II SA/Gl 42/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Referent stażysta Joanna Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi K. J. na uchwałę Rady Gminy w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych. Rada Gminy J. podjęła w dniu [...]r. uchwałę nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J. w zakresie lokalizacji usług nieuciążliwych i zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...] ( działka nr 1) oraz lokalizacji usług nieuciążliwych i handlu przy ul. [...] ( działki nr 2 i 3). Jako podstawę prawną aktu powołano przepisy art. 20 ust. 1 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), stwierdzając nadto zgodność z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Jaworze. Powyższa uchwała została opublikowana w Dz. Urzęd. Woj. [...] z dnia [...]r. Nr 54 poz. 1213. Pismem z dnia [...]r., które wpłynęło do Urzędu Gminy J. w dniu [...]r., grupa mieszkańców Gminy J. w tym skarżący K. J., wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając sprzeczność uchwały z interesem społecznym oraz niezgodność z ustaleniami studium, przeznaczającym rejon ul. [...] pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, brak przeprowadzenia publicznej dyskusji nad projektem planu z udziałem radnych, brak precyzyjnej definicji usług nieuciążliwych, brak informacji o skutkach finansowych dla Gminy, nieuwzględnienie uwag sąsiadów, brak opinii organu ochrony środowiska i sprzeczność uchwały z programem ochrony środowiska Gminy J. Pismem z daty [...]r. Zastępca Wójta Gminy J. poinformował, że kwestionowana uchwała Rady Gminy została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z kolei Przewodniczący Rady Gminy J. pismem z daty [...]r. poinformował mieszkańców ul. [...], wymienionych w wezwaniu z daty [...]r. o przedłużeniu terminu udzielenia odpowiedzi do końca [...] r. w związku z koniecznością zajęcia stanowiska przez komisje przed podjęciem uchwały Rady. Powołując się na bezskuteczność wezwania i brak odpowiedzi Rady Gminy J. do dnia [...]r., pismem z daty [...]r., które wpłynęło do Urzędu Gminy J. w dniu [...]r. K. J. i J. S. wnieśli skargi na powyższą uchwałę Rady Gminy z dnia [...]r. Skargę J. S. odrzucono na mocy prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 marca 2010 r. z powodu nieuiszczenia wpisu. Rozpatrując skargę K. J., Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 51/09 (LEX nr 515664), zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 152, poz. 1270 ze zm.). Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Z tego względu nie ma podstaw do wyłącznie stosowania art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku wnoszenia skargi na uchwałę organu gminy. Wyłączenie w art. 102a ustawy o samorządzie gminnym dotyczy jedynie wyłączenia stosowania art. 52 § 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc wyłączenia wezwania, o którym mowa w tych przepisach, co oznacza, że wniesienie skargi na uchwałę rady gminy jest przypadkiem, o którym mowa w art. 53 § 2 tego Prawa. Analiza art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 35 k.p.a. nie daje podstaw do wnioskowania, że po stronie organu powstaje uprawnienie do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia w terminie dwóch miesięcy od dnia wniesienia wezwania oraz że tego rodzaju uprawnienie organu gminy jest przeszkodą do wniesienia skargi przed załatwieniem wezwania przez organ gminy. Za takim stanowiskiem nie może przemawiać to, że załatwienie wezwania przez radę gminy wymaga zwołania posiedzenia rady, co wymaga stosowanego czasu. Należy bowiem zwrócić uwagę, że przepis ten dotyczy nie tylko spraw skomplikowanych, ale także prostych, a ponadto nie tylko uchwał rady gminy, ale również zarządzeń innych organów gminy. Nie sposób więc przyjąć, bez względu na to jaki akt i jakiego organu jest zaskarżany, iż z przepisu art. 101 ust. 3 w związku z art. 35 k.p.a. wynika jednolity termin do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia wynoszący dwa miesiące. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, co należy rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenie prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takie stanowisko zostało zaprezentowane i przekonywująco uzasadnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 ( ONSAiWSA z 2007 r., z.3, poz. 60). Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący K. J. wraz z innymi mieszkańcami, który jednak nie udzieli mu później pisemnego upoważnienia do wniesienia skargi w ich imieniu, złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...]r. Od tego dnia rozpoczął zatem bieg 60 – dniowy termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie zaskarżono ( art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast skarga została złożona w Urzędzie Gminy J. w dniu [...]r. co potwierdza prezentata i została zarejestrowana pod L.dz. 8389. Wskazana data wniesienia skargi wynika też z treści odpowiedzi na nią, którego to faktu skarżący nie negował. Zatem wniesienie skargi nastąpiło osobiście w dniu [...]r., czyli po upływie 60 dni od wezwania. Rozważenia wymagała więc kwestia, czy doszło do przerwania biegu 60 – dniowego terminu, liczonego od dnia [...]r., który otwierałby kolejny 30 – dniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy. Jest poza sporem, że do dnia [...]r. jako końca 60 – dniowego terminu od wezwania, Rada Gminy J., który to organ podjął zaskarżoną uchwałę, nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Stanowisko w tej sprawie zajął natomiast Wójt Gminy J. Jego pismo z dnia [...]r. zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]r., co potwierdza dokumentacja złożona przy odpowiedzi na skargę. Z kolei Przewodniczący Rady Gminy J. pismem z daty [...]r. poinformował skarżącego o przedłużeniu terminu do rozpatrzenia sprawy przez Radę. Jednakże zdaniem sądu administracyjnego, oba powyższe pisma nie mogą być kwalifikowane jako odpowiedź na wezwanie w rozumieniu art. 53 § 2 ustawy, której doręczenie otwierały nowy, 30 – dniowy termin do wniesienia skargi. Przepis ten stanowi bowiem o udzieleniu odpowiedzi organu, do którego skierowano wezwanie. Wójt Gminy J. jako organ wykonawczy nie jest władny do rozpatrzenia wezwania skierowanego do Rady Gminy. Uwzględnienie wezwania możliwe jest jedynie przez organ, który podjął kwestionowany akt ( w tym wypadku – Radę Gminy J. ). Żadnych kompetencji w tym zakresie nie posiada też Przewodniczący Rady. Nadto, jego pisma z daty [...]r. i tak doręczono skarżącemu po upływie 60 – dniowego terminu od wezwania. Stąd też w niniejszej sprawie nie doszło do przerwania biegu 60 – dniowego terminu do złożenia skargi, liczonego od dnia wniesienia wezwania. Termin ten upłynął w dniu [...]r. Zatem złożenie skargi w dniu 16 grudnia 2009 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, wskazanego w art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro skarżący nie wniósł o przywrócenie uchybionego terminu, skarga podlega odrzuceniu bez badania jej zasadności na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego w kwocie 300 zł oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.