II SA/Gl 421/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R., M. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego dla miasta B. z dnia [...] r. nr [...], którą nakazano skarżącym rozbiórkę okna otwieralnego znajdującego się w ścianie granicznej budynku gospodarczego usytuowanego na posesji nr 1 przy ul. [...] w B. w ścianie zbliżonej do granicy z działką nr 2 i doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z warunkami technicznymi przez zamurowanie otworu okiennego lub wypełnienie tego otworu materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie o odporności ogniowej E30. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach profesjonalny pełnomocnik skarżących zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał na zły stan zdrowia skarżącej i związane z tym koszty leczenia, a także inne wydatki, w tym zakup wymaganych decyzją administracyjną z dnia [...] r. drzwi przeciwpożarowych. Nadto, podał, że w sprawie nie zostało ustalone, czy nie jest możliwe doprowadzenie przedmiotowego otworu okiennego do zgodności z obowiązującymi przepisami w sposób mniej inwazyjny i mniej kosztowny. Ustosunkowując się do tego wniosku uczestnik postępowania M. M. wniósł o jego oddalenie. Mając na względzie stan zdrowia skarżącej zwrócił jednakże uwagę, że nałożony obowiązek dotyczy otworu okiennego o niewielkich rozmiarach, wobec tego koszty poniesione na jego realizację, zwłaszcza w przypadku użycia budulca typu pustak nie będą znaczne, w tym te związane z robocizną. Uczestnik wskazał także na możliwość odzyskania stolarki okiennej i jej sprzedaży, co pozwoli na rekompensatę w/w kosztów. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Jednakże należy mieć również na względzie, że treść złożonego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, wniosku nie może sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jej twierdzenia winny być poparte określonymi dokumentami źródłowymi. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza bowiem dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanego wniosku zauważyć wymaga, że profesjonalny pełnomocnik skarżących upatruje zasadność złożonego wniosku w trudnej sytuacji finansowej skarżących w kontekście kosztów związanych z realizacją nałożonego obowiązku. Jednocześnie jednak poza wykazaniem, jaka jest wysokość świadczeń emerytalnych skarżących oraz faktu złego stanu zdrowia skarżącej nie przestawił on żadnych dokumentów bądź wyliczeń mających zobrazować, jakie koszty skarżący ponoszą w związku ze swym utrzymaniem, a przede wszystkim, jaki jest koszt wykonania zaskarżonej decyzji. Nie może ulegać wątpliwości, że tylko zestawienie obu tych wyliczeń pozwoliłoby na ocenę Sądu, czy w istocie realizacja nałożonego na skarżących obowiązku pociąga za sobą przesłankę z art. 61§ 3 Ppsa. Dalsza argumentacja wniosku odnosząca się do zarzutu związanego z brakiem ustaleń po stronie organu pierwszej instancji innego sposobu doprowadzenia przedmiotowego otworu okiennego do zgodności z obowiązującymi przepisami nie mogła być brana przez Sąd pod uwagę na obecnym etapie postępowania, albowiem dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko co do naruszenia prawa przez organy administracyjne. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.