnik M.W. wniósł skargę za pośrednictwem poczty w dniu [...] r., co spowodowało, że została ona złożona z przekroczeniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Sąd wskazuje także, że pismo stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa sporządzone było również przez pełnomocnika strony. Akta nie zawierają jednak pełnomocnictwa wówczas przez M.W. udzielonego, niejasnym jest zatem, czy obejmowało ono tylko sporządzenie pisma, czy też także jego wniesienie, z płynącymi z tego faktu konsekwencjami w zakresie doręczeń. Nawet jednak gdyby przyjąć, że z uwagi na fakt, że M.W. była reprezentowana przez pełnomocnika również przy wnoszeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa i to jemu, a nie skarżącej winna być doręczona przesyłka zawierająca odpowiedź organu (a więc została ona nieprawidłowo doręczona), to jednak przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wskazuje dwa terminy w takich przypadkach. Zakładając, że wnoszący w imieniu skarżącej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa adwokat J.W. nie wiedział o piśmie z dnia [...] r., sytuację tę należałoby - zdaniem Sądu - traktować jak nieudzielanie odpowiedzi przez organ, zatem termin do wniesienia skargi upływał w sześćdziesiątym dniu liczonym od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, tj. w tym przypadku w dniu [...] r. Mając na uwadze obie daty, tj. [...] r. oraz [...] r. należy stwierdzić, że skarga przesłana w dniu [...] br. na adres Rady Miejskiej w J. została wniesiona z przekroczeniem terminów wskazanych w art. 53 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji skarga, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.