II SA/Gl 457/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M., Z. M. i K. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie dokonania oceny stanu technicznego obiektu na skutek wniesienia przez K. M. oraz Z. M. zażaleń na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 457/07 p o s t a n a w i a odrzucić zażalenia. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 lutego 2008 r., na skutek wniesionego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 24 grudnia 2007 r., pozostawił bez rozpoznania zawarty w pismach z dnia 25 października 2007 r. wniosek A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na orzeczenie to skarżąca wniosła zażalenie, które ze względu na nieusunięty brak formalny Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 12 maja 2008 r. Wobec uprawomocnienia się powyższego postanowienia, A. M. ponownie wezwana została - jak w zarządzeniu z dnia 11 czerwca 2007 r. - do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca odrębnymi pismami z dnia [...] r. wniosła zażalenie oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2008 r. powyższe zażalenie A. M. odrzucił jako niedopuszczalne. Postanowienie to zaskarżyli A. M., Z. M. oraz K. M., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażaleń K. M. i Z. M. podnieśli, iż nie rozpatrzono wcześniejszych wniosków stron w zakresie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zażalenia wniesione przez skarżących K. M. i Z. M. są niedopuszczalne i jako takie podlegają odrzuceniu. Stosownie do art. 214 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo natomiast wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie na mocy powołanego zarządzenia z dnia 20 czerwca 2008 r. zobowiązanym do uiszczenia wpisu od skargi była wyłącznie A. M., a zatem zarówno K. M. jak i Z. M. nie są uprawnionymi do skarżenia przedmiotowego postanowienia, bowiem nie dotyczy ono ich interesu prawnego (por. postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 407/08). Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenia K. M. oraz Z. M. jako niedopuszczalne na podstawie art. 214 p.p.s.a. i art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Na marginesie, odnosząc się do zarzutów podnoszonych w przedmiotowych zażaleniach wskazać należy, iż wnioski skarżących, tj. A. M. oraz Z. M. o przyznanie prawa pomocy, w zależności od skorzystania przez wnioskodawców z przysługujących im środków zaskarżenia, stanowiły przedmiot rozpoznania. I tak, jak zostało to podniesione na wstępie, wniosek A. M. o prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 grudnia 2007 r., a następnie na skutek wniesionego sprzeciwu, postanowieniem Sądu z dnia 8 lutego 2008 r., pozostawiono bez rozpoznania, przy czym kolejnemu wnioskowi skarżącej z dnia [...] r. o zwolnienie z obowiązku uiszczania wpisu sądowego został nadany bieg. Natomiast wniosek Z. M. z dnia [...] r. o zwolnienie z wpisu sądowego oraz kolejny z dnia [...] r. na mocy zarządzeń referendarza sądowego z dnia 24 grudnia 2007 r. oraz 5 maja 2008 r. pozostawione zostały bez rozpoznania.