II SA/Gl 41/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 41/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wobec niewniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz środka zaskarżenia od powyższego wyroku, orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 25 lipca 2015 r. W dniu 30 lipca 2015 r. A. P. złożył osobiście do Sądu pismo procesowe, w którym zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając wniosek wskazał, że ze względu na nieobowiązkowe stawiennictwo na rozprawie oczekiwał, iż wyrok zostanie mu doręczony na piśmie. Ponieważ takowego pisma nie otrzymał, w dniu 30 lipca 2015 r. zgłosił się w tej sprawie do Sądu, gdzie został poinformowany o oddaleniu skargi. W związku z powyższym wnosi o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący podał, że przyczyną niedopełnienia czynności w terminie był fakt, iż ze względu na nieobowiązkowe stawiennictwo na rozprawie, oczekiwał doręczenia wyroku na piśmie. Zakładał również, że jako osobie składającej skargę, wyrok ten zostanie przesłany w formie pisemnej do domu. Zdaniem Sądu w kontekście wskazanych przez skarżącego okoliczności, nie można uznać, iż nie ponosi on winy. Przede wszystkim wskazać trzeba, że doręczone skarżącemu pisemne zawiadomienie o terminie rozprawy (doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 19 maja 2015 r. na adres wskazany w skardze) zawierało zarówno telefon i adres Sądu oraz sygnaturę akt, jak również pouczenie, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy oraz, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (karta nr 35 i 55 – akt sądowych). Skoro skarżący nie wziął udziału w rozprawie to w jego interesie leżało dowiedzenie się (chociażby telefonicznie), jaki w sprawie zapadł wyrok i ewentualnie złożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Niefrasobliwością było natomiast ze strony skarżącego założenie, że wyrok może być dla niego jedynie korzystny i zostanie mu doręczony z urzędu. A zatem przy należytej dbałości o swoje sprawy skarżący mógł zasięgnąć informacji o treści wyroku drogą telefoniczną i tym samym złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia w terminie. W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Doszło bowiem do tego zdaniem Sądu, w wyniku co najmniej niedbalstwa, czy też braku należytej staranności skarżącego. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.