II SA/Gl 460/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i P. W. (W.) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku pełnomocnika skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...]r., mocą której uchylono rozstrzygniecie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] orzekające o odmowie wymeldowania A. W. i małoletniego P. W. (W.) z miejsca pobytu stałego w B. przy ulicy [...]. W piśmie procesowym z dnia 26 lutego 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), skierowany do organu administracji, względnie, w przypadku jego nieuwzględnienia przez organ, adresatem wniosku uczyniono Sąd, wnosząc o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionego aktu do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Motywując wniosek pełnomocnik skarżących podniosła, że konsekwencją zaskarżonej decyzji będzie dalsze prowadzenie postępowania przez organ pierwszej instancji między innymi na podstawie wskazań zawartych w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...], co może doprowadzić do błędnych ustaleń. Zdaniem wnioskodawcy prowadzenie równolegle sprawy przez organ administracji i postępowania skargowego jest nieuzasadnione i może spowodować, że zostanie wydana błędna decyzja w sprawie, co z kolei wywoła konieczność wnoszenia kolejnych odwołań i inicjowania postępowań sądowoadministracyjnych. W konsekwencji w obrocie prawnym będą funkcjonowały przez jakiś czas decyzje wewnętrznie sprzeczne. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] nie odniósł się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 maja 2014 r. uczestnikowi postępowania doręczno między innymi odpis pisma z dnia 26 lutego 2014 r., jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Powyższe pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Uzasadnienie wniosku musi wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a nadto podkreślenia wymaga, że wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W piśmie z dnia 26 lutego 2014 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu pełnomocnik skarżących zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując art. 61 § 2 pkt 1 i art. 61 § 3 p.p.s.a. Z uwagi na nierozpoznanie wniosku przez Wojewodę [...] został on rozpatrzony przez tutejszy Sąd. Pełnomocnik strony skarżącej wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta B. dotyczące odmowy wymeldowania i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W ocenie Sądu kasacyjny charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie nałożono jakiekolwiek obowiązku na adresatów tego rodzaju decyzji. Obowiązek prawny powstaje natomiast po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie w sprawie kierując się wytycznymi organu odwoławczego. Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dlań następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodzić należy się z pełnomocnikiem strony, że ponownie wydane rozstrzygnięcie przez Prezydenta Miasta B. będzie podlegało osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym zaskarżeniu do sądu administracyjnego, kiedy to stronie przysługiwać będzie prawo do kwestionowania błędnych jej zdaniem ustaleń czy wytycznych organów administracji, jednak nie oznacza to, że przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. zostaną przez to spełnione. Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oprócz powyższego należy wskazać, że pełnomocnik A. W. i P. W. nie powołała innych argumentów, które wskazywałyby na istnienie po stronie skarżących przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji rodzi określone konsekwencje w prowadzonym przez ten organ postępowaniu, jednak ewentualne wydanie decyzji niekorzystnej dla strony, ewentualnie błędnej czy sprzecznej z innymi aktami występującymi w obrocie prawnym, na tym etapie postępowania ma charakter hipotetyczny. Nie można zatem przesądzić, że obecnie istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżących. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.