II SA/Gl 414/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk,, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant referent Joanna Drożdżał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko 1. uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wójt Gminy J. po rozpatrzeniu wniosku "A" SA w W., orzekł o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie sieci wodociągowej "J. – K., sieć wodociągowa ETAP II – studnie głębinowe". Następnie po rozpatrzeniu wniosku J. B., A. K., D. M. i Z. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] r. orzekło o odmowie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji, zaś po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kolegium utrzymało powyższą decyzję w mocy. Skargę na decyzję ostateczną wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. B., lecz następnie ją cofnęła, co skutkowało umorzeniem postępowania sądowego na mocy prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/GL 1229/10. Drugi wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r. złożył R. B. W wyniku jego rozpoznania Kolegium decyzją z dnia [...] r. odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji, a po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kolegium decyzją z dnia [...] r. nr [...], utrzymało w mocy poprzednią decyzję tego organu. Jednakże wskutek skargi R. B. wyrokiem z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt II SA/GL 150/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność obydwu decyzji Kolegium. Wyrok ten nie jest prawomocny ( wniesiono skargę kasacyjną). Jednakże uprzednio, bo wnioskiem z dnia 25 marca 2010 r. grupa 44 mieszkańców J., powołująca się na posiadanie przymiotu strony z racji posiadania tytułu prawnego do działek sąsiednich z terenu inwestycji, domagała się wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy J. z dnia [...] r. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, powołując się na fakt równoległego prowadzenia sprawy o stwierdzenie nieważności tej samej decyzji. Jednakże postanowienie to zostało uchylone przez SKO w B. postanowieniem z dnia [...] r. Następnie Wójt Gminy J. decyzją z dnia [...] r. odmówił wznowienia postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawców Samorządowe Kolegium Oodwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekło o uchyleniu decyzji odmownej i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę na decyzję ostateczną wniósł inwestor, lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 maja 2011 r. sygn. akt II SA/GL 80/11 zawiesił postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia prowadzonych przed tym sądem spraw sygn. akt II SA/GL 1229/10 i II SA/GL 150/11. Z kolei Wójt Gminy J. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] r. działając na podstawie art. 148 i art. 149 § 1 i 2 kpa w wyniku decyzji Kolegium z dnia [...] r. wznowił postępowanie, zakończone decyzją z dnia [...] r., zaś pismem z dnia 22 lutego 2011 r. organ ten odpowiadając na wniosek o zawieszenie postępowania, poinformował że wniesienie skargi do sądu na decyzję SKO z dnia [...] r., nie stanowi podstawy do wstrzymania działań organu. W dniu 11 lutego 2011 r. "A" SA. w Z. powtórnie wniosła o zawieszenie postępowania wznowieniowego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa z dwóch powodów : 1) z uwagi na wniesienie skargi do sądu na decyzję Kolegium z dnia [...] r., 2) wobec toczenia się postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi J. B. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r., które jako dalej idące, powinno być rozstrzygnięte w pierwszej kolejności. Żądanie to ponowiono kolejnymi pismami z dat 15 i 25 lutego 2011 r. Po rozpatrzeniu wniosku Wójt Gminy J. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], podjętym na podstawie art. 98 § 1 kpa, odmówił zawieszenia postępowania. Zdaniem organu w niniejszej sprawie brak bowiem przesłanek do fakultatywnego zawieszenia postępowania, jak również nie zachodzi podstawa obligatoryjnego zawieszenia z mocy art. 97 kpa. W zażaleniu na powyższe postanowienie "A" SA. zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 124 § 1 i 2 kpa – poprzez brak wskazania podstawy prawnej i uzasadnienia. Powołując się na poglądy doktryny i orzecznictwa, żaląca się podniosła, że nie jest dopuszczalne jednoczesne prowadzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i wznowienia postępowania i z uwagi na skutek stwierdzenia nieważności decyzji ( ex tunc ), należy dać prymat takiemu postępowaniu. Nadto, strona podtrzymała stanowisko o konieczności zawieszenia postępowania z uwagi na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4, art. 