II SA/Gl 420/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na czynność Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 25 lutego 2010 r. G. P. wystąpił do Starosty [...] z żądaniem zwrotu kwoty 425 zł tytułem opłaty za wydanie karty pojazdu dla motocykla marki [...], o nr rejestracyjnym [...], pobranej w dniu [...] r. w trakcie rejestracji tego pojazdu. Starosta [...] pismem z dnia 8 marca 2010 r., nr [...] odmówił zwrotu żądanej opłaty. G. P. po doręczeniu mu tej odpowiedzi w piśmie z dnia 11 marca 2010 r. wezwał Starostę do usunięcia naruszenia prawa w związku z powyższą czynnością. W odpowiedzi na to wezwanie organ pismem z dnia 15 marca 2010 r. (doręczonym wnioskodawcy w dniu 17 marca 2010 r.) podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. G. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wymienioną czynność Starosty [...] z dnia 8 marca 2010 r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 599/10 Sąd odrzucił tę skargę z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Orzeczenie to uprawomocniło się. Pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. G. P. ponownie wystąpił do Starosty [...] z żądaniem zwrotu nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu dla motocykla marki [...], o nr rejestracyjnym [...]. W odpowiedzi pismem z dnia 22 lipca 2011 r. organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 8 marca 2010 r., wskazał jednocześnie na prawomocne zakończenie postępowania w sprawie zwrotu opłaty powyższym postanowieniem Sądu odrzucającym skargę. Pismem z dnia 19 listopada 2012 r. G. P. po raz kolejny zwrócił się do Starosty [...] z żądaniem zwrotu nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu dla motocykla marki [...], o nr rejestracyjnym [...]. W odpowiedzi na to wezwanie Starosta [...] pismem z dnia [...] r., nr [...] ponownie odwołał się do swojego stanowiska zawartego w piśmie z dnia 8 marca 2010 r., nr [...] oraz postanowienia Sądu z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 599/10. Pismem z dnia 7 grudnia 2012 r. G. P., wskazując na powyższą odpowiedź organu, wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Ustosunkowując się do tego wezwania Starosta [...] w piśmie z dnia 24 grudnia 2012 r. zwrócił uwagę, że w sprawie dotyczącej zwrotu opłaty za kartę pojazdu o nr rejestracyjnym [...] podjął już orzeczenie w dniu 8 marca 2010 r., w sprawie tej orzekł również Sąd, który postanowieniem z dnia 7 lipca 2010 r. odrzucił skargę. W dniu 28 stycznia 2013 r. G. P. wniósł, za pośrednictwem Starosty [...], skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na czynność tego organu z dnia [...] r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżący kwestionuje prawidłowość odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu dla motocykla marki [...], o nr rejestracyjnym [...], uiszczonej w trakcie rejestracji pojazdu, na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137, poz. 1310). Jako przedmiot skargi wskazuje czynność Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...]. Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07 (ONSAiWSA 2008 r. nr 2, poz. 21) wyjaśnił, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa. Jednakże skargę wnosi się do sądu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest więc od skorzystania na drodze administracyjnej z trybu określonego w art. 52 § 3 Ppsa. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa. Jednocześnie, w myśl art. 53 § 2 Ppsa, skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie rozważenia wymaga zatem, czy zaskarżona w sprawie czynność Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], stanowiąca odpowiedź na wystosowane przez skarżącego kolejne (trzecie) żądanie zwrotu nadpłaconej opłaty za wydanie karty pojazdu, zawarte we wniosku z dnia 19 listopada 2012 r., mogła być przedmiotem dopuszczalnego i skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a w konsekwencji przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu brak jest takiej możliwości. Nie można pominąć faktu, że już pismem z dnia 25 lutego 2010 r. G. P. wystąpił do Starosty [...] z żądaniem zwrotu nadpłaconej opłaty za wydanie karty powołanego na wstępie pojazdu. Na skutek tego wniosku Starosta [...] czynnością z dnia 8 marca 2010 r., nr [...] orzekł o odmowie zwrotu żądanej opłaty, po czym skarżący w dniu 11 marca 2010 r. w ustawowym terminie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a następnie odmowę zwrotu opłaty zaskarżył do sądu administracyjnego. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, że niedopuszczalne jest traktowanie instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako środka prawnego, który nie wywołuje żadnych skutków prawnych i wobec tego wezwanie może być powtarzane wielokrotnie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1954/08, postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1000/09, w Opolu z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Op 481/11, w Kielcach z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Ke 660/11 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane w art. 52 § 3 Ppsa wezwanie ograniczone czternastodniowym terminem, nie może więc być skutecznie wnoszone wielokrotnie i w dowolnym terminie, gdyż przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej czynności tylko jeden raz. Każde następne pismo strony nie posiada już waloru takiego wezwania. Tym samym przyjąć należało, że pierwsze wezwanie z dnia 11 marca 2010 r. stanowiło wyczerpanie na drodze administracyjnej przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia i wyznaczało termin, w którym dopuszczalne było zaskarżenie przez niego czynności Starosty [...] w sprawie odmowy zwrotu pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu dla motocykla marki [...], o nr rejestracyjnym [...]. Skarżący skorzystał z uprawnienia do zaskarżenia czynności, wnosząc pismem z dnia 10 maja 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 599/10. Zgłoszenie po raz trzeci przez skarżącego żądania skutkowało co prawda ponownym udzieleniem przez organ odpowiedzi pismem z dnia [...] r. odnoszącej się do jednej i tej samej sprawy administracyjnej (dotyczącej tego samego podmiotu, identycznego uprawnienia, opartego na tej samej podstawie prawnej). Wystosowane przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawarte w piśmie z dnia 7 grudnia 2012 r., nie mogło zatem odnieść zamierzonego skutku, tj. umożliwić skarżącemu skuteczne wniesienie skargi na odmowną czynność zwrotu spornej opłaty za kartę pojazdu. Nie ma przy tym znaczenia, że skarżący czynność z dnia [...] r. zaskarża po raz pierwszy. W świetle przedstawionych rozważań za niedopuszczalną należało uznać skargę G. P. wniesioną na czynność Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], co stwarza podstawę do jej odrzucenia na mocy art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.