II SA/Gl 431/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogcka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. F. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Dnia 16 maja 2011 r. wpłynęła adresowana bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga G. F. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż lokali w budynku położonym w P. Zważając na treść art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.) w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2011 r. przekazano powyższą skargę do właściwego organu, tj. Radzie Miejskiej w P. celem nadania jej dalszego biegu. Przesyłkę adresowaną do organu nadano 18 maja 2011 r., a następnie – stosownie do obowiązku wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. – Rada Miejska w P. przesłała skargę z dnia 11 maja 2011 r. wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy do tutejszego Sądu. Ze zgromadzonych dokumentów wynika, że przed wniesieniem skargi G. F. wystąpił do organu administracji z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), a organ udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie podejmując uchwałę z dnia [...] r., nr [...]. Wraz z pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r. odpowiedź powyższa została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 14 kwietnia 2011 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu w pierwszej kolejności wniosła o jej odrzucenie, bowiem według niej skarga ta została wniesiona po upływie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy organ udzielił stronie skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia, a doręczenie tej odpowiedzi nastąpiło w dniu 14 kwietnia 2011 r. W tej sytuacji termin do wniesienia skargi upływał najpóźniej w dniu 16 maja 2011 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez G. F. dopiero w dniu 18 maja 2011 r. Zauważyć należy, że przyjęta przez Sąd data wniesienia skargi wynika z zasady wyrażonej w art. 54 § 1 p.p.s.a., który stanowi wprost, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Oznacza to, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać organowi administracji publicznej właściwemu w sprawie celem nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data wysłania skargi przez sąd do tego organu. W realiach rozpoznawanej sprawy skargę z dnia 11 maja 2011 r., zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Sąd ten w dniu 18 maja 2011 r. przesłał Radzie Miejskiej w P. Tym samym skarga została wniesiona dnia 18 maja 2011 r., co spowodowało, że została ona złożona z przekroczeniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji skarga, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.