123 i art. 138 § 2 w zw. z art. 144 kpa, orzekło o uchyleniu postanowienia odmownego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zdaniem organu II instancji, dopóki nie zostanie ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta kwestia stwierdzenia nieważności decyzji, nie jest możliwe jej merytoryczne rozpoznawanie w trybie wznowienia postępowania w tej samej sprawie ( vide : wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 307/09, LEX nr 555367). Nadto, w ocenie Kolegium, zawieszenie postępowania uzasadnia także fakt wniesienia skargi na decyzję tego organu z dnia [...] r., przy czym wznowienie postępowania nastąpiło w konsekwencji tej decyzji postanowieniem z dnia [...] r. ( m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/GL 794/09). Wreszcie, Kolegium zwróciło uwagę na istotne naruszenie art. 107 § 3 kpa. Z tych względów zażalenie uwzględniono. Skargę na powyższe postanowienie wniósł R. B., domagając się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, art. 10 § 1, art. 7 i 8 kpa oraz art. 7 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie brak przesłanek do zawieszenia postępowania w świetle przywołanego orzecznictwa, a w szczególności nie uzasadnia tego fakt wniesienia skargi przez J. B. ( sygn. akt II SA/GL 1229/10), która wszak została cofnięta, bo w takim wypadku to Kolegium winno było zawiesić postępowanie przed wydaniem decyzji z dnia [...] r. Nadto skarżący wskazał na naruszenie jego gwarancji procesowych. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Uczestnik postępowania "A" SA w piśmie z dnia 20 lipca 2011 r. wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i powołując się na fakt zawieszenia postępowania w sprawie II SA/GL 80/11, dotyczącej skargi na decyzję SKO z dnia [...] r. W toku rozprawy sądowej pełnomocnik uczestnika wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia spraw tj. Sądu II SA/GL 150/11, a także II SA/GL 80/11 i 496/11. Dodatkowo wyjaśnił, że Wójt Gminy J. postanowieniem z dnia [...] r. powtórnie odmówił zawieszenia postępowania, lecz na wskutek zażalenia "A" SA., Kolegium postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchyliło to postanowienie i orzekło o zawieszeniu postępowania wznowieniowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowań sądowychII SA/GL 414/11, II SA/GL 496/11 i II SA/GL 150/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. W pierwszym rzędzie wskazać przyjdzie, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 138 § 2 w zw. z art. 144 kpa. Na tej podstawie organ odwoławczy władny jest uchylić postanowienie organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, gdy postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Tymczasem w niniejszej sprawie Kolegium wydając postanowienie kasatoryjne nie wskazało na żadne braki postępowania wyjaśniającego, a jedynie na istotne naruszenie przez organ I instancji art. 107 § 3 kpa z powodu braku uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. Co więcej, motywy zaskarżonego postanowienia jednoznacznie wskazują, że organ odwoławczy dopatrzył się w niniejszej sprawie podstaw do obligatoryjnego zawieszenia postępowania z mocy art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Sądowa kontrola postanowienia sprawowana jest na podstawie stanu faktycznego i prawnego z daty jego wydania. W tej zaś dacie, tj. w dniu 19 kwietnia 2011 r. nie toczyło się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r., objętej później wszczętym postępowaniem wznowieniowym. Wznowienie postępowania w tejże sprawie nastąpiło bowiem w dniu [...] r. na mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy wówczas funkcjonowała w obrocie prawnym ostateczna i prawomocna decyzja Kolegium z dnia [...] r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r. Nie toczyło się też w dacie orzekania przez Kolegium w niniejszej sprawie żadne postępowanie sądowe, bowiem sprawa tut. Sądu sygn. akt II SA/GL 1229/10 była prawomocnie zakończona poprzez umorzenie postępowania sądowego. Gdy zaś idzie o drugie postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. wszczęte na żądanie skarżącego R. B., zostało ono ostatecznie zakończone na mocy decyzji Kolegium z dnia [...] r., orzekającą również o odmowie stwierdzenia nieważności tejże decyzji. Faktem jest, że nieprawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt II SA/GL 150/11, stwierdzono nieważność obydwu decyzji odmownych Kolegium. Jednak istotne są motywy tego wyroku. Otóż, Sąd wskazał na niedopuszczalność prowadzenia drugiego postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, a tym samym wadę z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, polecając umorzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r., bowiem wniosek R. B. dotyczył sprawy rozstrzygniętej już inną wydaną w tym samym przedmiocie decyzją ostateczną. Znamienny jest fakt, że skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Spółka "A", co pozwala na odczytanie rzeczywistych intencji wniosku o zawieszenie postępowania wznowieniowego, które zostało wszczęte w dniu [...] r., a więc wówczas, gdy w obrocie prawnym funkcjonowały dwie decyzje Kolegium o odmowie stwierdzenia nieważności spornej decyzji. Zatem w dacie orzekania przez Kolegium w kwestii przesłanek do zawieszenia postępowania wznowieniowego, nie toczyło się postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji. Toczące się postępowanie sądowoadministracyjne wskutek skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu w sprawie II SA/GL 150/11, nie stanowi zaś zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Podobnie, nie uzasadnia zawieszenia postępowania wznowieniowego fakt wniesienia skargi na decyzję kasacyjną Kolegium z dnia [...] r., którą to decyzją uchylono decyzję o odmowie wznowienia postępowania, co otworzyło drogę do wydania przez organ I instancji postanowienia o wznowieniu postępowania ( sygn. akt II SA/GL 80/11). Jak bowiem wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 22 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/GL 525/11, oddalając skargę na postanowienie SKO w B. o odmowie zawieszenia postępowania, późniejsze wyeliminowanie decyzji na mocy wyroku sądowego stanowi przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 8 kpa – w przeciwieństwie do przypadku odmiennego zagadnienia wstępnego z pkt 7 tego przepisu. Sąd wskazał, że z mocy art. 97 § 1 pkt 4 kpa, organ administracji zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego, które samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania ( vide : B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. Beck, W-wa 2011 r. str. 377). Istotne są przy tym obowiązki organu po zawieszeniu postępowania ze względu na zagadnienie prawne i tryb nadzwyczajny rozstrzygania zagadnienia wstępnego. Mianowicie, zgodnie z art. 100 § 1 kpa, organ administracji, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt. 4, zobowiązany jest do równoczesnego wystąpienia do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo wezwania strony do wystąpienia o to w oznaczonym terminie, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu. O ile zaś zawieszenie postępowania z przyczyny określanej w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważną szkodę dla interesu społecznego, organ administracji rozstrzyga zagadnienie wstępne we własnym zakresie ( art. 100 § 2 kpa ). Tak samo organ administracji winien postąpić w przypadku, gdy strona mimo wezwania nie wystąpiła o rozstrzygnięcie zagadnienia albo gdy zawieszenie postępowania mogłoby spowodować niepowetowaną szkodę dla strony. W tym jednak wypadku organ może uzależnić załatwienie sprawy od złożenia przez stronę stosownego zabezpieczenia ( art. 100 § 3 kpa ). Oczywiste jest, że tego rodzaju tryb, uregulowany przepisem art. 100 kpa, nie przystaje do postępowania w sprawie wnoszenia skarg do sądu administracyjnego na decyzje ostateczne. Mianowicie, ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pozostawia podmiotowi, który ma w tym interes prawny, prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organizacji społecznej, czy wreszcie innym podmiotom, wymienionym w odrębnych ustawach, uprawnienie do wniesienia skargi ( art. 50 tej ustawy ) i wyznacza 30 - dniowy termin liczony od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie ( art. 53 § 1 ustawy ). Zatem ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyklucza obowiązek wniesienia skargi i nie stwarza legitymacji czynnej organu administracji, właściwemu do merytorycznego rozstrzygnięcia innej sprawy administracyjnej. Organ taki nie jest też władny dokonać we własnym zakresie oceny zasadności skargi wniesionej na inną decyzję ostateczną, jako że decyzja taka ma walor wiążący ( art. 16 kpa ). Co więcej, przy przyjęciu, że wniesienie skargi na decyzję ostateczną obliguje organ administracji do zawieszenia postępowania z mocy art. 97 § 1 pkt 4 kpa, całkowicie zbędny byłby przepis art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustawodawca jako zasadę przewidział, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wstrzymanie wykonania takiego aktu następuje zaś jedynie na wniosek skarżącego w przypadku wystąpienia przesłanek ustawowych i wymaga wydania odrębnego postanowienia organu, którego działania zaskarżono, bądź sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie