II SA/Gl 425/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi – Spółce "A" Sp. z o.o. w C. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z parkingiem podziemnym, przebudowę infrastruktury technicznej kolidującej z projektowaną inwestycją, rozbiórkę budynku frontowego, rozbiórkę budynku gospodarczego na działkach o nr ewid. 1, 2, 3, 4, obręb [...], budowę trzech zjazdów publicznych oraz wykonanie robót budowlanych związanych z nadbudową kominów budynku na działce o nr ewid. 5, obręb [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego wniosła Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w C.. W skardze tej zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że inwestycja z dużą dozą prawdopodobieństwa będzie miała wpływ na sposób korzystania z sąsiednich nieruchomości. Skarżąca jako właściciel nieruchomości sąsiedniej ma interes prawny w sprawie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji, bowiem nieruchomość ta znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Zasadniczym argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji zdaniem skarżącej są nieodwracalne skutki związane z rozbiórką budynku garażowego, gospodarczego oraz budynku frontowego. Dalej wskazano, że planowana inwestycja jest dużym obszarowo przedsięwzięciem i w sytuacji korzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia, inwestor będzie się musiał liczyć z jej rozbiórką i doprowadzeniem terenu wykorzystywanego do rozbiórki do stanu używalności. Nadto wskazano, że przy tego rodzaju inwestycjach mogą wystąpić nieodwracalne skutki w przyrodzie i w infrastrukturze. Postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] organ odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 26 maja 2017 r. uczestnik postępowania "B" w C. S.A. wniosła o oddalenie skargi oraz o wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku. Przede wszystkim wskazano, że ryzyko szkód związanych z rozbiórką grożącej zawaleniem zabudowy, nie dotyka strony skarżącej, lecz w pierwszej kolejności "B" w C. S.A. jako właściciela nieruchomości, na której ma być przeprowadzona rozbiórka. Zdaniem tego uczestnika postępowania wykonanie zaskarżonej decyzji nie tylko nie spowoduje szkody, ale wyeliminuje ryzyko zawalenia się obecnej zabudowy, która znajduje się w stanie tzw. śmierci technicznej, a właściciel musi ponosić znaczne koszty w celu jej zabezpieczenia i zapobieżenia przez zawaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wprawdzie powołany przepis nakłada na stronę jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przesłanek tam wskazanych, nie oznacza to jednak, że strona może poprzestać na ogólnych stwierdzeniach. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby sąd miał możliwość ich oceny (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 631/10, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo). Rozpatrując wniosek strony skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia jej znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zatem na stronie skarżącej (zob. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Zdaniem Sądu podzielić należy również pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych a przytoczony w piśmie uczestnika postępowania z dnia 26 maja 2017 r., że to przede wszystkim inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (zob. postanowienia NSA: II OZ 131/08 z dnia 22 lutego 2008 r. oraz II OZ 145/08 z dnia 26 lutego 2008 r.). Wobec tego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w ocenie Sądu odnosi się głównie do inwestora, który może być obciążony dodatkowymi kosztami związanymi z ewentualnym rozebraniem spornej inwestycji, a wykonanie zaskarżonego aktu nie pociąga za sobą trudnych do odwrócenia skutków. Jeśli orzeczeniem Sądu zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, a budowa będzie poważnie zaawansowana lub ukończona, wówczas uprawniony do wydania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem będzie organ nadzoru budowlanego. Tym samym także w przypadku uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś skarżącą. Rozpatrując złożony wniosek nie można również pominąć, o czym wspomniał również uczestnik postępowania w powołanym piśmie, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Z drugiej jednak strony inwestor powinien sobie zdawać sprawę, że legalność pozwolenia na budowę będzie oceniana dopiero przy merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd. Mając na względzie powyższe, wniosek strony skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.