o wstrzymaniu wykonania aktu traci też moc z chwilą wydania przez sąd I instancji orzeczenia kończącego postępowanie ( art. 61 § 6 tej ustawy ). Tryb ochrony tymczasowej byłby zaś zbędny, gdyby przyjąć, że samo wniesienie skargi na decyzję ostateczną obliguje organ administracji do zawieszenia postępowania. Zawieszenie postępowania musiałoby zaś nastąpić z urzędu i w każdej sprawie, co doprowadziłoby do paraliżu administracji. Nie jest też możliwe doprowadzenie do sytuacji, w której rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, będzie kolidowało z orzeczeniem sądu administracyjnego, uwzględniającego skargę. Przepis art. 145 § 1 pkt 8 kpa, nakazuje bowiem wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli decyzja ta została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela powyższy pogląd, że wniesienie skargi do sądu na decyzję nie blokuje biegu dalszego postępowania administracyjnego z mocy art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W niniejszej sprawie w dacie wydania zaskarżonego postanowienia toczyły się zaś przed tut. Sądem jedynie sprawy II SA/GL 80/11, zaś wskutek skargi kasacyjnej, wyrok w sprawie II SA/GL 150/11, był nieprawomocny. Wbrew twierdzeniom uczestnika postępowania Spółki "A, nie podważa powyższego stanowiska co do braku przesłanek z art. 97 § 1 pkt 4 kpa, fakt zawieszenia postępowania w sprawie tut. Sądu II SA/GL 80/11 ( vide: postanowienie k. 59 akt sądowych). Przywołana tam przesłanka zawieszenia z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma przede wszystkim charakter fakultatywny. W dacie wydania tego postanowienia Sądu, tj. 23 maja 2011 r., nie była też zakończona decyzją ostateczną kwestia stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r. Tymczasem sprawa ta była zakończona ostatecznymi decyzjami Kolegium w czasie rozpatrywania wniosku o zawieszenie postępowania wznowieniowego. Z tych też względów skład orzekający nie uwzględnił wniosku uczestnika postępowania o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie II SA/GL 150/11, tj. rozpatrzenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 7 września 2011 r., a także zakończenia spraw II SA/GL 80/11 i II SA/GL 496/11 ( ta ostatnia dotyczy skargi J. B. na decyzję Kolegium z dnia [...] r. nr [...], mocą której uchylono decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] r. o uchyleniu – w wyniku wznowienia postępowania – spornej decyzji z dnia [...] r. i odmowie wydania decyzji środowiskowej oraz przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji). Jak już bowiem podano, zawieszenie postępowania sądowego nie jest obligatoryjne, a zdaniem składu orzekającego, wniosek uczestnika zmierzał jedynie do przewlekłości postępowania i zapobieżenia skutkowi ewentualnego uchylenia decyzji dotychczasowej w wyniku wznowienia postępowania z uwagi na materialnoprawny charakter terminu z art. 146 § 1 kpa. Zatem zawieszenie niniejszego postępowania sądowego mogłoby doprowadzić do naruszenia uprawnień skarżącego do domagania się uchylenia decyzji dotychczasowej w trybie wznowionym – wobec bezskuteczności żądania stwierdzenia nieważności tej decyzji w świetle dwóch ostatecznych decyzji Kolegium. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma też znaczenia dalszy bieg sprawy administracyjnej po wydaniu zaskarżonego postanowienia kasatorytjnego, a to z uwagi na konieczność uchylenia kolejnych aktów w trybie art. 145 § 1 pkt 8 kpa – w wyniku niniejszego wyroku, o ile stanie się on prawomocny. Nie sposób też nie zauważyć, że Kolegium tym razem nie dopatrzyło się podstaw do zawieszenia postępowania do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowego na postanowienie kasacyjne z dnia [...] r., co dobitnie świadczy o niekonsekwencji organu. Przywołane zaś przez Kolegium orzecznictwo, zwłaszcza wyrok tut. Sądu w sprawie II SA/GL 794/09, nie dotyczy stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów zaskarżone postanowienie jako wydane z naruszeniem art. 138 § 2 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 97 § 1 pkt 4 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie mogło się ostać i podlegało uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec uwzględnienia skargi należało orzec o niewykonalności zaskarżonego aktu po myśli art. 152 tej ustawy. O kosztach postępowania, obejmujących wpis w kwocie 200 zł, rozstrzygnięto na wniosek skarżącego zgodnie z art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 cyt. ustawy. Rozpoznając ponownie zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, Kolegium winno zatem zgodnie z powyższymi wskazaniami orzec o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. su.